سید حسین یوسفی از زندانیان سنی مذهب محبوس در زندان مهاباد که از ۸ ماه پیش به اتهام تبلیغ علیه نظام از طریق فعالیت‌های مذهبی بازداشت شده است، از بیماری ناراحتی کلیه رنج می‌برد. علی‌رغم آگاهی مسئولین زندان نسبت به وضعیت این زندانی و مطالبه درمانی او آقای یوسفی کماکان از خدمات درمانی محروم بوده و از اعزام وی به بیمارستان جلوگیری شده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سید حسین یوسفی فعال مذهبی که در زندان مهاباد نگهداری می‌شود از ناراحتی کلیه رنج می‌برد با اینحال از دریافت خدمات درمانی محروم ماده است. مسئولین زندان از اعزام وی به بیمارستان جلوگیری می کنند.
پزشکان زندان به آقای یوسفی گفته‎اند که کراتین کلیه او بالا رفته و احتمال از دست دادن کلیه‌هایش وجود دارد، مسئولین زندان علی‌رغم اینکه از نظر پزشک در خصوص این زندانی مطلع هستند، اما همچنان از اعزام وی به مرکز درمانی تخصصی خودداری می‌کنند.

سید حسین یوسفی، متاهل و متولد سال ۱۳۶۰ از اهالی شهرستان مهاباد است، وی حدود ۸ ماهه پیش به اتهام تبلیغ علیه نظام بازداشت شده و در زندان مهاباد نگهداری می‌شود.

آقای یوسفی مدعی است علت بازداشت اش صرفا مربوط به فعالیت‌های مذهبی-تبلیغی صلح آمیز او است.

لازم به اشاره است نیروهای امنیتی برای بازداشت و سرکوب فعالین اهل سنت در کشور عموما با طرح اتهاماتی چون سلفی‌گری و وهابی‌گری اقدام به بازداشت این افراد می‌کنند؛ این در حالی است که بسیاری از فعالین اهل سنت ضمن رد این اتهامات اظهار می‌کنند که تنها مبلغین دینی هستند و به خشونت نیز اعتقادی ندارند.

– مهدی قمری بینیسلی از فعالان ترک (آذری) ساکن تهران در رابطه با پرونده “چاپ تقویم ترکی” در هفته اخیر توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به نقطه نامعلومی منتقل شد، از سوی دیگر گزارش می شود قرار بازداشت بهنام نورمحمدی که مورخ ۲۲ اسفند ۹۶ در رابطه با همین موضوع بازداشت شده است توسط دادستانی تا تاریخ ۱۰ اردیبهشت ماه تمدید شده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، مهدی قمری بینیسلی از فعالان ترک (آذری) ساکن تهران اوایل هفته جاری توسط نیروهای امنیتی در این شهر بازداشت شده است.

نزدیکان آقای قمری از سرنوشت او پس از بازداشت و محل نگهداری وی اطلاعی ندارند با اینحال بر اساس اظهارات نیروهای امنیتی به نظر می آید بازداشت این شهروند در ارتباط با چاپ تقویم ترکی باشد.

تقویمی که گفته میشود به زبان ترکی بوده و بر روی آن مناسبتهایی از جمله روز زبان مادری و تصویر برخی چهره های سیاسی درج شده است.

همزمان با بازداشت آقای قمری، گزارش شده است قرار بازداشت بهنام نورمحمدی، دیگر فعال ترک (آذری) ساکن تهران که مورخ ۲۳ اسفند ۹۶ بازداشت شده است به حکم دادستانی تا تاریخ ۱۰ اردیبهشت ماه تمدید شده.

آقای نورمحمدی نیز در رابطه با چاپ تقویم ترکی بازداشت شده است.

بهنام نورمحمدی پیش‌تر در سال ۹۱ نیز بدلیل شرکت در مراسم ختم یکی از فعالان سیاسی سابق شهرستان خوی به همراه ۱۳ تن دیگر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود.

در زمان بازداشت و بازجویی آقای نورمحمدی مورد توهین قرار گرفت. اتهام وی “تبلیغ علیه نظام” و “عضویت در گروه مخل امنیت کشور” عنوان شد که مدتی بعد وی با تودیع وثیقه از زندان آزاد ش

– سال ۱۳۹۶ تصویری خشونت بار از تداوم نقض حقوق بشر در ایران را روایت می کند. تهدید مستمر حق آزادی اندیشه و بیان، برخورد با معترضان مسالمت جو، افزایش فشار بر اتنیک ها و اقلیت های دینی و مذهبی، محاکمه و آزار کنشگران حقوق بشر و اعدام نوجوانان در ایران، معضل کودکان کار و فقدان الزام به رعایت حقوق زنان در کشور، وضعیت دوتابعیتی‌‌ها، وضعیت بد بازداشتگاه ها، بدرفتاری و شکنجه‌های مکرر بازداشت شدگان، وضعیت نابه‌سامان زندان ها، شلاق زدن و قطع اعضای بدن بعنوان مجازات در کنار محروم کردن زندانیان عقیدتی از دسترسی به امکانات پزشکی تنها نمونه هایی از نقض روزمره حقوق بشر در ایران هستند.

بر اساس داده های ۲۹۴۵ گزارش ثبت شده در مرکز آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران در سالی که گذشت (اول فروردین ۱۳۹۶  تا ۲۷ اسفند ۱۳۹۶) بازداشت ۶۸۸۳ شهروند در ایران مبنای عقیدتی یا سیاسی داشت.

از این میان ۱۲۸۱ شهروند در ایران بصورت انفرادی به دلایل عقیدتی، سیاسی یا امنیتی بازداشت شدند.

از جمله مهمترین موارد بازداشت میتوان به ۶۶ مورد از بازداشت فعالین رسانه ای، ۱۴ مورد از بازداشت فعالین محیط زیست، ۲۲۲ مورد از بازداشت اقلیت های مذهبی (به غیر از موضوع گلستان هفتم)، ۱۱۴ مورد از بازداشت زنان معترض و فعالین حقوق زنان، ۶۰ مورد از بازداشت کارگران و فعالین کارگری اشاره داشت.

علاوه بر این موارد ، تعداد ۵۶۰۲ شهروند طی بازداشت های دسته جمعی (فله ای) دستگیر شدند که بنا بر آمار سازمان زندان‌های ایران ۴۹۷۲ نفر از این تعداد بصورت مشخص در اعتراضات سراسری موسوم به “اعتراضات دی ماه” بازداشت شده اند. همچنین در درگیری های موسوم به “گلستان هفتم” که بین نیروهای انتظامی و لباس شخصی از سویی و از سوی دیگر دراویش گنابادی در تهران رخ داد حداقل ۳۲۴ تن بازداشت شدند.

نسخه پی دی اف گزارش را دانلود کنید

فارغ از ۶۸۸۳ بازداشت که مبنای سیاسی یا عقیدتی داشتند حداقل ۱۲۵۲ شهروند دیگر نیز صرف انتخاب سبک زندگی و شرکت در مهمانی های خصوصی در شهرهای مختلف ایران بازداشت شدند. . این دستگیری ها در حالی است که  ورود به حریم خصوصی شهروندان و تفحص در شیوه زندگی آنان مغایر با قانون و اصول پذیرفته شده حقوق بشری است

حسن روحانی، رییس جمهور ایران در اوایل سال ۱۳۹۵ گفته بود: «حق نداریم در زندگی خصوصی و عمومی مردم دخالت کنیم.» او همچنین گفته بود: «آزادی مردم با آیین نامه و سلیقه افراد و برخی دستگاه ها نمی تواند محدود شود و آزادی مردم به غیر از قانون با هیچ چیز دیگری محدود نمی شود و حتی دولت و قوه قضاییه هم نمی توانند مردم را محدود کنند و فقط قانون می تواند چارچوب هایی در این زمینه داشته باشد.»

حداقل ۹۰ شهروند تحت عنوان هنجارشکن به دلیل “روزه خواری” بازداشت شدند. ۱۵ تن دیگر به دلیل فعالیت در زمینه مدلینگ بازداشت شدند و نهایتا ۳۸ دختر که تلاش داشتند برای تماشای مسابقه فوتبال وارد ورزشگاه شوند بازداشت شدند.

از سوی دیگر دادگاههای عمومی و انقلاب در سراسر کشور با صدور رای در ۷۶۰ پرونده جمعا ۱۱۴۳۵ ماه حبس (معادل ۹۵۲ سال) برای متهمان عقیدتی یا امنیتی صادر کردند. طی محاکمات مورد اشاره علاوه بر حبس جریمه های نقدی صادر شد که رقم کلی آن بالغ بر ۱۸,۰۶۰,۰۰۰,۳۶۰ ریال برآورد می شود.

در ادامه باید به تداوم صدور احکام ”غیر انسانی“ در سال گذشته اشاره کرد، مجازات هایی که با روح حقوق بشر و کرامت انسانی فاصله ای آشکار دارند. از جمله این موارد قطع دست ۵ زندانی و صدور حکم قطع دست برای ۱۱ نفر دیگر را میتوان بر شمرد.

از خیل انبوه گزارشات باید به صدور حکم ۱۰۱۰۷ ضربه شلاق برای شهروندان ایرانی در دادگاههای مختلف سراسر کشور و همچنین اجرای احکام ۱۰۹۱ ضربه شلاق اشاره کرد که از این میان تعداد ۱۴ حکم در ملاعام به اجرا درآمد.

در سال ۹۶، زنان ایرانی نیز همچون سایر اقشار سال دشواری را تجربه کردند، علاوه بر نواقص قانونی و عدم تضمین برابری های جنسی در صحنه اجتماع و قانون باید به ثبت ۱۵۱۰۴ مورد گزارش خشونت خانگی علیه زنان اشاره کرد، در همین سال ۲۴ مورد اسیدپاشی روی داد که عمده قربانیان آن زنان بودند ، ۱۲ زن در اعتراض به وضعیت خود دست به خودسوزی زدند و نیز ۱۳ زن قربانی قتل های ناموسی توسط خانواده های خود شدند.

در دسته ای متفاوت در طول سال ۱۳۹۶، گزارش قتل ۴۶ کولبر (باربر مرزی) و زخمی شدن ۵۸ تن آنان توسط نیروهای مرزبانی و انتظامی ثبت شد، عمدتا این تلفات انسانی در مناطق کردنشین گزارش شده است با اینحال سیستان و بلوچستان و نیز مرزهای آبی چون هرمزگان نیز از این تلفات بی امان نماند.

در کنار افرادی که هویت آنان بعنوان کولبر روشن شده، ۲۲۴ شهروند هدف تیراندازی نیروهای انتظامی و مرزبانی قرار گرفتند.

در کنار قتل هایی که بصورت مشخص بر اثر تیراندازی نیروهای انتظامی صورت گرفت، دست کم ۱۰ شهروند به واسطه انفجار مین در مناطق مختلف کشور جان خود را از دست دادند همینطور ۵۳ تن دیگر زخمی شدند. عمده این مین ها بازمانده از زمان جنگ است که دولت ایران مسئولیت مشخصی در خنثی کردن آنان یا محصور کردن مناطق آلوده به هدف ایجاد امنیت شهروندان و حفظ جان آنان را دارد.

مانند تمام دهه های اخیر پس از انقلاب ۵۷، اعدام در ایران از برجسته ترین جلوه های نقض حقوق بشر محسوب می شود. در سال ۹۶ دست کم ۳۲۲ شهروند اعدام شدند و ۲۳۶ تن دیگر به اعدام محکوم شدند. از جمله اعدام شدگان باید به اعدام ۴ کودک-مجرم اشاره کرد و همینطور به محل اجرای ۲۳ حکم اعدام که در ملاعام بوده است.

قطعا آمارهای ارائه شده نمیتواند آینه تمام نمای وضعیت حقوق بشر در ایران محسوب شود زیرا دولت ایران به سازمان های مستقل مدافع حقوق بشر اجازه فعالیت آزادانه و دسترسی به منابع لازم را نمی دهد بنابراین این گزارشات را باید حداقل تعریف وضعیت حقوق بشر دانست که صرفا توسط نهادهای مدنی منجمله هرانا گزارش شده اند و بواسط نهاد آمار این تشکل گردآوری و ثبت شده اند.

در صورت تمایل برای کسب اطلاعات بیشتر به گزارش سال ۲۰۱۷ این سازمان که اخیرا منتشر شده مراجعه نمایید. شما میتوانید اسلایدهای گزارش پیش رو را نیز بصورت پی دی اف از اینجا دانلود کنید.

طی روزهای گذشته در سایه فقدان ایمنی محیط کار، ۱ کارگر کشته و ۷ کارگر دیگر نیز مصدوم شدند. ایران در میان کشورهای جهان رتبه ۱۰۲ را در زمینه رعایت مسائل ایمنی کار به خود اختصاص داده ‌که رتبه بسیار پایینی است.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از رکنا مورخ ۲۹ اسفند ۱۳۹۶، در آخرین روز کاری سال نود و شش حادثه ناراحت کننده در پاریز سیرجان باعث مرگ جوان سی ساله پاریزی شد.

مسئول روابط عمومی اداره برق سیرجان با تایید این مطلب گفت: علی “اکبر جعفری برقکار اتفاقات برق پاریز حوالی ظهر روز دوشنبه در حال کار در یکی از میادین شهر پاریز بود که از بالای جرثقیل به پایین سقوط کرد”.

فاضل میدانی افزود: “این کارگر به بیمارستان امام رضا سیرجان منتقل و حوالی ساعت چهارده تحت عمل جراحی قرار گرفت اما متاسفانه به علت پاره شدن چند عضو داخلی بدن و خونریزی زیاد جان خود را از دست داد”.

وی تصریح کرد: “چگونگی سقوط و علت پرت شدن این جوان از بالای جرثقیل به پایین نیاز به بررسی بیشتر داشته و باید مسئولان ایمنی اداره اظهار نظر کنند”.

مسئول روابط عمومی اداره برق ادامه داد: “مراسم تشییع پیکر این مامور اداره برق سیرجان که مجرد بوده، ظهر روز سه‌شنبه، در پاریز برگزار می‌شود”.
در اولین روز سال جدید رخ داد؛ مصدومیت ۷ کارگر در اثر انفجار در فولاد هرمزگان

به گزارش ایلنا مورخ ۲ فروردین ۱۳۹۷، انفجار آزمایشگاه منطقه ویژه فولاد هرمزگان، هفت مصدوم برجای گذاشت.

در اولین روز سال جدید، انفجار در آزمایشگاه منطقه ویژه فولاد هرمزگان، هفت نفر را راهی بیمارستان کرد.

این حادثه ساعت ۱۶ روز گذشته (اول فروردین) رخ داد و پس از آن ماموران امدادی به محل اعزام شدند.

سه نفر از مصدومان حادثه به صورت سرپایی در محل مداوا شدند و ۴ نفر نیز با توجه به شدت جراحت به بیمارستان محمدی بندرعباس منتقل شدند.

علت انفجار در آزمایشگاه فولاد، از سوی کارشناسان در حال بررسی است.

بربل کوفلر، مسئول سیاست حقوق بشری و کمک‌های انسان‌دوستانه دولت فدرال آلمان در بیانیه‌ای با محکوم کردن اعمال خشونت‌آمیز در جریان اعتراضات دراویش و همچنین کشتن شدن ماموران پلیس خواستار آزادی دراویش گنابادی شد که هنوز در زندان به سر می‌برند.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از دویچه وله، بربل کوفلر، مسئول سیاست حقوق بشری دولت آلمان روز سه‌شنبه ۲۰ مارس (۲۹ اسفند)، با اشاره به جریانات اخیر اعتراضات دراویش گنابادی که از حدود یک ماه پیش آغاز شده، گفت: «من نگران وضعیت دراویش گنابادی بازداشت‌شده در جریان اعتراضات و افزایش خشونت‌ها هستم.»
خانم کوفلر با محکوم کردن اعمال خشونت‌آمیز در جریان اعتراضات دراویش و همچنین کشتن شدن ماموران پلیس افزود: «در عین حال باید اصل تناسب برخورد با جرم اعمال شود.»
مسئول سیاست حقوق بشری دولت آلمان از دستگاه قضایی ایران خواستار محاکمه‌ای عادلانه برای متهمان شد و گفت: «اولین حکم اعدام صادرشده در ارتباط با این جریانات برای ما بسیار نگران‌کننده است. مجازات اعدام یکی از بی‌رحمانه‌ترین راه‌های مجازات است که دولت فدرال آلمان آن را تحت هر شرایطی رد می‌کند.»
علاوه بر این خانم کوفلر گفت از دولت ایران انتظار می‌رود علت مرگ ناگهانی درویش محمد راجی در مدت بازداشت را نیز از مسیر قانونی روشن سازد. او افزود: «زندانی کردن و آزار دادن افراد به دلیل تعلق به سلسله دراویش گنابادی قابل پذیرش نیست.»
دراویش گنابادی طی سال‌های پس از انقلاب و به‌ویژه در دهه اخیر بارها به زندان افکنده شده‌اند و با اتهام‌هایی نظیر “تبلیغ علیه نظام”، اقدام علیه امنیت ملی” و یا “عضویت در گروه انحرافی مجذوبان نور” روبه‌رو بوده‌اند. آنان همچنین بارها در جریان حبس، با درخواست رفع فشار از قطب و همراهان خود، دست به اعتصاب غذا زده‌اند.
خانم کوفلر اظهار داشت: «من از دولت ایران می‌خواهم به تعهداتش در قبال امضای پیمان بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی پایبند بماند. بر اساس این پیمان حقوق بشر باید بدون در نظر گرفتن اعتقادات مذهبی و قومی در مورد همه اجرا شود و آزادی حق هر فردی است که به دلیل تعلقات مذهبی و یا سیاسی زندانی شده است.»
جمهوری اسلامی همواره ادعا می‌کند که کسی را به دلیل باورهایش به زندان نمی‌اندازد. طبق اصل ۲۳ قانون اساسی جمهوری اسلامی نیز «تفتیش عقاید ممنوع است و هیچکس را نمی‌توان به صرف داشتن عقیده ای مورد تعرض و مؤاخذه قرار داد».
اما کارکرد نهادهای مختلف جمهوری اسلامی برای مقابله با آنچه آن را “فرقه‌های انحرافی” می‌خوانند و یا رفتار حکومت با درویشان، بهائیان و یا وابستگان به جریان‌هایی مانند “عرفان حلقه” و حتی اعمال تبعیض علیه سنی‌مذهبان در ایران، چیز دیگری را نشان می‌دهد.

از وضعیت عمادالدین ملازهی زندانی سیاسی زندان سراوان که در تاریخ ۲۳ اسفندماه از بند خارج و به مکان نامعلومی منتقل شده بود، اطلاعی در دست نیست. خانواده این زندانی با نگارش نامه‌ای سرگشاده به رئیس قوه قضائیه نگرانی خود را از وضعیت فرزندشان ابراز کرده‌اند. در قسمتی از این نامه آمده است “عناصری از وزارت اطلاعات با فشار بر ما و او سعی دارد عماد را در زندان نگه دارند و این انصاف نیست”.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، بی خبری از وضعیت عمادالدین ملازهی زندانی سیاسی زندان سراوان که در روز چهارشنبه ۲۳ اسفند ۹۶ از بند خارج و به مکان نامعلومی منتقل شده بود کماکان ادامه دارد.

خانواده این زندانی سیاسی با نگارش نامه سرگشاده به رئیس قوه قضائیه نگرانی خود را از وضعیت فرزندشان را ابراز کرده‌اند.

در این نامه خانواده آقای ملازهی تاکید می‌کنند که از زمان انتقال وی هیچ تماس تلفنی از جانب فرزندشان صورت نگرفته است.

در قسمتی از این نامه آمده است “عناصری از وزارت اطلاعات با فشار بر ما و او سعی دارد عماد را در زندان نگه دارند و این انصاف نیست”.

متن کامل این نامه به نقل از کمپین فعالین بلوچ در پی می‌آید:

ریاست محترم قوه قضائیه و سازمان بازرسی کل کشور

السلام علیکم و رحمه الله

به استحضار می رساند که عمادالدین ملازهی فرزند عبدالمجید متولد ۱۳۶۳ زندانی کنونی در زندان سراوان که در انتظار تبرئه از اتهامات از سوی دادگاه تجدید نظر استان است از روز چهارشنبه ۲۳ اسفند به طور ناگهانی از زندان سراوان به مکان نامعلومی منتقل شده است و ما هیچ خبری از وضعیت وی نداریم و این موضوع به شدت ما را نگران کرده است. مسئولان زندان بر خلاف قانون نه به ما و نه به هیچ کس دیگر در مورد وی اطلاع رسانی نکردند. حتی اجازه تماس تلفنی به عماد داده نشده.

علت نگرانی ما این است که ایرج نوربخش رئیس زندان عماد را تهدید کرده که با او برخورد می کند و به جایی منتقلش می کند که آرزوی مرگ کند و همینطور عناصری از وزارت اطلاعات پشت ماجرا هستند و هر بار به شیوه ای او را اذیت و آزار می کنند. تا کنون دو بار پسرم از اتهامات تبرئه شده است و هیچ چیزی در پرونده اش وجود ندارد، اما هر بار که تبرئه می شود مجددا با فشار افرادی با نفوذ و نا مشخص قاضی را عوض می کنند و بار دیگر پرونده را به جریان می اندازند و سعی دارند که هر طور مانده او را در زندان نگه دارند. اخر چرا؟ چرا وقتی بحث عدالت در کشور می شود دست هایی در جلو چشمان قوه قضائیه بی عدالتی و دهن کجی می کنند؟ آن عناصر تندرو وزارت اطلاعات خودشان هم نمیداند چه اتهاماتی به عماد بزند که به وی بچسپد چون وی یکی از فرزندان شریف ایران است. و برای تحقیق موضوع به شهر و روستا و همه جا بروید و از همه کس در موردش تحقیق کنید، مطلقا گواهی بر برائت و خوبی او می دهند اما عناصری از وزارت اطلاعات با فشار بر ما و او سعی دارد عماد را در زندان نگه دارند و این انصاف نیست.

تا کنون دو بار از اتهاماتش تبرئه شده است اما چرا هر بار قاضی ها را عوض می کنند و چرا هر بار سعی دارند مجددا پرونده را با اتهام و پرونده سازی جدید به جریان بندازند و زندگی او را نابود کنند؟ چه عناصری پشت ماجرا هستند؟! خواهش می کنم سازمان بازرسی کل کشور این موضوع را رسیدگی کند، قوه قضائیه این موضوع را در دست بررسی قرار دهد، سازمان ضد اطلاعات وارد ماجرا شود. در این شرایط بد منطقه ای و با وجود این اعتراضات رو به رشد فقر و معیشتی و فساد در ادارات ایران موضوع فرزندمان باعث بغرنج تر شدن اعتراضات می شود و سبب لطمه خوردن نظام می گردد چون همگان بر بی گناهیش یقین دارند.

لذا دستور بفرماید که سازمان بازرسی کل کشور ماموران خود را به طور خاص برای بررسی چرایی مفقود الاثر شدن فرزندم و همچنین بررسی دست های برخی عناصر وزارت اطلاعات در پرونده اش وارد میدان کنند تا با آشکار شدن اصل ماجرا و کشف کینه های فردی برخی ماموران وزارت اطلاعات هم خدا و هم مردم را در این زمینه راضی کنید.

با احترام

خانواده عماد الدین ملازهی

لازم به توضیح است، عمادالدین ملازهی زندانی سیاسی سابق بلوچ در یکم آذرماه سال ۱۳۹۵ به همراه هم پرونده اش حافظ یعقوب جهاندیده، در سراوان بازداشت و پس از چند روز ، از زندان سراوان به وزارت اطلاعات زاهدان منتقل و در این مدت تحت شکنجه قرار گرفته و از وی اعترافات اجباری در مقابل دوربین اخذ شده است.

چهار گزارشگر سازمان ملل، روز دوشنبه با انتشار بیانیه‌ای درباره وضعیت آتنا دائمی و گلرخ ایرایی ابراز نگرانی عمیق کردند و خواستار آزادی فوری این دو فعال حقوق بشری شدند.

محمود بهشتی لنگرودی فعال صنفی معلمان، مجید مقدم زندانی سیاسی، محمد کریمی، فعال کارگری و لطیف حسینی دیگر زندانی عقیدتی امروز از زندان های مختلف به مناسبت نوروز به مرخصی های کوتاه مدت اعزام شدند. از سوی دیگر با اعزام به مرخصی بسیاری از زندانیان عقیدتی از جمله مختار اسدی و اسماعیل عبدی دیگر فعالان صنفی معلم مخالفت شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، محمودبهشتی لنگرودی سخنگوی سابق کانون صنفی معلمان استان تهران امروز مورخ ۲۹ اسفند به مرخصی اعزام شد.

جمعی از مردم سرپل ذهاب همزمان با سفر حسن روحانی به این شهر زلزله زده به فرمانداری این شهر مراجعه کرده و با سر دادن شعارهایی از محقق نشدن وعده های دولت انتقاد کردند؛ از سوی دیگر ۴ تن از نمایندگان کارگران شرکت «ایران پوپلین» رشت به خاطر اعتراض به ۳ ماه عدم پرداخت حقوق خود اخراج شدند.