محمد اکرمی پور به ۱۵ سال زندان محکوم شد

 

محمد اکرمی پور زندانی سنی مذهب محبوس در زندان رجایی‌شهر کرج پس از ۲۹ ماه بلاتکلیفی توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران بدون حضور وکیل مدافع به ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شد.

ﻣﺤﻤﺪ ﺍﮐﺮﻣﯽ ﭘﻮﺭ، ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻣﺎﺷﺎﺍﻟﻠﻪ، ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ سنی مذهب ﻣﺤﺒﻮﺱ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺭﺟﺎﺋﯽ‌ﺷﻬﺮ کرج ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﯾﺦ ۷ ﺁﺫﺭ ﻣﺎﻩ ۱۳۹۲ ﺑﺎﺯﺩﺍﺷﺖ ﺷﺪه بود، ﭘﺲ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺖ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ۲۹ ﻣﺎﻩ ﺍﺯ زمان ﺑﺎﺯﺩﺍﺷﺖ سرانجام به تحمل ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شد.

در جلسه دادگاه که اسفندماه سال گذشته به ریاست قاضی مقیسه و بدون برخورداری متهم از وکیل مدافع برگزار شده بود، «محاربه» و «تبلیغ علیه نظام» بعنوان اتهامات تفهیم و «تغییر مذهب از تشیع به تسنن» و «تبلیغ مذهب اهل تسنن» بعنوان مصداق های آن مطرح شد.

حکم ۱۵ سال حبس تعزیری صادر شده در هفته جاری به این زندانی ابلاغ شد، این حکم در مرحله بدوی است و آقای اکرمی پور ۲۰ روز برای اعتراض به آن مهلت دارد.

محمد اکرمی پور ساکن تهران ﻭ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻣﺪﺭﮎ ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ ﮐﺎﺭﺷﻨﺎﺳﯽ ﻋﻠﻮﻡ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺷﻬﯿﺪ ﺑﻬﺸﺘﯽ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ.

وی ﺩﺭ ﺁﺫﺭ ﻣﺎﻩ ۱۳۹۲ بازداشت و ﺑﻪ ﺑﻨﺪ ۲۰۹، ﺑﺎﺯﺩﺍشت‌گاه ﻭﯾﮋﻩ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻣﺴﺘﻘﺮ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺍﻭﯾﻦ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻣﺪﺕ ﺳﻪ ﻣﺎﻩ ﻭ ۲۰ ﺭﻭﺯ در سلول‌های انفرادی این بند تحت بازجویی قرار گرفت. عمده اتهامات و فشارها بر این زندانی به دلیل تغییر مذهب خود به اهل سنت بود.

این زندانی سنی مذهب درحال حاضر در بند ۱۲ زندان رجایی‌شهر کرج نگهداری می‌شود

برگزاری دادگاه پنج فعال مدنی کُرد در دادگاه انقلاب سنندج

جلسه رسیدگی به اتهامات پنج نفر از فعالان مدنی کُرد، امروز پنج‌شنبه ۱۶ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۵، در شعبه اول دادگاه انقلاب سنندج برگزار شد.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، «حسن بابایی» رییس شعبه یک دادگاه انقلاب سنندج، اتهام «افشین حسین پناهی»، «پویا حسین پناهی»، «آرمان حسین پناهی»، «سلمان حسین پناهی» و «پویا مقدم» از فعالان کُرد را “تبلیغ علیه نظام و اقدام علیه امنیت ملی از طریق برگزاری مراسم عید نوروز و ایراد سخنرانی علیه نظام در دهستان قروچای” عنوان کرده است.

یکی از اعضای خانواده «حسین پناهی» ضمن تایید این خبر گفته «افشین حسین پناهی» و «پویا حسین پناهی» هر کدام به تحمل یک سال زندان و «آرمان حسین پناهی» و «پویا مقدم» نیز به تحمل ۶ ماه و یک روز حبس محکوم شدند.

گفته شده “تا چند روز دیگر حکم سلمان حسین پناهی نیز به او ابلاغ می‌شود.”

«افشین حسین پناهی» در ۲۱ فروردین‌ماه ۱۳۹۵، «آرمان حسین پناهی»، «پویا حسین پناهی»، «سلمان حسین پناهی» و «پویا مقدم» نیز در ۲۰ اسفندماه ۱۳۹۴، از سوی ماموران امنیتی وزارت اطلاعات بازداشت شده بودند.

این پنج نفر از جمله فعالان مدنی هستند که در حوزه اجتماعی فعالیت می‌کردند.

طی دو سال گذشته در دوران رئیس جمهوری حسن روحانی بیش از ۱۰ تن که از فرودگاههای ایران وارد کشور شدند توسط وزارت اطلاعات و سپاه باداشت و راهی زندان شدند.

images(7)کیهان نوین: مصطفی عزیزی، سراج‌الدین میردامادی، حسین نورانی نژاد، ساجده عرب‌سرخی، عبدالحسین هراتی، بهمن دارالشفایی، حمید بابایی، معصومه قلی زاده، نازک افشار و کاظم برجسته از جمله شهروندانی هستند که طی دو سال گذشته و بعد از بازگشت به ایران زندانی شدند.
نازک افشار، کارمند سابق بخش فرهنگی سفارت فرانسه در ایران، اواخر اسفندماه سال گذشته در فرودگاه خمینی تهران بازداشت شد و کماکان زندانی است.
او که سابقه بازداشت پس از انتخابات جنجال‌ برانگیز خرداد ۱۳۸۸ در ایران را داشت طی چند سال اخیر در کشور فرانسه اقامت داشت.
اتهام یا اتهامات انتسابی به خانم افشار تاکنون اعلام نشده اما گزارش‌ها از انتقال او به بند زنان زندان اوین حکایت دارند.
نازک افشار اما تنها کسی نبوده که پس از روی کار آمدن دولت حسن روحانی و بعد از بازگشت به ایران بازداشت و زندانی شده است.
مصطفی عزیزی، سراج‌الدین میردامادی، حسین نورانی نژاد، ساجده عرب‌سرخی، عبدالحسین هراتی، بهمن دارالشفایی، حمید بابایی، معصومه قلی زاده و کاظم برجسته از جمله دیگر شهروندانی هستند که طی دو سال گذشته و بعد از بازگشت به ایران زندانی شدند.
این در حالی است که حسن روحانی، رییس‌جمهور ایران، در ماه‌های نخستین روی کار آمدن دولت یازدهم خواستار تشکیل کمیته‌ای از سوی وزارت خانه‌های اطلاعات و امور خارجه برای تسهیل بازگشت ایرانیان مقیم خارج شده بود.
آقای روحانی ۲۵ تیر ۱۳۹۲ در مراسمی عمومی گفت که باید آنها که آمادهٔ بازگشت هستند راهشان را تسهیل کنیم.
او همچنین در ۱۰ مهر ۱۳۹۲ هم در جمع خبرنگاران تاکید کرد: همه ایرانیانی که در خارج از کشور زندگی می‌کنند باید بتوانند به راحتی به کشورشان رفت و آمد کنند و از رفت و آمد نکردن آنها هم ما ضرر می‌کنیم و هم آنها.
رییس جمهور ۵ آذرماه ۱۳۹۲ نیز با امن خواندن فضای کشور برای بازگشت ایرانیان مقیم خارج تاکید کرد: ما سرمایه انسانی بسیار بزرگی در خارج از کشور داریم.
امیدوارم همه آنها بازگردند و کمکشان را از ما دریغ نکنند.
اما دعوت از ایرانیان خارج از کشور برای بازگشت به ایران محدود به همین سخنان نماند.
بر اساس گزارش‌هایی که در رسانه‌ها منتشر شد، کمیته‌ای از سوی وزارت خانه‌های اطلاعات و امور خارجه با عنوان کمیته بازگشت ایرانیان خارج از کشور تشکیل شد و محمود علوی، وزیر اطلاعات ایران اعلام کرد که هر شخصی که خلافی نداشته باشد، تضمین می‌دهیم مشکلی نخواهد داشت.
حسن قشقاوی، معاون کنسولی، حقوقی و پارلمانی وزارت امور خارجه نیز در مصاحبه با روزنامه شرق از راه اندازی ایمیلی برای ایرانیان خارج از کشور خبر داد.
او ترس ایرانیان برای بازگشت به کشورشان را ترسی غیر واقعی و ناشی از القائات اپوزیسیون خواند و گفت: در ایران هم مطلقا ترسی از بابت ورود ایرانیان مهاجر به کشور وجود ندارد و در قانون کیفری هم مطلبی تحت عنوان ممنوع‌الورود نداریم.
منصور حقیقت‌پور، نایب ‌رییس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی از این هم فراتر رفت و در مصاحبه‌ای با وب‌سایت فرارو گفت که نمی‌توان ایرانیان را به صرف امضای یک بیانیه و اظهار نظر سیاسی از رفت و آمد به کشورشان محروم کرد.
اما با گذشت بیش از ۲ سال و نیم از روی کار آمدن دولت حسن روحانی نه تنها از کاربرد ایمیلی که با عنوان ایمیل مشکل‌ گشا جهت رفع نگرانی خبر ساز شده بود و قرار بود ایرانیان ساکن خارج از کشور با استعلام توسط این ایمیل از وضعیت حقوقی و قضایی خود در ایران خبردار شوند و همچنین کمیته‌ای که از سوی دولت برای هموار کردن راه بازگشت ایرانیان خارج از کشور به کشورشان ساخته شده بود خبری در دست نیست، بلکه گروهی از فعالان مدنی و سیاسی و روزنامه‌نگارانی که در پی این دعوت به ایران بازگشته بودند هم بازداشت و زندانی شده اند.
سراج الدین میردامادی، فعال سیاسی اصلاح‌طلب و روزنامه‌نگار مقیم فرانسه جزو اولین کسانی بود که بعد از انتخاب حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری خرداد ۱۳۹۲ به ایران بازگشت.
او به گفته خانواده‌اش بارها تحت بازجویی قرار گرفت و اردیبهشت ۱۳۹۳ بازداشت و به تبلیغ علیه نظام و تبانی علیه امنیت داخلی کشور متهم و به ۶ سال زندان محکوم شد.
آقای میردامادی از جانبازان جنگ ایران و عراق و همچنین پسردایی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی است که تا ۲۴ اسفند سال اخیر زندانی بود و در نهایت با حکم آزادی مشروط از زندان اوین آزاد شد.
حسین میردامادی، پدر سراج میردامادی پس از بازداشت فرزندش اعلام کرده بود که می‌خواهند به ایرانیان خارج از کشور پیغام بدهند که به ایران برنگردند.
برداشتی که از سوی خانواده حسین نورانی نژاد، روزنامه نگار و عضو جبهه مشارکت هم اعلام شد.
او که ساکن کشور استرالیا بود اول اردیبهشت ۱۳۹۳ دو ماه پس از بازگشت به ایران بازداشت و ابتدا به ۶ سال و در دادگاه تجدیدنظر به یک سال زندان محکوم شد.
آقای نورانی نژاد پس از پایان حکم محکومیت خود از زندان آزاد شده است.
مصطفی عزیزی، نویسنده و تهیه‌کننده تلویزیونی ساکن کشور کانادا دیگر ایرانی مقیم خارج از کشور است که پس از بازگشت به ایران زندانی شد.
او ۱۲ بهمن سال ۱۳۹۳ و یک ماه بعد از بازگشت به ایران بازداشت و با اتهاماتی چون اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور، اقدام علیه امنیت ملی (از طریق فعالیت در فضای مجازی) و توهین به رهبر جمهوری اسلامی از سوی دادگاه بدوی به هشت سال زندان محکوم شد.
آقای عزیزی آخرین روزهای سال گذشته با قرار وثیقه به چند روز مرخصی نوروزی آمد و سپس دوباره به زندان بازگشت.
ساجده عرب سرخی، روزنامه‌نگار و فعال سیاسی اصلاح‌طلب هم شهریور سال ۱۳۹۲ از کشور فرانسه به ایران بازگشت و سه ماه بعد زندانی شد.
پدر او فیض‌الله عرب سرخی از اعضای سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی از بازداشت ‌شدگان سال ۱۳۸۸ و به مدت چهار سال زندانی بود.

در پی انتشار خبر انتقال عبدالفتاح سلطانی به بهداری زندان اوین، خانواده این وکیل زندانی با ابراز نگرانی از وضعیت سلامت او، خواستار ایجاد امکان برقراری تماس تلفنی با آقای سلطانی برای اطلاع از وضعیت او شدند تا بتوانند اقدام‌های لازم را انجام دهند.

به گزارش سایت کانون مدافعان حقوق بشر، چگونگی مواجهه مقام‌های قضایی و امنیتی با موضوع درمان زندانیان سیاسی و عقیدتی بیمار، همواره با اعتراض خانواده این زندانیان مواجه بوده است. آنان با این اعتقاد که مقام‌های مسئول در قوه قضاییه نسبت به سلامت عضو خانواده‌شان که در زندان است، بی‌تفاوت هستند، بر اجرای قانون آیین‌ دادرسی کیفری و آيين‌نامه اجرایی سازمان زندان‌ها و اقدامات تأمينی و تربيتی كشور تأکید دارند.
آقای سلطانی بر اساس گفته خانواده‌اش، دچار نوسان فشار خون، مشکلات گوارشی و دیسک کمر و گردن است که نیاز به مراقبت‌های ویژه دارد اما مقام‌های مسئول از ایجاد شرایط مناسب برای درمان این وکیل زندانی خودداری کرده و گاه حتی کارشکنی نیز می‌کنند.
روز سه شنبه چهاردهم اردیبهشت ماه 1395 خبری در فضای مجازی منتشر شد مبنی بر اینکه آقای سلطانی در پی درد شدید ناحیه قفسه سینه، توسط اورژانس زندان به بهداری اوین منتقل و پس از گرفتن نوار قلب به بند 350 بازگردانده شده است.
عبدالفتاح سلطانی، عضو شورای عالی نظارت کانون مدافعان حقوق بشر و وکیل دادگستری که از شهریور ماه 1390 در زندان به‌سر می‌برد، پیش از این نیز در سال 1392 و در پی تشدید بیماری برای مدت 41 روز در بیمارستان بستری شد که مقام‌های مسئول با وجود ناتمام ماندن دوره درمان، او را به زندان بازگرداندند.
محروم بودن زندانیان سیاسی و عقیدتی بیمار از داشتن مراقبت‌های مناسب و کافی پزشکی، یکی از موضوع‌های مورد اعتراض نهادهای حقوق بشری به مقام‌های مسئول در جمهوری اسلامی است.
خانواده آقای سلطانی با انتقاد از بی‌پاسخ گذاشتن درخواست‌های همسر آقای سلطانی برای مرخصی درمانی این وکیل زندانی از سوی مقام‌های مسئول در قوه قضاییه، بر لزوم تسریع در روند درمان آقای سلطانی از جمله اعزام به مراکز درمانی تخصصی تأکید کردند.
خانواده آقای سلطانی همچنین از مقام‌های مسئول خواستند تا دیر نشده است، شرایط آرامی را برای درمان آقای سلطانی فراهم کنند.

سامان قادری آذر به بازداشتگاه سپاه منتقل شد

– به خانواده «سامان قادری آذر» شهروند بوکانی که ۲۳دی ماه سال گذشته بازداشت شده بود گفته شده است نامبرده به بند دوالف سپاه پاسداران در تهران منتقل شده است.

به گزارش ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سامان قادری آذر فرزند غفور٬ متولد ۱۷ مرداد ۱۳۷۰ که به شغل عکاسی اشتغال داشت مورخ ۲۳دی ماه سال گذشته در محل کارش توسط ماموران اطلاعات سپاه بوکان بازداشت شد.

خانواده وی تا روز ۱۴ اردیبهشت ماه سال جاری از سرنوشت او اطلاعی نداشتند تا اینکه مسئولان اداره اطلاعات ارومیه به آنان اعلام نمودند که سامان ۸ روز است به تهران منتقل شده است.

یکی از اعضای خانواده آقای قادری آذر در این رابطه گفت “از دی ماه سال گذشته ده ها بار به ارگانهای امنیتی بوکان٬ مهاباد٬ میاندوآب و ارومیه رفتیم که از سامان خبری به ما داده شود ولی هنوز هم نمیدانیم که به چه علت او را بازداشت کردند و چرا به تهران منتقل شده است.”

Reza Amiris Foto.

حسین رونقی ملکی از زندان اوین آزاد شد

– حسین رونقی ملکی فعال حقوق بشر و وبلاگنویس زندانی لحظاتی پیش از زندان اوین آزاد شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، حسین رونقی ملکی که از بیماری‌های مختلف رنج می برد از زندان اوین آزاد شد.

حسین رونقی در این باره نوشت: “امروز با دستور و موافقت دادستانی و با تعویق یک ماهه حکم بدلیل عدم تحمل کیفر به مرخصی ۳۰ روزه آمدم. بعد از چهل و یک روز اعتصاب غذا و سختی های که پدر و مادرم متحمل شدند و فشار روانی حاکم بر خانواده و اطرافیان این امر محقق شد و امیدوارم که با درایت و کمک مسئولان این مشکل برای همیشه حل شود.”

لازم به یادآوری است که این فعال حقوق بشر زندانی، در اعتراض به عدم رسیدگی به وضعیتش از هفتم فروردین ماه در اعتصاب غذا به سر می بُرد.

حسین رونقی ملکی فعال حقوق بشر و وبلاگ نویس، درتاریخ بیست و دوم آذر ماه ۱۳۸۸ بازداشت شد.

شعبه‌ی ۲۶ دادگاه انقلاب پس از گذشت ۱۰ ماه از بازداشت در بند دو-الف اوین، در تاریخ سیزدهم مهر ماه ۱۳۸۹ او را به ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم کرد. اتهامات او در دادگاه «عضویت در شبکه ایران پروکسی، توهین به رهبری و توهین به رئیس جمهوری» عنوان شد.

این حکم در شعبه‌ی ۵۴ دادگاه تجدید نظر تأیید شد و حسین رونقی پس از آن به بند ۳۵۰ اوین منتقل شد.

این زندانی بر خلاف اصل تفکیک جرائم، در بند هفت زندان اوین نگهداری می شد.

نرگس محمدی قهرمان آزادی اطلاع‌رسانی و برنده مدال پاریس شد

دوشنبه دوم می، سازمان گزارش‌گران بدون مرز در مراسمی که با همکاری شهرداری پاریس برگزار شد، به مناسبت روز جهانی “آزادی مطبوعات” در سال ۲۰۱۶، «قهرمانان» این عرصه را اعلام و آن ایدالگو، شهردار پاریس به منتخبان مدال این شهر را اهدا کرد. در میان ۴ قهرمان آزادی اطلاع‌رسانی، دو فارسی‌زبان نیز انتخاب شدند؛ نرگس محمدی، فعال حقوق بشر و لطف‌الله نجف‌زاده، مدیر تلویزیون طلوع افغانستان.

در این مراسم که با حضور ده‌ها روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر با ملیت‌های مختلف برگزار شد، تعدادی از روزنامه‌نگاران ایرانی و عبدالکریم لاهیجی، رییس فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر حضور داشتند. ابتدا ۴ روزنامه‌نگاری که در افشای «اسناد پاناما» فعالیت داشتند روی سن رفتند و از فواید تجربه‌ همکاری مشترک در بزرگترین اقدام روزنامه‌نگاری تحقیقاتی سخن گفتند و از آن به عنوان «عصری طلایی» یاد کردند.

در ادامه مراسم کریستف دولوآر از سازمان گزارش‌گران بدون مرز و آن ایدالگو، شهردار پاریس ضمن اعلام نام «قهرمانان آزادی اطلاع‌رسانی»، مدال پاریس را به آن‌ها اهدا کردند. به جز منتخبان فارسی‌زبان، آنتوان کبورایی از بروندی و جان‌ دوندار از ترکیه دیگر روزنامه‌نگارانی بودند که توسط این سازمان انتخاب شدند.

زمانی‌که نام نرگس محمدی به عنوان منتخبی از ایران اعلام شد، تقی رحمانی، همسر او که فعال ملی‌مذهبی‌ست و روزنامه‌نگاری را نیز در کارنامه خود دارد روی سن رفت و مدال پاریس را دریافت کرد.

رحمانی پیش از دریافت این مدال، پیامی از نرگس محمدی خواند که در آن به «کشته‌شدگان»، «زندانیان» و «شکنجه‌شدگان» راه «عدالت» و «آزادی» اشاره شده بود. محمدی در این پیام از حصر زهرا رهنورد، میرحسین موسوی و مهدی کروبی و عبدالفتاح سلطانی، یاد کرد.

محمدی در پیام خود همچنین به سه بار محاکمه‌اش در ۱۲ سال اخیر و اتهامات‌اش از جمله «تبلیغ علیه نظام» اشاره کرد که در رابطه با فعالیت‌های حقوق بشری‌‌اش عنوان شده. او همچنین گفته‌ها و نوشته‌هایش را در نقد قوانین جمهوری اسلامی و رفتار تبعیض‌آمیز با زنان، اعتراض به اعدام و تاکید بر تحقق جامعه مدنی مثال آورد که باعث اتهام‌های او شده و آن را نشان‌دهنده نبودن آزادی بیان در ایران دانست.

در بخشی از این پیام آمده است: «امکان بیان چنین نقدهایی در مطبوعات ایران غیرممکن است و منجر به توقیف شدن روزنامه می‌شود، پس بدیهی است که منتقدان در اولین پله آزادی بیان متوقف می‌شوند و اگر بخواهند انتقادات و عقاید خودشان را از طریق رسانه‌های خارجی اعلام کنند، به اتهام تبلیغ علیه نظام محاکمه می‌شوند. البته مساله فراتر از محاکمه و تحمل مجازات است و آن مرحله پیش از محاکمه است که افراد تحت عنوان بازداشت موقت به سلول‌های انفرادی در بندهای امنیتی فرستاده می‌شوند تا مورد بازجویی قرار گیرند و متأسفانه مدت زمان حضور متهم در سلول های انفرادی از یک روز تا چند سال ممکن است به طول بیانجامد که شکنجه روحی و روانی دردناکی است که به شکل غیرقانونی اعمال می‌گردد و ضروری است که برای توقف اعمال آنان علیه آزادی بیان تلاش کرد. چرا که تاکنون، قربانیان بسیاری در این سلول‌ها ، آنچه را که در شرایط آزادانه اظهار کرده‌اند پس گرفته یا حتی مخالف عقیده و باور خود را بیان نموده‌اند و این یعنی ” نقره داغ کردن آزادی بیان”.»

بنا به اشاره نرگس محمدی در این پیام «تا زمانی‌که آزادی بیان و برخورداری از امنیت پس از بیان فراهم نگردد، صحبت از آزادی بیان ممکن نیست.»

مجری برنامه اما یادآور شد که تقی رحمانی نیز برای فعالیت‌های حرفه‌ای خود در مجموع مدت ۱۴ سال از عمرش را در زندان سپری کرده. او پس از دریافت این جایزه گفت: «دیوارهای اوین در حال فروریختن است. اگر در این زندان صدای آزادی خفه می‌شود به دلیل آن است که جامعه مدنی زنده‌ای اما قوام‌نیافته می‌خواهد حکومت را با روش‌ خود کنترل کند. اگر نظارت جامعه‌مدنی روی جوامع، چه مذهبی و چه غیر مذهبی، وجود نداشته باشد دیکتاتوری برقرار خواهد شد. اوین به همین دلیل مورد توجه است.»

از تقی رحمانی درباره خبرهایی تازه از نرگس محمدی پرسیدند که او پاسخ داد: «نرگس محمدی به عنوان یک فعال حقوق بشر در زندان به سر می‌برد و دادگاه دیگری را برای او تدارک دیده‌اند. در حالی‌که نرگس به خاطر بیماری‌اش باید در بیرون از زندان باشد. ولی فقط نرگس نیست، روزنامه‌نگاران و کنش‌گران دیگری هم هستند که در زندان به سر می‌برند. پیامی که همیشه نرگس به آن اشاره می‌کند این است که علاوه بر تلاش برای آزادی فعالان حقوق بشر و آزادی‌خواهان باید در کشورهایی مثل ایران، نهادهای بین‌المللی تلاش کنند تا نهادهای حقوق‌بشری و مدنی آزادانه فعالیت کنند.»

 پس از اهدای مدال پاریس به نرگس محمدی که رحمانی آن را دریافت کرد، کریستف دولوآر یادآور شد که در حال حاضر ۳۴ روزنامه‌نگار همچنان در زندان‌های ایران هستند و حسن روحانی نیز به وعده‌هایی که در خصوص آزادی رسانه و روزنامه‌نگاران داده بود، وفا نکرده است.

مراسم با اهدای مدال پاریس به لطف‌الله نجف‌زاده، مدیر تلویزیون طلوع افغانستان ادامه یافت. مجری برنامه نیز هنگام معرفی او، واقعه‌ای را که برای تلویزیون طلوع و کشته شدن همکاران این رسانه رخ داده بود، با ترور روزنامه‌نگاران شارلی ابدو در پاریس مقایسه کرد.

نجف‌زاده هنگام دریافت مدال پاریس گفت: «من و مادرم امروز ۳ ساعت در شهر قدم زدیم و برای‌مان مطرح شد که این آزادی را ما در افغانستان نداریم. ارزش آزادی برای‌مان بیشتر مطرح شد. در افغانستان به خاطر مسایل امنیتی ما نمی‌توانستیم به خانه برویم و برای خواب مهمان‌خانه‌ای را در دفتر تلویزیون برای‌مان آماده کرده بودند. در ۲۰ ژانویه طالبان به همکاران ما حمله کرد و ۷ تن از آن‌ها از میان رفتند و ۱۷ نفر دیگر زخمی شدند. زخمی‌ها اما پس از بهبودی با اراده و قوت بیشتری به کار برگشتند. این نشان می‌دهد که نسل نو افغانستان که دو سوم جمعیت کشور هستند، تعهد بلندی به آزادی رسانه و آزادی اطلاع‌رسانی دارند.»

به عقیده او «آزادی بیان و آزادی رسانه‌ها در افغانستان قابل برگشت نیست. من امروز این مدال را به نمایندگی از تمام همکارانم دریافت کردم که در خط جنگ مثل سربازان تلاش می‌کنند تا تغییری در آینده افغانستان ایجاد کنند.»

این مراسم با اهدای مدال پاریس به دیگر منتخبان ادامه پیدا کرد و در نهایت کنسرت موسیقی پایان‌بخش آن بود.

رضا معینی، مسوول میز ایران، افغانستان و تاجیکستان در سازمان گزارش‌گران بدون مرز در پایان این مراسم در گفت‌وگو با ایران وایر اولویت‌های این سازمان را در انتخاب «قهرمانان آزادی بیان» توضیح داد.

به گفته وی انتخاب سوم می به عنوان روز جهانی آزادی مطبوعات پیشنهاد این سازمان بوده که سپس توسط یونسکو پذیرفته شده و سازمان ملل آن را تصویب کرده است. روزی که به عقیده معینی «گوش‌ها و چشم‌های بیشتری برای شنیدن و دیدن واقعیت‌ها در جهان هست.»

معینی توضیح داد: «ما هر سال سعی کردیم به نوعی با تنوع بیشتری در رابطه با آزادی اطلاع‌رسانی و به ویژه هزینه‌پردازان آن یعنی روزنامه‌نگاران، افشاگران و شهروند خبرنگاران، صحبت کنیم و افکار عمومی را نسبت به این مساله حساس کنیم. [برای انتخاب قهرمانان آزادی اطلاع‌‌رسانی] هیات تعیین‌کننده‌ای وجود ندارد و ما تعیین می‌کنیم که کدام مساله امروز مهم است. امروز در ایران روزنامه‌نگاران زندانی مساله‌ای مهم به شمار می‌رود. اما شبکه‌ها و رسانه‌های بین‌المللی در این رابطه بنا به مناسباتی که با جمهوری اسلامی دارند یا با ارعاب یا تطمیع در این خصوص سکوت می‌کنند. همان‌طور که امروز به جز برخی از خبرنگاران، اهالی رسانه‌های دیگر را در این‌جا نمی‌بینید. بنابراین وظیفه ماست که این مساله را مطرح کنیم.»

او در خصوص انتخاب «قهرمانان آزادی بیان» از کشورهای ایران، افغانستان، بروندی و ترکیه گفت: «وقتی تمام رسانه‌ها از خطر نسل‌کشی صحبت می‌کنند وظیفه ماست که بروندی را مطرح کنیم. زمانی‌که ترکیه به قول رسانه‌ها به مرکز اروپا در خصوص پناهندگان و آزادی اطلاع‌رسانی و همچنین کردها تبدیل شده وظیفه ما دفاع از “جمهوریت” است. همین‌طور افغانستان که به نظر من یکی از اصلی‌ترین عرصه‌های نبرد میان روشنی و ظلمات است. ما داعش را با جنایت‌هایش می‌بینیم اما توجه نمی‌کنیم که در افغانستان هماهنگی کاملی میان نیروهایی برقرار است که تا دیروز طالبان را دشمن می‌دانستند ولی امروز می‌گویند باید با آن مذاکره کرد. در این بی‌پناهی روزنامه‌نگاران افغانستانی ما مسوول هستیم. اگر این چهار منطقه را کنار هم قرار دهیم شمایی کلی از دنیا به دست آورده‌ایم که در آن روزنامه‌نگاران هدف زندان، تهدید و خطرهای مشخص ژئوپلتیک و منطقه‌ای قرار دارند. هدف ما هم گفتن از روزنامه‌نگاران این مناطق بود.»

سازمان گزارش‌گران بدون مرز به تازگی رده‌بندی جهانی آزادی مطبوعات را منتشر کرده که در آن جمهوری اسلامی ایران در رده ۱۶۹ به عنوان یکی از «سرکوب‌گران آزادی بیان» شناخته می‌شود.

نامه ۲۳۰ روزنامه‌نگار به حسن روحانی: پیگیر وضعیت همکاران‌مان باشید

همزمان با «روز جهانی آزادی مطبوعات» ۲۳۰ روزنامه نگار ایرانی با ارسال نامه ای سرگشاده به رییس جمهور خواستار توجه و رسیدگی به وضعیت روزنامه نگاران بازداشتی شدند. امضاء کنندگان این نامه که شامل جمعی از مدیران مسئول، سردبیران، خبرنگاران، گزارشگران و عکاسان مطبوعات و خبرگزاری‌های ایران هستند، از حسن روحانی خواسته‌اند در مورد وضعیت بازداشت همکاران‌شان در پروژه‌ای به اسم «نفوذ» تدبیری اندیشده شود.
اسامی ۲۳۰ نفر از روزنامه نگاران امضا کننده نامه به دفتر رییس جمهوری تقدیم شده است.
متن کامل این نامه به شرح زیر است:
«جناب آقای دکتر حسن روحانی
رییس محترم جمهوری اسلامی ایران
با سلام و تبریک به‌مناسبت برگزاری موفقیت آمیز انتخابات مجلس شورای اسلامی
نزدیک به ۲۰۰ روز از بازداشت چند تن از مدیران رسانه و روزنامه‌نگاران کشور گذشته است. در همان ابتدای این دستگیری واکنش حضرتعالی در جلسه هیات دولت بارقه‌ای از امید در دل اصحاب مطبوعات ایجاد کرد. با خود گفتیم رییس‌جمهور حافظ قانون اساسی کشور است و نمی‌گذارد حقی پایمال شود. اکنون پس از گذشت بیش از ۶ ماه برای ۴ نفر از همکاران‌مان در دادگاه بدوی به ریاست قاضی مقیسه مجموعا ۲۷ سال حکم صادر شده است و یکی دیگر از همکاران‌مان نیز بیش از دو ماه در بیمارستان قلب تهران بستری است و با مرگ دست و پنجه نرم می‌کند.
در برهه کنونی این‌که در دوران ۱۲۶ روز بازداشت، همکاران‌مان چگونه بازجویی شده‌اند و چرا به وکیل دسترسی نداشته‌اند مهم نیست. اینکه چرا علی‌رغم درخواست‌های مکرر، دادگاه هیچ یک از روزنامه‌نگاران بصورت علنی برگزار نشد نیز مهم نیست. اینکه در برخی رسانه‌های تندرو انواع تهمت و افترا به آنها زده شد و به آبروی آنها و خانواده‌های‌شان توجه نشد نیز مهم نیست. اینکه چرا علی‌رغم دستور بازپرس و صدور قرار وثیقه جهت آزادی و تسلیم سند به دستگاه محترم قضایی در همان روزهای نخست علی‌رغم انتظار، همکاران‌مان آزاد نشدند نیز مهم نیست. اینکه علی‌رغم تمام برنامه‌های زنده خبری، سخنرانی‌ها، اخبار غیرموثق و … سرانجام از اتهام سنگین جاسوسی و نفوذ تبرئه شده‌اند و به بهانه‌هایی دیگر همچون اقدام علیه امنیت ملی و اجتماع و تبانی محکوم شده‌اند هم مهم نیست.
مهم این است که شما رییس جمهور ما هستید و ما به «تدبیر و امید» رای داده‌ایم تا طبق فرمایش رهبر معظم انقلاب «جذب حداکثری و دفع حداقلی» را شاهد باشیم نه بالعکس! به همین منظور از محضر حضرتعالی خواهشمندیم در این خصوص تدبیری بیاندیشید که از کلمه «نفوذ» خواسته یا ناخواسته سوء استفاده نشود و روزنامه‌نگاران بااستعداد سرزمین‌مان دوران جوانی خود را پشت میله‌های زندان سپری نکنند.
با آرزوی توفیق روزافزون،
جمعی از روزنامه نگاران و اهالی رسانه ایران»

آتنا فرقدانی از زندان اوین آزاد شد

«آتنا فرقدانی» کارتونیست و فعال مدنی، به دنبال کاهش زمان حبسش در دادگاه تجدیدنظر، امروز سه‌شنبه ۱۴ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۵، از زندان اوین آزاد شد.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، «محمد مقیمی» وکیل مدافع این زندانی محبوس در بند زنان زندان اوین (نسوان)، هفته گذشته از کاهش حکم موکل خود خبر داده و گفته بود: “برابر حکم دادگاه تجدیدنظر، موکلم از اتهام اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت کشور، تبــرئــه و ۳ سال حبس وی نیز به اتهام توهین به مقام معظم رهبری، به مدت ۴ سال تعلیق شد. همچنین، محکومیت ۹ ماه حبس ایشان به اتهام‌های: توهین به ریاست جمهور فعلی، توهین به نمایندگان مجلس شورای اسلامی و توهین به ماموران بند ۲ الف زندان اوین به جزای نقدی تبدیل گردید و در خصوص اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران نیز محکومیت ۱۸ ماه حبس موکلم در دادگاه بدوی عینا تایید شده است. و با توجه به اینکه محکومیت ۱۸ ماه حبس موکلم بانو آتنا فرقدانی در۲۲ اردیبهشت ماه سال جاری پایان می‌یابد، به زودی شاهد آزادی ایشان خواهیم بود.”

«آتنا فرقدانی» کارتونیست، فعال مدنی و موکل «محمد مقیمی» در شهریور ماه ۱۳۹۳، از سوی ماموران امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت و به بند ۲-الف سپاه پاسداران در زندان اوین منتقل شد.

او دو ماه در بازداشت سپری کرد و از این دو ماه بیست روز را در سلول انفرادی گذراند. او در طول بازداشت از داشتن وکیل و دیدار با خانواده خود محروم بود. همچنین او در زندان متوجه نصب دوربین در داخل دستشویی و حمام شد و به گفته خود مورد آزار جسمی و روحی از سوی ماموران زندان قرار گرفته بود.

این فعال مدنی در آبان ماه ۱۳۹۳، با قرار وثیقه تا زمان حکم دادگاه آزاد شد.

فرقدانی پس از آزادی اقدام به نوشتن نامه به مسوولان مختلف جمهوری اسلامی جهت احقاق حقوق خود کرد و پس از عدم دریافت پاسخ از سوی آنان، در ویدئویی که در فضای مجازی بازتاب گسترده‌ای یافت به شرح خشونت ماموران زن بند ۲-الف سپاه علیه خود پرداخت، که چند روز پس از انتشار این ویدئو، قاضی «ابوالقاسم صلواتی» در تاریخ ۷ دی ۱۳۹۳، در تماسی تلفنی از این فعال مدنی خواست در دادگاه حضور یابد، «آتنا فرقدانی» پس از این احضار در تاریخ ۲۰ دی ماه ۱۳۹۳ در دادگاه انقلاب حضور یافته و در آنجا بازداشت و به زندان قرچک ورامین منتقل شد.

به گفته پدر این فعال مدنی، در دادگاه انقلاب دخترش را مقابل چشمان او و همسرش کتک زده بودند. در بهمن ماه ۱۳۹۳، آتنا در اعتراض به عدم رعایت اصل تفکیک زندانیان سیاسی و غیرسیاسی در زندان به اعتصاب غذا دست زد.

طولانی شدن اعتصاب غذای وی باعث شد که ۷ اسفندماه ۱۳۹۳، در بیمارستان بستری شود. با موافقت قاضی «صلواتی»، این فعال مدنی را در ۱۲ اسفند ماه ۱۳۹۳، به زندان اوین منتقل کردند.

«آتنا فرقدانی» از سوی دادگاه انقلاب به ریاست «قاضی صلواتی» به تحمل ۱۲ سال و ۹ ماه حبس محکوم شده بود.

اتهامات انتسابی این «فعال حقوق کودکان» “اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی”، “فعالیت تبلیغی علیه نظام” و “توهین به رهبری”، “رییس جمهور”، “توهین به نمایندگان مجلس” و “توهین به ماموران بند ۲- الف سپاه در حین بازجویی‌هایش” قید شده بود.

آرش صادقی پس از یک دادرسی غیرعادلانه؛ در دادگاهی چند دقیقه‌ای بدون حضور وکیل محاکمه شدم

 

«آرش صادقی» فعال مدنی در آخرین مصاحبه‌ای که داشته گفته است محاکمه او در دادگاهی چند دقیقه‌ای و بدون حضور وکیل انجام شده و حکم سنگین حبس برایش صادر شده است.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، به تازگی پرونده «آرش صادقی»، «گلرخ ایرایی»، «نوید کامران» و «بهنام موسیوند» چهار فعال مدنی، به واحد اجرای احکام دادسرای مقدس زندان اوین ارجاع شده و اکنون در آستانه اجرای حکم، «آرش صادقی» از روند بازداشت، اتهام‌ها و جریان محاکمه و دادرسی غیرعادلانه خبر داده است.

این فعال مدنی در گفتگویی صوتی با «رادیو فرهنگ» ضمن اشاره به روند ناعادلانه دادرسی و چگونگى برگزارى دادگاه، دستگیرى‌هاى پیشین خود در سال‌هاى اخیر، از نحوه پوشش خبرى گزارش‌های مربوط به فعالین از سوی برخی از رسانه‌ها و نهادهای مدافع حقوق بشر انتقاد کرده است.

«آرش صادقی»، «گلرخ ایرایی»، «نوید کامران» و «بهنام موسیوند» در دادگاه بدوی در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی «صلواتی» محاکمه و در مجموع به تحمل ۲۴ سال زندان شدند. حکم آنها سپس در دادگاه تجدیدنظر در شعبه ۵۴ عینا تایید شد و به تازگی نیز به اجرای احکام دادسرای مقدس واقع در زندان اوین ارسال شد