پس از انتشار اخبار تجاوزهای پرشمار به زنان و دختران در منطقه ایرانشهر سیستان و بلوچستان، جمعی از فعالان مدنی با حضور در تجمعی اعتراضی خواستار ارتقای امنیت اجتماعی، مجازات عاملین و حمایت از قربانیان شدند. نهادهای امنیتی به جای رسیدگی به موضوع و مطالبه مطرحه اقدام به بازداشت فعالان مدنی در این منطقه و پخش اعترافات تلویزیونی آنان کردند، از جمله اتهامات جدی را متوجه عبدالله بزرگزاده ساختند. بیش از یکصد فعال مدنی و مدافع حقوق بشر شناخته شده با انتشار بیانیه ای این رفتار دستگاه امنیتی را محکوم کرده و “خواهان آزادی فوری عبدالله بزرگزاده، شناسایی و مجازات متجاوزین به زنان و دختران و حمایت از قربانیان تجاوز در این منطقه” شدند.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، اعتراض به ناامنی و مطالبه ارتقای امنیت اجتماعی در منطقه ایرانشهر جمع پرشماری از فعالان مدنی را گرفتار نهادهای امنیتی بدنام منطقه از جمله “اطلاعات سپاه سلمان سیستان و بلوچستان” ساخته است.
عبدالله بزرگزاده از جمله شاخص ترین چهره های جامعه مدنی بلوچستان است که توسط نهادهای امنیتی پس از شرکت در یک تجمع مسالمت آمیز بازداشت شده است.
عبدالله بزرگزاده
او که به فقدان امنیت در منطقه معترض بود و خواستار اجرای بدون تبعیض عدالت و قانون بود اکنون در وضعیت نامعلومی در بازداشت به سر می برد. عبدالله بزرگزاده توسط نهادهای امنیتی به اتهامات سنگینی متهم شده است.
در طی مدت بازداشت گزارشاتی از تحت فشار و احتمالا تحت شکنجه قرار گرفتن او منتشر شده است، در چنین شرایطی نیروهای امنیتی برادر نوجوان او را نیز احضار و پدر سالخورده او را که پیگیر وضعیت فرزندش بود برای مدتی بازداشت کردند.
علاوه بر ابهام در سرنوشت این فعال مدنی، پخش اعترافات تلویزیونی جمع پرشماری از فعالان مدنی منطقه که به نظر می رسد همزمان با آقای بزرگزاده دستگیر شده اند بر نگرانی ها از ابعاد این پروده افزود.
با توجه به عدم شفافیت دستگاه امنیتی در اطلاع رسانی از هویت بازداشت شدگان بر اساس بررسی فیلم پخش شده از اعترافات فعالان مدنی بلوچ هویت این افراد احراز شده است: “۱. عبدالله بزرگزاده سربازی، ۲. یاسر شهنوازی، ۳. پریسا شهنوازی، ۱۹ ساله با نام مستعار پروک، ۴. عبدالحکیم مزارزهی اهل خاش دانشجو کاردانی برق از دانشگاه فنی شهید باهنر زاهدان، ۵. محمد امین گرگیج، ۶. محمد ر…، ۷. مرتضی س…” احراز شده است
در چنین وضعیت نگران‌کننده‌ای، بیش از یکصد فعال مدنی با امضای بیانیه‌ای که پیش از پخش اعترافات تلویزیونی مورد اشاره تنظیم شده است- بازداشت این کنشگر مدنی را محکوم کرده و خواستار آزادی فوری او شدند.
امضاء کنندگان همچنین خواستار اجرای عدالت در مورد متجاوزین به زنان و دختران در این منطقه و حمایت از قربانیان تجاوز نیز شدند.
متن کامل بیانیه را در ادامه بخوانید:
انتشار اخبار مربوط به ناامنی و تجاوزهای پرشمار به زنان در شهر ایرانشهر واقع در استان سیستان و بلوچستان وجدان عمومی را آزرده و عواطف مردم اعم از زن و مرد را به شدت جریحه دار کرد. فعالان مدنی و انسانهای شرافتمندی منطبق بر اصل ۲۷ قانون اساسی با برگزاری تجمعی مسالمت آمیز به مدنی ترین شکل ممکن خواستار برخورد با متجاوزین و ارتقای امنیت اجتماعی در این شهر شدند.
ماموران امنیتی و انتظامی اما کم‌کاری و کوتاهی خود در رسیدگی به این مشکل را با بازداشت معترضان حاضر در این تجمع مدنی توجیه کردند.
عبدالله بزرگزاده یکی از جوانان معترض بازداشت شده در این تجمع است که با گذشت ۲۳ روز خانواده‌ی وی هیچ خبری از او ندارند. گروههای حقوق بشری اما از محتمل بودن شکنجه و پرونده‌سازی علیه وی در بازداشتگاه اداره اطلاعات خبر داده‌اند. در همین رابطه عفو بین الملل با انتشار بیانیه‌ای ضمن درخواست آزادی فوری نامبرده، وضعیت وی را مشمول “ناپدیدشدگان قهری” و نحوه بازداشت او را بر اساس موازین بین المللی، ارتکاب یک جرم تلقی کرده است.
امضاء کنندگان این نامه معتقدند با توجه به اینکه تجمع کنندگان جز درخواست ارتقای امنیت برای زنان و برخورد بدون ملاحظه با عوامل تجاوز و آزار جنسی زنان مطالبه‌ای نداشته‌اند، تداوم بازداشت آقای بزرگزاده را بی احترامی به حقوق قربانیان تجاوز در این منطقه می‌دانند.
زنان قربانی که هم به لحاظ عدم حمایت قانون و هم عدم حمایت جامعه سنتی در شرایط سختی به سر می‌برند با دربند بودن افرادی که حامی حقوق آنها بودند بیش از پیش احساس ضعف و هراس خواهند کرد.
لذا ما امضاء کنندگان این نامه خواهان آزادی فوری عبدالله بزرگزاده، شناسایی و مجازات متجاوزین به زنان و دختران و حمایت از قربانیان تجاوز در این منطقه هستیم.
امضا کنندگان (به ترتیب تاریخ امضا):
۱. شیرین عبادی، حقوقدان برنده جایزه صلح نوبل و بناینگذار مرکز حامیان حقوق بشر
۲. مهرانگیز کار، حقوقدان، نویسنده و فعال حقوق بشر
۳. شادی صدر، حقوقدان، از مدیران سازمان عدالت برای ایران
۴. کریم عبدیان، مسئول سازمان حقوق بشر اهواز
۵. رویا برومند، مدیر اجرایی بنیاد عبدالرحمن برومند
۶. فیروزه محمودی، بنیانگذار و رئیس سازمان اتحاد برای ایران
۷. شیماء سیلاوی، سازمان حقوق بشر اهواز
۸. ندا شهید یزدانی، مدیر سازمان ایمپکت ایران
۹. رضا قاضی نوری، مدیر سازمان اتحاد برای ایران
۱۰. شادی امین، فعال حقوق اقلیت های جنسی
۱۱. محمود امیری مقدم، مدیر سازمان حقوق بشر ایران
۱۲. شاهین میلانی، مدیر حقوقی مرکز اسناد حقوق بشر ایران
۱۳. منیره شیرانی، مدیر گروه حقوق بشر بلوچستان
۱۴. کیوان رفیعی، موسس و مدیر مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران
۱۵. شاهین هلالی خیاوی، از انجمن دفاع از حقوق بشری آزربایجانی ها در ایران
۱۶. کامران اشتری، مدیر اجرائی عرصه سوم
۱۷. آزاده پورزند، فعال حقوق بشر
۱۸. تیمور الیاسی، نماینده جمعیت حقوق بشر کردستان ایران ٬در سازمان ملل – ژنو
۱۹. کاوه شیرزاد، از مدیران موسسه آموزشی شهروندیار
۲۰. حبیب الله سربازی، مدیر کمپین فعالین بلوچ
۲۱. حسن نایب هاشم، فعال حقوق بشر
۲۲. سید عقیل هاشمی، مدیر شبکه جهانی کلمه
۲۳. منصور اوسانلو، فعال کارگری
۲۴. دانیال بابایانی، مدیر سازمان حقوق بشر ترکمن صحرا
۲۵. هدایت غزالی، فعال حقوق بشر
۲۶. بهروز جاوید تهرانی، فعال حقوق بشر
۲۷. ساقی لقایی، پژوهشگر حقوق بشر
۲۸. پرستو فاطمی، مدافع حقوق بشر
۲۹. علی عجمی، فعال حقوق بشر
۳۰. سحر بیت مشعل، وکیل و فعال حقوق زنان
۳۱. عبدالستار دوشوکی، مرکز مطالعات بلوچستان در لندن
۳۲. مریم نایب یزدی، فعال حقوق بشر
۳۳. امیر ماکویى، از انجمن دفاع از حقوق بشرى آزربایجانیها در ایران
۳۴. ناهید فرهاد، پژوهشگر در مرکز اسناد حقوق بشر ایران
۳۵. بیتا جورابدوز، دبیر انجمن ایرانیان مقیم انکارا
۳۶. دلبر توکلی، خبرنگار
۳۷. محمدنور خرمى، فعال حقوق بشر و عضو هیئت رئیسه مرکز “سنى یار”
۳۸. مسعود رئیسی، گروه حقوق بشر بلوچستان
۳۹. سعید تاجداری، گروه حقوق بشر بلوچستان
۴۰. شعیب دانش پژوه
۴۱. علی ساعدی، فعال حقوق بشر
۴۲. امجد حسین پناهی، فعال حقوق بشر
۴۳. حسن کریمی تهیه کننده، مجری تلویزیونی و فعال رسانه
۴۴. عبدالسلام سلیمی، روزنامه نگار
۴۵. محمد باقر سجودی، فعال اهل سنت
۴۶. محمد عمر ملازهی، فعال مدنی بلوچ
۴۷. رضا شیرانی، فعال سیاسی
۴۸. ابراهیم احرارى خلف، فعال حقوق اهلسنت
۴۹. ارسلان یار احمدی، ساطمان حقوق بشر هەنگاو
۵۰. عبدالمجید ظهرابی، فعال اهل سنت
۵۱. سیمین صبری، فعال حقوق زنان
۵۲. ژیلا مستاجر، از سازمان حقوق بشری هەنگاو
۵۳. سید منصور حسینی، فعال اهل سنت
۵۴. ابراهیم لشکرزهی، فعال سیاسی بلوچ
۵۵. جعفر هاشمی، حقوقدان و فعال سیاسی مستقل
۵۶. عامر عالی، فعال اهل سنت کرد
۵۷. نور محمد امرا، استاد دانشگاه
۵۸. عبدالله عارف، فعال حقوق بشر بلوچ
۵۹. منا سیلاوی، از سازمان ملت‌های بدون نماینده
۶۰. بابک اجلالی، فعال حقوق بشر
۶۱. بهنام ابراهیم زاده، فعال کارگری و حقوق کودکان
۶۲. راحله طارانی، روانشناس، فعال سیاسی و عضو شورای مرکزی حزب چپ ایران
۶۳. زرتشت احمدی، فعال مدنی
۶۴. سعید اوحدی، برنامه ساز رادیو فرهنگ گوتنبرگ
۶۵. مریم هاشمی، کمپین نه به اعدام
۶۶. مهدی نریمانی، مدیر اجرایی رادیو امید
۶۷. ابراهیم قدیرفر، فعال مذهبی
۶۸. دکتر حمید عالی، استاد دانشگاه
۶۹. رامین زندنیا، فعال صنفی معلمان
۷۰. مهدی نخل احمدی، فعال حقوق بشر
۷۱. هادی عارفی، روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر
۷۲. عبدالقادر ترشابی، فعال سیاسی بلوچ
۷۳. آزاد مستوفی، روزنامه‌نگار
۷۴. محمد برایی، فعال اهل سنت
۷۵. آزاد صلواتی، مرکز حقوق بشر زاگرس
۷۶. میثم اسعدی، حقوقدان و فعال حقوق بشر
۷۷. فرناز کمالی، فعال مدنی
۷۸. عیسی بازیار، فعال حقوق مصدومین مین
۷۹. سعیده صادق، فعال حقوق زنان
۸۰. انعام دهواری، فعال مدنی
۸۱. موسی شریفی، خبرنگار و فعال سیاسی
۸۲. سعود عباسی، فعال رسانه
۸۳. فاطمه ابراهیمی، پژوهشگر
۸۴. عبدالباسط محمدپور، فعال رسانه ای و فعال حقوق بشر
۸۵. یاسین اهوازی، فعال حقوق بشر عرب ایرانی
۸۶. کیارش شهسواری، فعال سیاسی کرد
۸۷. اسکند جعفری، فعال حقوق بشر
۸۸. ناصر بلیده ای، فعال بلوچ
۸۹. پیمان حیدری، کنشگر سیاسی کرد
۹۰. زانیار انصاریان، فعال اهل سنت
۹۱. سیمین روزگرد، فعال حقوق بشر
۹۲. رحیم بندویی، فعال سیاسی بلوچ
۹۳. صابر آزاد، حقوقدان
۹۴. سوران خاطری، فعال حقوق کردها
۹۵. طاهره صادقی، از اعضای جبهه دمکراتیک
۹۶. شعله زمینی، فعال حقوق بشر
۹۷. پوریا ابراهیمی، فعال حقوق بشر
۹۸. افشین اعرابی، فعال حقوق بشر
۹۹. محمد انصاری، فعال عرصه رسانه
۱۰۰. هلمت معروفی، روزنامەنگار و فعال حقوق بشر
۱۰۱. هادی گمشادزهی فعال حقوق مردم بلوچ
۱۰۲. مهگامه پروانه، روزنامه‌نگار، فعال حقوق بشر
۱۰۳. غزل صدر، عکاس
۱۰۴. مینا سیگال، فعال حقوق بشر
۱۰۵. رضا اکوانیان، شاعر، فعال حقوق بشر
منبع نزدیک به آقای معزی افزود: “به دلیل اینکه آقای معزی پیش از بازداشت تحت عمل جراحی مثانه قرار گرفته بود و زندان تهران بزرگ امکانات پزشکی و پزشک خوبی نداشت وضعیت جسمی و بیماری وی بدتر شده است اما با این حال از آزادی و حتی از اعزام ایشان به بیمارستان نیز جلوگیری می‌شود.”