گفتگوبا جناب مسعود مويدی کنشگرسياسی + جناب دکترمهدی خزعلی در مورد  اعتراضات در کازرون.

برای دانلودفايل صوتی روی فلش کليک کنيد.

– حمزه درویش، زندانی سنی مذهب زندان رجایی شهر کرج روز چهارشنبه ۲۶ اردیبهشت ماه به دلیل آسیب‌های وارده بر اثر اعتصاب غذای طولانی با پابند و دستبند به پزشکی قانونی اعزام شد؛ گزارش شده این زندانی پیش از اعزام به شدت توسط مسئولان زندان مورد بدرفتاری قرار گرفته و در خصوص احتمال بیان اظهاراتی که مسئولان زندان را در مظان اتهام قرار بدهد تهدید شده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، حمزه درویش، زندانی سنی مذهب زندان رجایی شهر کرج روز چهارشنبه ۲۶ اردیبهشت‌ماه به دلیل صدمات جدی که بر اثر اعتصاب غذای طولانی بر وی وارد شده به پزشکی قانونی اعزام شد.

اعزام این زندانی با دستبند و پابند بوده و گفته شده پیش از اعزام، به شدت مورد آزار و اذیت و تهدید قرار گرفته است.
یک منبع مطلع، در این باره به هرانا گفت: “حمزه درویش در شعبه اعزام و قبل از انتقال به پزشکی قانونی، به شدت مورد آزار و اذیت قرار گرفته است، علیرغم بیماری جدی او را ساعت‌ها در اتاقی کوچک و تاریک نگه داشته و تهدید کردند که نباید از آزارهایی که ماه پیش بر او وارد شده چیزی به پزشکی قانونی بگوید. همچنین در مسیر اعزام، از رفتن ایشان به سرویس بهداشتی نیز ممانعت به عمل آمد.

آقای درویش طی ماه گذشته نیز به دستور غلامرضا ضیایی مدیر زندان، آقای اسماعیلی معاون پشتیبانی و آقای ذولفعلی مسئول حفاظت فیزیکی زندان به شدت و تا حدی که تمام بدنش سیاه و کبود شده بود مورد ضرب و شتم قرار گرفت و پس از آن بدون رسیدگی پزشکی و در حالت اعتصاب به مدت سه هفته در قرنطینه نگهداری شد”.

حمزه درویش، زندانی ۲۴ ساله اهل تالش مدعی است در سال ۹۳ نیروهای داعش با فریب، او را به ترکیه کشانده و سپس به سوریه منتقل کرده‌اند. مدتی را در زندان داعش بوده و سپس به ایران فرار کرده و خود را به نیروهای امنیتی معرفی کرده است و حتی این شانس را داشته که با قید ضمانت آزاد باشد و به شغل پرورش بلدرچین مشغول شود. وی مدتی پیش به صورت غیرمنتظره بازداشت شد. او در دادگاهی پرابهام به ۱۸ سال حبس محکوم شد که میزان ۱۵ سال آن را باید تحمل کند.

هرانا پیشتر گزارش کرده بود که این زندانی از مشکلات جدی روحی و روانی در رنج است در اعتراض به روند قضایی در پرونده خود و عدم انتقالش به بند سیاسی دست به اعتصاب غذا زده و نیروهای وزارت اطلاعات با مراجعه به منزل شخصی آقای درویش به خانواده او گفته‌اند که باید از فرزند خود بخواهند تا با این نهاد امنیتی همکاری کند و به اعتصاب غذای خود پایان دهد.

آقای درویش در مردادماه سال گذشته نامه‌ای خطاب به افکار عمومی نوشت و در آن به شرح سرگذشت خود پرداخت و از نهادهای مدافع حقوق بشر، طلب استمداد کرد.

او در نامه خود تاکید می‌کند اعتراض او به حکم دادگاه بدوی اساسا در نظر گرفته نشده و اکنون از محکومیت ۱۸ سال حبس تعزیری با احتساب ماده ۱۳۴ مدت ۱۵ سال را لازم است تحمل کند.

امروز، حدود ۲۰۰ نفر از کارگران کارخانه خودروسازی اکیا خودرو در آذربایجان شرقی و جمعی از مردم شاهرود در تجمعاتی اعتراضی خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از ایلنا، صبح امروز حدود ۲۰۰ نفر از کارگران کارخانه خودروسازی «اکیا خودرو» در اعتراض به تاخیر افتادن مطالبات مزدی خود مقابل ساختمان استانداری آذربایجان شرقی تجمع کردند.

صبح امروز گروهی از کارگران کارخانه خودروسازی «اکیا خودرو » در اعتراض به تاخیر افتادن مطالبات مزدی خود از شهرستان صوفیان برای تجمع در مقابل استانداری آذربایجان شرقی به شهر تبریز آمدند.

به گفته منابع ایلنا، کارخانه اکیا خودرو در زمینه تولید اتوبوس‌های درون شهری فعالیت دارد و کارگران آن مدعی هستند که طی چهار ماه گذشته حقوق نگرفته‌اند.

اعتراض مردم شاهرود

به گزارش هرانا، صبح امروز جمعی از مردم شاهرود در اعتراض به انتقال اداره کل راه و ترابری به شهر سمنان،اقدام به برگزاری تجمع کردند.

کارگران کشتی‌های لایروبی شرکت نگین‌سبز در بندرعباس، کارگران گروه ملی فولاد ایران در اهواز، کارگران شهرداری «سی سخت» در استان کهکیلویه و بویراحمد و کارگران سامان کاشی بروجرد از معوقات مزدی چند ماهه خود خبر دادند.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از ایلنا، مورخ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۷، از ابتدای مرداد ماه سال ۹۰ تا پایان اسفندماه‌‌ همان سال و در مرحله دوم از ابتدای دی‌ماه سال ۹۱ تاکنون حق بیمه دست‌کم ۱۰۰ کارگر کشتی‌های لایروبی شرکت نگین‌سبز خاورمیانه به حساب تامین اجتماعی واریز نشده است.

یکی از کارگران کشتی‌های لایروبی (هاپرساکشن) در شرکت نگین‌ سبز خاورمیانه در بندرعباس؛ از عدم پرداخت ۳۰ تا ۴۳ ماه حق بیمه دست‌کم ۱۰۰ نفر از همکاران خود خبر داد.

این کارگر که به نمایندگی از دیگر کارگران این شرکت پیمانکاری سخن می‌گفت، به ایلنا گفت: “در دو مقطع حق بیمه دست‌کم ۱۰۰ نفر از کارگران نگین‌ سبز خاورمیانه در اسکله بندر شهید رجایی از حقوق آن‌ها کسر شده اما به حساب سازمان تامین اجتماعی بندرعباس واریز نشده است و از آن موقع تاکنون تلاش ما کارگران برای وصول این طلب بیمه‌ای از کارفرما بی‌نتیجه باقی مانده است”.

این کارگر در تشریح این تخلف کارفرما ادامه داد: “در مرحله نخست، از ابتدای مرداد ماه سال ۹۰ تا پایان اسفندماه‌‌ همان سال و در مرحله دوم از ابتدای دی‌ماه سال ۹۱ تاکنون حق بیمه کارگران از حقوق آن‌ها کسر اما به حساب تامین اجتماعی واریز نشده است”.

این کارگر با بیان اینکه پیش از این تعداد همکارانی که پیگیر مطالبات بیمه‌ای خود بودند به حدود ۱۵۰ نفر می‌رسید، افزود: “طی این مدت تعدادی توانستند با شکایت به مراجع؛ پیگیر مطالبات بیمه‌ای خود از کارفرما باشند و آن را وصول کنند و تعدادی دیگر به دلایل مختلف محل کار خود را ترک کرده و از وضعیت وصول مطالبات بیمه‌ای آنها باخبر نیستیم”.

به گفته وی، کارگران طی استعلامی که از سازمان تامین اجتماعی گرفته‌اند، متوجه این تخلف کارفرما شده و سالهاست اعتراض خود را هم به تامین اجتماعی و هم به مدیریت شرکت نگین سبز بندرعباس اعلام کرده‌اند.

وی درباره پاسخ سازمان تامین اجتماعی به کارگران اظهار داشت: “تامین اجتماعی دلیل این اقدام را نداشتن قرارداد شرکت نگین سبز خاورمیانه با تامین اجتماعی بندرعباس اعلام کرده است”.

براساس اطلاعات بدست آمده؛ این کارگران در دو گروه ۵۰ نفره تقسیم شده‌اند و هر گروه در نوبت‌های کاری ۱۵ روزه با استفاده از کشتی‌های لایروبی که به سازمان بنادر و دریانوردی تعلق دارد، عملیات لایروبی اسکله‌های بندر عباس را انجام می‌دهند.
معوقات مزدی کارگران گروه ملی فولاد ایران

به گزارش ایلنا، مورخ ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۷، مالکیت گروه ملی فولاد ایران بار دیگر به بانک ملی واگذار شد؛ کارگران این کارخانه ابراز امیدواری می‌کنند که با این تغییر مدیریت، مشکلات این واحد تولیدی حل شود.

واگذاری مجدد مالکیتِ «گروه ملی فولاد ایران» به بانک ملی، بارقه‌ای از امید در دل کارگران این واحد صنعتی، روشن کرده‌است.

این کارگران می‌گویند: “امیدواریم با این واگذاری، اوضاع بهتر شود و معوقات مزدی ما پرداخت شود”.

این کارگران که حق سنوات و مزایای مزدی آنها از سال گذشته پرداخت نشده، تغییر مالکیت کارخانه و انتقال از بخش خصوصی به بانک ملی را به فال نیک می‌گیرند و می‌گویند: “حدود ۳۵۰۰ کارگر این کارخانه‌ی صنعتی که همه کارگران فنی و ماهر هستند، در ماه‌های گذشته اوضاع اسفناکی را تجربه کردند و روزگار نامناسبی داشتند؛ توقع داریم ورق برگردد و مطالباتمان به زودی پرداخت شود”.

سیدعلی بحرینی مقدم (معاون امور اقتصادی استاندار خوزستان) نیز این اتفاق را «مثبت» توصیف کرد و گفت: “بانک ملی در حال حاضر مالک گروه ملی فولاد ایران است و باید امورات این کارخانه به‌صورت جدی ازسوی این بانک دنبال شود”.

وی افزود: “در آخرین تصمیمات اتخاذ شده برای گروه ملی فولاد ایران مصوب شده است تا آقای موسوی به عنوان مالک، این کارخانه را اقاله کند و کارخانه را به بانک ملی بازگرداند. از نظر ما بانک ملی در حال حاضر مالک گروه ملی فولاد ایران است و باید امورات این کارخانه به صورت جدی از سوی این بانک دنبال شود”.

معاون امور اقتصادی استاندار خوزستان تصریح کرد: “مصوبه‌ای در ستاد تسهیل کشور برای گروه ملی فولاد ایران درنظر گرفته شده تا ۵۰ میلیارد تومان برای سرمایه در گردش این کارخانه، از سوی بانک ملی به گروه ملی فولاد ایران ضمانت نامه داده شود تا بتواند مواد مصرفی مورد نیاز را تامین کند”.

بحرینی مقدم عنوان کرد: “این ۵۰ میلیارد تومان در ستاد تسهیل ملی مصوب شده است و مسئولان گروه ملی باید دنبال کنند و ضمانت نامه را از بانک ملی دریافت کنند تا از آن به عنوان سرمایه در گردش استفاده و خط تولید کارخانه را فعال کنند”.

وی با بیان اینکه موسوی دیگر مالک گروه ملی فولاد ایران نیست، ادامه داد: “انتظار داریم تا بانک ملی سرمایه در گردش مورد نیاز کارخانه را تامین کند و همچنین هیات مدیره جدید گروه ملی فولاد ایران از سوی این بانک منصوب شود تا خط تولید کارخانه فعال و نسبت به پرداخت حقوق کارگران و کارکنان اقدام شود”.

کارگران گروه ملی فولاد ایران که به اختصار فولاد اهواز نامیده می‌شود بارها در اعتراض به شرایط نامناسب شغلی خود مقابل استانداری خوزستان و دیگر نهادهای مسئول، تجمع اعتراضی برگزار کردند و خواستار رسیدگی استاندار به شرایط شغلی خود شدند.
تاخیر ۴ ماهه در پرداخت دستمزد کارگران شهرداری «سی سخت»

به گزارش ایلنا، مورخ ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۷، درحالی‌که مشکل عدم پرداخت دستمزد معوقه نزدیک به ۱۰۰ کارگر شهرداری سی سخت در استان کهکیلویه و بویراحمد هنوز ادامه دارد، شهردار این شهر وضعیت فعلی شهرداری را بهتر از گذشته می‌داند.

منابع کارگری ایلنا در شهرداری سی سخت گزارش دادند: “کارگرانی که در شهرداری سی سخت و سازمان‌های وابسته به آن به‌صورت پیمانی، قراردادی و روزمزدی مشغول کارند. دست‌کم ۴ ماه حقوق معوقه طلب دارند”.

این کارگران با بیان اینکه مهم‌ترین عامل پرداخت نشدن مزد آن‌ها کمبود نقدینگی و نبود منابع مالی است، در ادامه افزودند: “آخرین حقوقی که دریافت کرده‌ایم مربوط به دستمزد دی ماه ۹۶می‌شد که کارفرما آن را حدود چهار هفته قبل پرداخت کرده است”.

کارگران شهرداری سی سخت در گفتگو با خبرنگار ما گفتند: “پیش از این مطالباتمان به حدود ۱۰ تا ۱۲ ماه می رسید که سال پیش با تامین مالی، نیمی از این مطالبات مزدی به مرور پرداخت شد اما از بهمن ماه سال ۹۶ روند پرداخت مطالبات کارگران مجددا به روال سابق بازگشته است”.

طبق اظهارات کارگران شهرداری سی سخت؛ آنها به دلیل عدم دریافت حقوق و دستمزد در ۴ماه گذشته با مشکلات مالی و خانوادگی روبرو شده‌اند.

آنها همچنین اعلام کردند: “بار‌ها از شهردار و شورای شهر درخواست کرده‌ایم حقوق معوقه را پرداخت نمایند ولی مسئولان تنها قول می‌دهند و در عمل کاری انجام نمی‌شود”.

مطالبات کارگران شهرداری سی سخت از ۱۲ ماه به ۳ ماه رسیده است

شهردار شهرداری سی سخت با تایید معوقات مزدی، کمبود منابع مالی را علت به تاخیر افتادن دستمزد کارگران عنوان کرد.

علی‌محمد حسینی با بیان اینکه سال ۹۴ درآمد شهرداری سی سخت به حداقل کاهش یافته بود و به همین دلیل کارگران حدود ۱۲ ماه مزد معوقه طلبکار بودند، افزود: “طی یکی دو سال گذشته با تامین اعتبارات مالی که بخشی از آن با وصول طلب‌های مالی شهرداری همراه بود، توانستیم بخش زیادی از مطالبات کارگران را پرداخت کنیم”.

به گفته وی، مطالبات کارگران شهرداری سی سخت در حال حاضر سه ماه به تاخیر افتاده است و در این زمینه می‌توان گفت شهرداری در ۲۴ ماه گذشته حدود ۳۴ ماه مزد به کارگران پرداخت کرده است.

وی همچنین درباره معوقات بیمه‌ای کارگران شهرداری سی سخت گفت: “مشکلاتی درخصوص پرداخت حق بیمه تامین اجتماعی کارگران وجود دارد اما در حال حاضر حق بیمه کارگران به موقع پرداخت می‌شود”.

به گفته وی، شهرداری سی سخت برای تامین منابع مالی خود برخی اماکن خدماتی را در شهر تاسیس کرده و از این راه بخشی از منابع مالی خود را تامین می‌کند.
تعویق ۴۲ ماه حقوق ۲۰ کارگر سامان کاشی بروجرد

به گزارش ایلنا، مورخ ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۷، شرکت سامان کاشی، تولیدکننده انواع کاشی در بروجرد، در فروردین ماه سال ۹۴ به سبب افزایش مشکلات مالی با بیش از ۴۰۰ کارگر تعطیل شد و فقط حدود ۲۰ نگهبان در این کارخانه باقی ماندند.

یکی از کارگران شاغل در کارخانه «سامان کاشی» در بروجرد از بیش از ۴۲ ماه تأخیر در پرداخت حقوق ۲۰ کارگر قراردادی این کارخانه خبر داد.

این کارگر که به نمایندگی از همکارانش سخن می‌گفت، در تشریح جزئیات این خبر به ایلنا گفت: “سامان کاشی که تولیدکننده انواع کاشی در بروجرد واقع است، در فروردین ماه سال ۹۴ به سبب افزایش مشکلات مالی با بیش از ۴۰۰ کارگر تعطیل شد و فقط حدود ۲۰ نگهبان در این کارخانه باقی ماندند”.

او با بیان اینکه هیچ کدام از کارگران بیکار شده تاکنون نتوانسته‌اند مطالبات مزدی خود را علارغم شکایت به مراجع قضایی از کارفرما دریافت کنند، در ادامه افزود: “در حال حاضر ۲۰ کارگری که از زمان تعطیلی کارخانه محافظ اموال کارخانه هستند، دست‌کم ۴۲ ماه مزد دریافت نکرده‌اند”.

این کارگر در خصوص سایر معوقات حقوقی ۲۰ کارگر نگهبان گفت: “جدا از معوقات مزدی ۴۲ ماهه، کارفرما در سه سال گذشته عیدی و پاداش این کارگران نگهبان را پرداخت نکرده است”.

وی همچنین در مورد معوقات بیمه این کارگران اظهار داشت: “هم‌اندازه معوقات حقوقی، بیمه کارگران به تامین اجتماعی نیز پرداخت نشده و در حال حاضر چندین ماه است دفترچه‌های درمانی آنان از سوی تامین اجتماعی تمدید یا تعویض نمی‌شود”.

او در خصوص وضعیت بازنشستگی کارگران این کارخانه گفت: “حدود ۵ نفر از کارگران نگهبان از چندین ماه قبل مشمول بازنشستگی با مشاغل سخت و زیان‌آور هستند اما به دلیل مشکلات بیمه‌ای و پرداخت نشدن هزینه بازنشستگی آنها؛ تامین اجتماعی بازنشستگی آنها را تایید نمی‌کند”.

وی با بیان اینکه مشکلات معیشتی این ۲۰ کارگر به تبع عدم دریافت حقوق روز به روز بیشتر می‌شود. تصریح کرد: “بدون تردید بی‌توجهی کارفرمایان واحد‌های تولیدی به مشکلات کارگران‌ مستقیما در کیفیت محصولات تاثیرگذار است، اما ۳۲ کارگری که به امید آینده بهتر از زمان تعطیلی کارخانه از اموال آن محافظت کردند، نبایستی امروز دچار بلاتکلیفی در تامین معاش‌ خود شوند”.

به گفته این کارگر، در حال حاضر که در ماه مبارک رمضان به سر می‌بریم؛ برای تامین حداقل یک قرص نان دچار مشکل مالی هستیم و این موضوع در شان کشوری مانند ایران نیست.

حدود دو سال قبل، حسین رضازاده نماینده مردم کازرون در مجلس و عضو کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس طرح تقسیمات کشوری جدیدی را ارائه داد که بر مبنای آن دو بخش از بخش‌های شش‌گانه شهرستان کازرون جدا و به یک بخش تبدیل می‌شوند. به دنبال ارائه این طرح و زمزمه‌های نهایی شدن آن، از چندین ماه قل اعتراضات مردم این شهرستان به این طرح آغاز شد. اعتراض مسالمت آمیز مردم کازرون نهایتا شب گذشته با دخالت نیروهای انتظامی به خشونت کشیده شد. طی این درگیری تعدادی کشته، زخمی و بازداشت شده اند. جو شهر کماکان ملتهب گزارش می شود.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، دیروز چهارشنبه مورخ ۲۶ اردیبهشت‌ماه در ادامه تجمعات اعتراضی مردم شهرستان کازرون در اعتراض به طرح جدید تقسیمات کشوری که از مردادماه ۹۶ آغاز شده است، تعدادی از معترضان بازداشت شدند. ساعاتی پس از این بازداشت و با تاریک شدن هوا گروهی از مردم مقابل کلانتری در میدان شهدای این شهر خواهان آزادی بازداشت شدگان شدند.

این تجمع با حمله نیروهای انتظامی و لباس شخصی به خشونت کشیده شد. نیروهای انتظامی برای متفرق کردن معترضان از گاز اشک‌آور استفاده کردند.

تنی از شهروندان که در اعتراضات شب گذشته کازرون حاضر بودند در گفتگو با هرانا تاکید کردند، نیروهای انتظامی برای متفرق کردن معترضان به تیراندازی مبادرت کردند با اینحال مشخص نیست این نیروها از چه نوع سلاح یا گلوله هایی استفاده کردند و همینطور چه تعدادی از مجروحان یا جان باختگان حاصل تیراندازی بوده است.

به گفته شاهدان، تعدادی خودرو در حین اعتراضات به آتش کشیده شد و شیشه های تعدادی از بانک های شهر نیز شکسته شد. مقامات دولتی ایران معترضان را عامل این اقدامات معرفی کرده اند.

اسماعیل تبادر استاندار فارس در گفت و گویی که با خبرگزاری ایسنا داشت تجمع اخیر در کازرون را غیرقانونی اعلام کرده و با تایید کشته شدن یک تن در این تجمع‌ها مدعی شد که درگیری‌های پراکنده‌ای همچنان وجود دارد اما شرایط تحت کنترل است.
در حالی مقامات دولتی تعداد کشته شدگان را یک تن اعلام کردند که منابع غیررسمی و محلی بعضا آماری از ۶ کشته منتشر کرده اند. هرانا کماکان قادر به تایید آمارهای مورد اشاره نیست و به تحقیق میدانی ادامه می دهد.
از سوی دیگر مسئولان استانی تعداد زخمی شدگان را ۶ تن اعلام کرده اند اما در نقطه مقابل منابع محلی تعداد زخمی شدگان که راهی بیمارستانهای کازرون و شیراز شده اند را حداقل ۶۰ تن اعلام کرده اند.

همچنین گزارش شده است دهها تن از معترضان طی ۲۴ ساعت گذشته توسط نیروهای انتظامی و امنیتی بازداشت شده اند.
تنی از شهروندان کازرونی در گفتگو با هرانا تاکید کردند “امروز پنج‌شنبه، کلیه مغازه‌ها و بانک‌ها در کازرون تعطیل و فضای شهر به شدت امنیتی بوده و تمامی خطوط موبایل و اینترنت شهر قطع شده است.”

مرکز اطلاع‌رسانی وزارت کشور در رابطه با این اعتراضات اطلاعیه‌ای صادر کرد که در بخشی از آن آمده است: “در این خصوص وزارت کشور با دریافت نظرات و پیشنهادات مردمی و بررسی موضوع از نزدیک در قالب اعزام کارشناسان در چندین نوبت و همچنین حضور مدیرکل دفتر تقسیمات کشوری در منطقه، در تلاش بوده تا نگرانی‌های مردم شریف کازرون را لحاظ نماید و به همین منظور با تقاضای صاحب‌نظران منطقه و به منظور بررسی دقیق و لحاظ پیشنهادهای مردمی و رفع کاستی‌های موجود، طرح پیشنهادی تا تأمین خواسته‌های کارشناسی و منطقی مردم منطقه در دفتر تقسیمات کشوری متوقف شده است”.

پیشتر در پایان فروردین ماه معترضان در کازرون با حضور در نماز جمعه شعارهایی نظیر “دشمن ما همین جاست، دروغ می‌گن آمریکاست” سر داده، امام جمعه را “بی‌عرضه” خوانده و خواهان استعفای او و حضور استاندار و وزیر کشور در کازرون و ارائه توضیح از طرف آنان شدند.

در حالی معترضان شعارهایی نیز در طی اعتراضات خود علیه امام جمعه این شهر سر داده بودند، این مسئول شهری مدعی شد: “در یکی دو روز گذشته جریانات ضدانقلاب و گروهک‌ها از این قضیه سوء استفاده می‌کنند و می‌خواهند از آب گل‌آلود ماهی بگیرند”.
محمد خرسند، امام جمعه کازرون در خطبه‌های سه هفته پیش نماز جمعه این شهرستان با ارائه گزارشی از سفر یک هفته‌ای خود به تهران و دیدار با مسؤولان کشور گفته بود دیگر هیچ تجمعی نباید در کازرون شکل بگیرد و مدعی شد که مسوولان قول پیگیری دغدغه‌ها را داده و بحث تشکیل شهرستان جدید هم متوقف شده است.

پیش از این نیز در اواخر فروردین ماه سال جاری، بهرام پارسایی، عضو هیئت رئیسه فراکسیون امید مجلس و نماینده شیراز در مجلس شورای اسلامی در گفت و گو با خبرگزاری ایلنا ریشه و علت اصلی اعتراض مردم کازرون را “مسائل معیشتی و اقتصادی” دانسته و گفته بود: “عامل اصلی این ناآرامی‌ها همان اعتراضاتی است که به طور کلی در بخش‌های دیگر جامعه هم می‌بینیم و شاهدیم که مردم نسبت به وضعیت معیشتی و اقتصادی و همچنین اوضاع اشتغال اعتراض دارند و به نظر می‌رسد مردم سعی می‌کنند با اتکا به این بهانه‌ها صدای خود را به گوش مسئولان برسانند”.

معترضان این تجمعات، طرح جداسازی را موجب از بین رفتن هویت شهر خود می‌دانند و می‌گویند حسین رضازاده، نماینده کازرون در مجلس از دو سال قبل تاکنون طرح تقسیم شهر را دنبال می‌کند.

گفتنی است این طرح توسط هیئت دولت به تصویب رسیده، هر چند معاون اول رئیس جمهوری، اسحاق جهانگیری، گفته است که دولت از این طرح صرف نظر کرده است.

هرانا پیشتر در گزارشی از به خشونت کشیده شدن این اعتراضات شبانه خبر داده بود.
Facebook
Twitter
Google+

– مرتضی آریا نژاد عکاس و فعال محیط زیست هرمزگانی که در اواخر بهمن ماه سال گذشته در ارتباط با پرونده فعالان محیط زیست بازداشت و به زندان اوین منتقل شده بود، با تودیع وثیقه آزاد شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، مرتضی آریا نژاد عکاس و فعال محیط زیست هرمزگانی در بهمن ماه ۱۳۹۶ همراه با تعداد دیگری از فعالان محیط زیست بازداشت و پس از آن به زندان اوین منتقل شده بود.

این فعال محیط زیست و عکاس پس از حدود ۴ ماه بازداشت سرانجام در تاریخ ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۷ با تودیع قرار وثیقه تا زمان پایان دادرسی از زندان اوین آزاد شد.

آقای آریا نژاد که در زمینه‌ی تصویربرداری از گونه‌های جانوری در منطقه‌ی شرق هرمزگان فعالیت داشت به خاطر اینکه برای نخستین بار موفق شده بود تصویری از پلنگ در کوه‌های اطراف میناب ثبت کند به شهرت رسید.
لازم به یادآوری است از اواخر بهمن و اوایل اسفند ۹۶ تعداد دیگری از فعالان محیط زیست عمدتا در تهران و هرمزگان نیز بازداشت شدند که کماکان تعداد زیادی از آنان در بازداشت به سر می‌برند.

مرتضی آریانژاد، هومن جوکار، امیرحسین خالقی، سام رجبی، طاهر قدیریان، نیلوفر بیانی، سپیده کاشانی، مراد طاهباز، کاووس سیدامامی، حسن راغ، عارف زارع، حسن زارع، عبدالرضا کوهپایه و علیرضا فرهادزاده ۱۴ تن از کارشناسان حیات وحش و فعالان محیط زیست ایران هستند که در ماه‌های پایانی سال گذشته به اتهام مرتبط بودن با یک پرونده جاسوسی بازداشت شده بودند.
دو هفته بعد از بازداشت به خانواده کاووس سیدامامی اطلاع داده شد که او در زندان جان باخته است.

در همین زمینه بیش از ۲۰۰۰ نفر از دانشگاهیان و فعالان مدنی نیز با انتشار نامه‌ای سرگشاده خطاب به حسن روحانی، خواستار ابهام زدایی درباره مرگ کاووس سیدامامی در زندان شده بودند.

سخنگوی قوه قضاییه و دادستان تهران پیش‌تر اعلام کردند که اتهامات بازداشت شدگان مرتبط با جاسوسی است.

جمعی از استادان، پیشکسوتان، نمایندگان انجمن‌ها و فعالان محیط زیست پیش از این با انتشار نامه‌ای سرگشاده به حسن روحانی، ضمن انتقاد از وضعیت ۱۳ فعال محیط زیستی بازداشت شده، خواستار تسریع در روند دادرسی آنان شدند.

– امیرحسین میراسماعیلی، خبرنگار روزنامه جهان صنعت با تودیع قرار وثیقه تا زمان پایان دادرسی از زندان اوین آزاد شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امیرحسین میراسماعیلی، خبرنگار روزنامه جهان صنعت که در تاریخ ۳ اردیبهشت ۱۳۹۷ به دادسرای فرهنگ و رسانه احضار و فردای آن روز بازداشت و به زندان اوین منتقل شده بود، دیروز پنج‌شنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۷ پس از ۲۴ روز بازداشت با تودیع قرار وثیقه تا زمان پایان دادرسی از زندان اوین آزاد شد.

امیرحسین میراسماعیلی، خبرنگار روزنامه جهان صنعت در پی انتشار توییتی که برخی آن را “توهین به مقدسات” دانسته بودند، به دادسرای فرهنگ و رسانه احضار و سپس بازداشت شده بود.

میراسماعیلی چند روز قبل از بازداشت توییت کرده بود که «امام رضا» به «آب انگور و چیپس و ماست» علاقه داشته و همین توییت با خشم گروهی از نیرو‌های حزب‌الله در شبکه‌های اجتماعی مواجه شد.

نیرو‌های حزب‌الله در توییت‌های خود مدعی شدند که این خبرنگار به امام هشتم شیعیان «اهانت» کرده و باید با وی برخورد شود.

برخی دیگر از این این افراد تا جایی پیش رفتند که مدعی شکایت از این روزنامه‌نگار به قوه قضائیه شدند.

امیرحسین میراسماعیلی

میر‌اسماعیلی هم توضیح داد که «همچنان می‌گویم به هیچ وجه توهینی به امام رضا نکردم، من مسلمان و شیعه هستم و فقط می‌خواستم از علم‌الهدی انتقاد کنم و اگه کسی رنجیده شد عذرخواهی می‌کنم.»

وی ادامه گفته بود: «دوستانی که ادعا می‌کنند مسلمان هستند چرا تهدید به اسیدپاشی و قتل می‌کنند؟ بر فرض گناهکار بودن من، دین ما گفته این‌طور برخورد کنید؟»

در پی بالا گرفتن حملات٬ اهانت‌‌ها و فحاشی گروهی از نیرو‌های حزب‌الله به این روزنامه‌نگار٬ دادستان تهران هم روز دوشنبه (سوم اردیبهشت) اعلام کرد میراسماعیلی تحت تعقیب قضایی قرار گرفته است.

دادستانی تهران اتهام این روزنامه‌نگار را «توهین به یکی از ائمه اطهار» در توییتر اعلام کرده است.

دادستان کل کشور نیز در این زمینه با اشاره به بازداشت خبرنگاری که به گفته‌ی وی به امام هشتم شیعیان هتاکی کرده بود گفت “آیا می‌شود در مملکت امام زمان و در کشور امام رضا یک فرد نانجیب آن حرف‌های نامربوط و زشت را به حریم ولایت بزند و کسی کار به کارش نداشته باشد. من به دادستان تهران گفتم که این جریان را فقط در اختیار دادسرای فرهنگ و رسانه نگذارد و آن را از بعد امنیتی هم پیگیری کند”.

آقای میراسماعیلی پیش‌تر در تاریخ ۴ اردیبهشت ۱۳۹۷ با انتشار توییتی خبر از بازداشت خود داده بود.
Facebook
Twitter
Google+

«برای چیدن گیاهان بهاری به بالای تپه رفته بود که ناگهان صدای مهیبی آمد و پسرم مجروح شد». این را پدر شایان می‌گوید “پسر ۱۱‌ساله‌ای که جمعه گذشته پس از انفجار مین‌های به‌جامانده از زمان جنگ، در نزدیکی شهر سنندج دو دست و یک چشمش را از دست داد. منطقه‌ای که سال‌ها پیش پایان عملیات پاکسازی در آن جشن گرفته شده بود اما همچنان قربانی می‌گیرد”.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از شرق، پدر شایان در‌حالی‌که لرزش صدایش از پشت تلفن به‌خوبی حس می‌شد،می‌گوید: «برای تفریح به مریوان رفته و در راه برگشت به سنندج بودیم که این اتفاق افتاد. ساعت حدود پنج، شش عصر بود و یک ساعت مانده بود به سنندج برسیم که بچه‌ها گرسنه بودند و از من خواستند ماشین را کنار جاده نگه‌ دارم تا عصرانه بخوریم. تازه باران تمام شده بود و هوا خیلی خوب بود. برای همین وسط سبزه‌زار‌ها رفتیم و همانجا عصرانه را خوردیم. بعد از اینکه کمی آنجا استراحت کردیم، بچه‌ها به بالای تپه رفتند تا گل و قارچ بچینند. ناگهان صدای مهیبی آمد؛ به بالای تپه نگاه کردم، دیدم شایان با دست و صورت خونی ۲۰ متر به طرف پایین آمد و در میان راه افتاد.

مادرش با داد و فریاد سعی داشت از تپه بالا برود، پاهای من سست شده بود و توان راه‌رفتن نداشتم. تا نصف تپه را بالا رفتم اما نتوانستم خودم را به شایان برسانم. مرد کشاورزی که آن‌ نزدیکی‌ها بود، وقتی متوجه انفجار شد، خودش را به شایان رساند و او را به پایین تپه‌ها آورد.

چند دقیقه بعد آمبولانس آمد و شایان را به بیمارستان سنندج انتقال دادند». چند ثانیه سکوت می‌کند؛ از آن طرف خط صدا از داخل بیمارستان سنندج می‌آید که یکی را پیج می‌کنند. صدای پدر شایان از ته‌ گلویش بیرون می‌آید و می‌گوید: «شما اگر خبرش را در روزنامه‌ها کار کنین، مشکلی برای پسرم پیش نمی‌آید؟ لطفا چیزی ننویسید که کسی ناراحت شود و کار پسرم به مشکل بربخورد». از صحبت‌‌کردن با رسانه‌ها می‌ترسد.

بعد از کمی گفت‌وگو راضی می‌شود صحبتش را با من ادامه دهد و می‌گوید: «وقتی آمبولانس آمد، شایان هوشیار بود و با ما صحبت می‌کرد. پزشک گفت که نباید خوابش ببرد، برای همین آن ۵۰ دقیقه تا وقتی که به بیمارستان کوثر سنندج رسیدیم، با او صحبت می‌کردم و مدام صدایش می‌زدم و می‌گفتم شایان‌جان نخواب پسرم؛ ولی پسرم درد داشت و ناله می‌کرد و می‌گفت دستم درد می‌کند».

اینها را که می‌گوید، گریه‌اش می‌گیرد و گوشم از صدای گریه‌اش پر می‌شود. بعد از اینکه کمی آرام می‌شود، ادامه می‌دهد: «وقتی در آی‌سی‌یو به ملاقاتش رفتم، از من خواست گریه نکنم و ناراحت نباشم؛ اما چطور می‌توان آرام بود؟ پسر ۱۱ساله‌ام در این سن معلول شد. دو دستش را از مچ قطع کردند و یکی از چشم‌‌هایش تخلیه شده. هرچند وقتی به دیدنش می‌روم، سعی می‌کنم به او روحیه بدهم اما چه فایده‌ای دارد؟ مگر می‌توانم دوباره دست‌هایش را برگردانم؟»

نفس عمیقی می‌کشد و ادامه می‌دهد: «فردای آن روز به ما گفتند منطقه‌ای که شما به آنجا رفته بودید، یک پایگاه متروکه بوده است و گروه پاکسازی دو مین عمل‌نشده دیگر در آنجا پیدا و خنثی کردند. اما آنجا نه سیم خارداری بود و نه تابلویی که متوجه شویم احتمال خطر مین در آن منطقه وجود دارد. تازه بعد از اینکه این بلا به سر پسرم آمد، متوجه شدیم آنجا محل خطرناکی است. منطقه‌ای سرسبز و خوش‌آب و هوا که صد کیلومتر با مرز فاصله دارد و نزدیک مناطق مسکونی است». پدر شایان که کارگر ساختمان است در ادامه می‌گوید: «از مسئولان خواهش می‌کنم به دادمان برسند. البته خوشبختانه بیمارستان با ما همکاری کرد و خیلی به پسرم رسیدگی کردند».

انفجار در مناطق پاکسازی‌شده

حدود ٣٠ سال از پایان جنگ هشت‌ساله عراق با ایران می‌گذرد؛ اما بقایای آن جنگ خونبار هنوز هم کشته و مجروح می‌دهد و شایان ۱۱ساله تنها یکی از ١٠ هزارنفری است که در سال‌های پس از جنگ قربانی مین شده‌اند. دراین‌باره بهنام صادقی، فعال مین‌زدایی که سال‌هاست در استان‌های مرزی مشغول به کار در همین زمینه است، به «شرق» می‌گوید: «نزدیک به چهارمیلیون‌و ٢٠٠ هزار هکتار زمین آلوده به مین در پنج استان آذربایجان‌غربی، کرمانشاه، کردستان، ایلام و خوزستان داریم که به تفکیک ایلام یک‌میلیون‌و ٧٠٠ هزار هکتار، خوزستان یک‌میلیون‌و ۵٠٠ هزار هکتار، کرمانشاه ٧٠٠ هزار هکتار، کردستان ١۵٠ هزار هکتار و آذربایجان نیز ١۵٠ هزار هکتار زمین آلوده به مین دارد».

او در ادامه با بیان اینکه براساس اعلام مرکز مین‌زدایی کشور از زمان اتمام جنگ ایران و عراق حدود ١٠ هزار نفر بر اثر مین‌های به‌جامانده از زمان جنگ کشته و زخمی شده‌‌اند، می‌گوید «سال ۸۸ پاکسازی استان کردستان و آذربایجان غربی اعلام شده بود؛ اما حوادثی که بعد از آن اتفاق افتاد، نشان می‌دهد این مناطق همچنان به طور کامل پاکسازی نشده‌اند؛ به‌همین‌خاطر از سال ۹۰ مجددا گروه‌های پاکسازی را در قالب چند تیم به استان کردستان اعزام کردند و ما عملا می‌بینیم این حوادث در مناطقی رخ می‌دهد که قبلا پا‌ک‌سازی شده‌‌اند؛ مثل اتفاقی که چند روز پیش در ۴۵‌کیلومتری جاده مریوان به سنندج رخ داد. اگر روی نقشه نگاه کنید، می‌بینید محل انفجار کنار جاده است و احتمالا مین به‌جامانده در این مناطق به مرور زمان بر اثر باد، باران، فرسایش خاک و جابه‌جایی توسط افراد از ارتفاع به سمت جاده جابه‌جا شده است».

از او درباره علت وجود این مین‌‌ها در مناطق پاک‌سازی‌شده و تجربه دیگر کشور‌ها در این زمینه می‌پرسم؛ صادقی در پاسخ می‌گوید «جغرافیای استان کردستان و آذربایجان غربی با اقلیم کردستان عراق یکسان است؛ هم از نظر جغرافیایی و هم از نظر آب و هوایی؛ اما در اقلیم کردستان کمتر شاهد چنین اتفاقاتی هستیم. به‌این‌دلیل که در آنجا از مین‌روب‌ها می‌خواهند تا دامنه ارتفاعات را نیز پاکسازی کنند و فقط منطقه محدوده مین‌های سابق را در نظر نمی‌گیرند و دامنه‌هایی را که احتمال می‌رود مین تا آنجا جابه‌جا شده باشد، نیز در قرارداد ذکر می‌کنند و تحت پاک‌سازی قرار می‌دهند. قاعدتا این عمل هم به زمان و هم هزینه بیشتری نیاز دارد؛ اما احتمال اینکه‌ مینی در منطقه باقی بماند، به حداقل می‌رسد؛ اما در کشور ما برای پاکسازی فقط میدان مین در نظر گرفته می‌شود. این در حالی است که امکان جابه‌جایی مین بر اثر عوامل مختلف وجود دارد. ای‌ کاش دولت هزینه‌های بیشتری در اختیار مرکز مین‌زدایی قرار بدهد تا بتوانند تا پایین‌ترین دامنه‌ها را نیز پاک‌سازی کنند و شاهد این‌گونه اتفاقات نباشیم.

انفجارهای بی‌پایان

اخبار مربوط به قربانیان و حادثه‌دیدگان ناشی از انفجار مین، در حالی منتشر می‌شود که پیش‌از‌این برای برخی استان‌ها پایان عملیات پاکسازی جشن گرفته شد. به‌عنوان مثال کرمانشاه، نخستین استانی بود که بهمن ٩١ پایان عملیات پاکسازی در آن جشن گرفته شد. این در حالی است که بنا بر آخرین گزارشی که از قربانیان مین در سال ٩۵ در سایت «مین و زندگی» منتشر شده، از مجموع ۵۵ کشته و مجروح انفجار مین و مهمات بازمانده از دوران جنگ، پنج نفر (دو کشته و سه مجروح) ساکن استان کرمانشاه بوده‌اند. استان‌های ایلام، کردستان و خوزستان هم وضعی مشابه کرمانشاه دارند.

جشن پاکسازی ایلام، پایان سال ٩١ و جشن پاکسازی کردستان، پایان سال ٩٠ و جشن پاکسازی خوزستان، سال ٩۴ برگزار شد؛ اما جمعه، ۲۱ اردیبهشت ١٣٩۷، خبری جدید در رسانه‌ها منتشر شد؛ خبری به این شرح: «در پی انفجار مین به‌جا‌مانده از دوران جنگ در منطقه پیچون «روستایی از توابع بخش کلاترزان شهرستان سنندج یک کودک ۱۱ساله از ناحیه دو دست قطع عضو شد و یکی از چشم‌های او نیز تخلیه شد و گوش و بدن کودک نیز به‌شدت زخمی شده است».

در حدود ۴۲۰۰۰ کیلومتر مربع از اراضی ایران آلوده به مین‌های به‌جا مانده و عمل‌نکرده جنگ ایران و عراق است که نظامیان عراقی در زمان اشغال این مناطق در زمین تعبیه کرده‌اند.

دولت ایران نیز همچنان به تولید، استفاده و صادرات مین‌های ضدنفر ادامه می‌دهد و معتقد است استفاده از این مین‌ها تنها راه مؤثر برای تأمین امنیت مرزهای طولانی این کشور است.

بر همین اساس بخش‌هایی از مرزهای ایران با افغانستان، پاکستان و عراق مین‌گذاری شده‌است؛ در جریان درگیری‌های دهه ۱۳۶۰ در کردستان هم بسیاری از اراضی این منطقه مین‌گذاری شدند.
Facebook
Twitter
Google+

علیرضا سپاهی لائین، نویسنده و روزنامه نگار خراسانی به اتهام “توهین به مقامات و مامورین” در شعبه اول دادگاه کیفری ۲ کلات به ۷۴ ضربه شلاق تعزیری محکوم شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، علیرضا سپاهی لائین فرزند گل محمد، نویسنده و روزنامه نگار خراسانی در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۷ پس از مراجعه به دادگاه به دنبال دادرسی پرونده پیشین خود توسط شعبه اول دادگاه کیفری ۲ کلات به “توهین به مقامات و مامورین” متهم و به تحمل ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده است.

این روزنامه نگار پیشتر در پی انتشار یادداشتی مرتبط با جهل عمومی تحت عنوان «جهل، تواناتر از سیل» از سوی دادسرا به اتهام «نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی» احضار شده بود، بعد از عدم حضور به دستور قاضی نظری، بازداشت و راهی زندان وکیل‌آباد شد و در تاریخ ۱۸ آذرماه سال گذشته تا زمان برگزاری دادگاه با تودیع وثیقه آزاد شد.
یک منبع نزدیک به علیرضا سپاهی در رابطه با صدور حکم شلاق برای وی به گزارشگر هرانا گفت: “دادگاه کلات شعبه ویژه مطبوعات نداشته و قضات این دادگاه تجربه و شناخت لازم در این حوزه را ندارند. قاضی «ن» که وی را احضار کرده بود بدون خواندن متن نوشته شده به یک پرسش کلی درباره آن اکتفا کرد. وقتی که قاضی، متخصص مطبوعات و ادبیات نباشد، حتی خواندن متن ادبی هم برایش دشوار است. چه بسا که قاضی “ن” محترم، قادر به روخوانی صحیح شعر مولوی هم نباشد. در حالی که همین شعر، محور متنی است که موجب محاکمه شدن آقای سپاهی شد.

احضاریه آقای سپاهی به لائین، روستای زادگاه ایشان ارسال شده بود حال آنکه ایشان اکنون نزدیک به سی سال است که ساکن مشهد هستند. همچنین تاخیر در دریافت احضاریه باعث تاخیر در مراجعه شده که قاضی در پاسخ به دلیل این امر به ایشان گفته احضاریه توسط برادرت امضا شده و تو موظف بودی سر وقت اینجا باشی!

قاضی «ن»، قاضی جوانی که آن روز جانشین بازپرس بود، نیم ساعت مانده به پایان وقت اداری از آقای سپاهی درخواست وثیقه ۲۰ میلیون تومانی کرد در حالی که رئیس قوه قضائیه در جایی گفته بود باید از مطالبه‌ی وثیقه در مواقع نالازم و ناممکن خودداری شود. همچنین قاضی وی را تهدید کرد که در صورت عدم تامین وثیقه، او را بازداشت خواهند کرد.
علیرضا در پاسخ در جمله‌ای گفت که «حتی یک بچه هم می‌داند در این وقت کم، نمی‌توان وثیقه جور کرد» و این شد اتهام توهین به مقامات و مامورین!”

لازم به ذکر است، علیرضا سپاهی لایین که پیشتر نیز سابقه‌ی چندین بار احضار، بازجویی و بازداشت را دارد، آخرین بار در روز ۸ مرداد ۱۳۹۰ به اتهام «ارتباط با احزاب کرد» توسط اداره‌ی اطلاعات مشهد بازداشت شده و پس از آزادی به قید وثیقه، در بهمن‌ماه ۱۳۹۲ در مشهد از سوی قاضی سلطانی، به ١١ ماه حبس، ۵ سال محرومیت از فعالیت فرهنگی و پرداخت جریمه‌ی نقدی محکوم شد که مدت ۸ ماه از این محکومیت را در زندان سپری کرد.

از این نویسنده و شاعر کرد تاکنون بیش از ١٠ جلد کتاب به زبان‌های کردی و فارسی به چاپ رسیدە است.

علی اشرف پروانه، زندانی که مدت ۱۸ سال است در زندان رجایی شهر کرج تحمل حبس می‌کند، در اعتراض به مخالفت قاضی ناظر زندان با اعزام وی به مرخصی، از روز سه‌شنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۷ دست به اعتصاب غذا زده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، علی اشرف پروانه فرزند منصور، زندانی محکوم از بابت “سرقت مسلحانه” مدت ۱۸ سال است که در زندان رجایی شهر کرج تحمل حبس می‌کند.

این زندانی از روز سه‌شنبه ۲۵ اردیبهشت ماه در اعتراض به تداوم مخالفت قاضی ناظر زندان با اعزام وی به مرخصی دست به اعتصاب غذا زده است.
لازم به یادآوری است، آقای پروانه در سال ۹۱ نیز با وجود اخذ تمام مدارک لازم، و سپردن وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی، با ممانعت دادستان برای اعزام به مرخصی روبرو شد.

علی اشرف پروانه که در سال ۱۳۷۸ بازداشت شده، به اتهام سرقت مسلحانه ابتدا به اعدام و سپس به تحمل ۲۹ سال و نیم حبس تعزیری محکوم شد.

وی در مورد اتهامش به گزارشگر هرانا گفته بود: “سرقتهای من به هیچ وجه مسلحانه نبوده است. تنها به این دلیل که ما در منطقه کرد نشین زندگی می‌کنیم و همه مردم در منازلشان اسلحه نگهداری می‌کنند، پس از بازداشت از منزل ما سلاح گرم کشف شد و مامورین، پرونده ما را از سرقت عادی به سرقت مسلحانه تغییر دادند. در صورتی که هیچ دلیلی دال بر اینکه من سرقت مسلحانه انجام داده باشم وجود ندارد.”

وی سپس در سال ۸۴ به همراه ۲ نفر از همسلولی‌هایش بنامهای اردشیرکشاورزفر و محمدصدیق کریمی نقشه فرار بزرگی را طراحی کرد، آن‌ها به سبک فیلم‌های سینمایی پس از به دست آوردن نقشه زندان رجایی شهرکرج از فضاهای خالی که مختص تمهیدات آب و فاضلاب زندان بود، استفاده کردند و به حفاری تونلی ۱۸ متری در دیواره بتنی دست زدند تا خود را به تونل سالن ملاقات برسانند و از آن طریق فرار کنند.

پس از حدود یکسال علی اشرف پروانه و اردشیر کشاورزفر بازداشت می‌شوند و آقای پروانه پس از بازداشت مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرد و در پرونده قتل قاضی مقدس مظنون شناخته می‌شود.

وی به همین اتهام بیش از دوسال را در سلول انفرادی سپری کرد و مورد شکنجه‌های جسمی فراوان قرار گرفت. این اتهام، زمانی که عاملین اصلی قتل قاضی حسن مقدس بازداشت شدند از روی وی برداشته شد و علی اشرف تنها به اتهام فرار از زندان به یک سال حبس دیگر محکوم شد.
Facebook
Twitter
Google+