بایگانی/آرشیو برچسب ها : عقیدتی‌

محرومیت از تحصیل چهار شهروند بهایی از دانشگاه و تغییر ستون مذهب در فرم ثبت نام

 چهار شهروند بهایی به نام های شقایق قانع از فردیس کرج، بهتاش پژگاله از شیراز، زرین فریدانی و ندیم شکروی از اصفهان از ادامه تحصیل در دانشگاه محروم شدند.
بنابر گزارش مجموعه خبری بهایی نیوز در ادامه محرومیت از تحصیل شهروندان بهایی در دانشگاه های سراسری و آزاد چهار شهروند بهایی دیگر به دلیل اعتقاد به دیانت بهایی از ادامه نحصیل محروم شدند. بنابر گفته منابع مطلع تاکنون ۱۲۹ شهروند بهایی در کنکور ۱۳۹۵ با نقص در پرونده روبرو شده اند.
به گفته یک منبع مطلع دلیل محرومیت بهائیان از ادامه تحصیل “باورمند بودن آنها به دیانت بهایی است و ذکر بهائی بودن در فرم ثبت نام دانشگاه ها می باشد اما طی روز گذشته به تعدادی از محروم شدگان پیامکی مبنی بر اجازه حضور آنها در دانشگاه ارسال شده است که با پیگیری ها متوجه آن شده اند که در ستون مذهب بهایی بودن آنها پاک شده و آن ستون با ذکر نام اسلام تغییر یافته است.”
همچنین به گفته ندیم شکروی یکی از دانشجویان محروم از تحصیل” در کنکور سراسری سال ۱۳۹۵ شرکت نمودم و در زمان اعلام نتایج موفق به انتخاب رشته شدم و در زمان مشخص شده جواب انتخاب رشته اینجاب آمده بود و در رشته مهندسی معماری موسسه غیرانتفاعی دانش پژوهان پیشرو اصفهان قبول شدم و زمانی که برای ثبت نام اقدام کردم و پس از گذراندن مراحل پذیرش،مشمولیت(نظام وظیفه)،پست،امور دانشجویی و فرهنگی،کارگاه اموزشی،امور مالی به قسمت چاپ و مشخصات رسیدم،مشخصات من را پرینت گرفتند و ازمن خواستند که درست بودن آن را تایید کنم.
وقتی به فرم نگاه کردم دیدم در قسمت دین نوشته اسلام از آنها خواستم که این قسمت را ویرایش کنند و بنویسند بهایی،در ابتدا از من پرسیدند که بهایی اسم دیگری ندارد مانند مسیحی و … ،و من در جواب گفتم خیر دیانت بهایی نه اسم دیگری دارد و نه مذهب “
در ادامه این شهروند بهایی محروم از تحصیل می گوید : “وقتی این را گفتم با کسی تماس گرفتند و بعداز تمام شدن مکالمه ازمن خواستند که کمی صبر کنم، پس از حدود۱۰الی۱۵دقیقه ازمن خواستند که به اتاق امار و اطلاعات مراجعه کنم.
به گفته این شهروند بهایی ” در آنجا خانومی نشسته بود که به من گفت بنا به دستور سازمان سنجش نمی توانند من را ثبت نام کنند و با گرفتن یک دست نوشته(به این مضمون که بنا به در خواست سازمان سنجش با توجه به اینکه بهایی هستم،نمیتوانم ثبت نام کنم) و امضاء و شماره حساب به من وعده دادند که هزینه پرداخت شده توست اینجانب رو در بازه زمانی ۱هفته الی ۱۰روز به من برمیگردانند و در اخر سر تمامه مدارکی را که پر کرده بودم و مسولین اموزشگاه مهر و امضا کرده بودند رو به بهانه ی اینکه بتوانند با ضمیمه کردن این مدارک پولم رو به من پس بدهند ازمن گرفتند و هرچه پافشاری کردم که یک دست نویس با مهر و امضا و تاریخ به اینجانب بدهند با این مضمون که اموزشگاه مانع ثبت نام من شده،موافقت نکردند”

یک‌سال بلاتکلیفی سعید شیرزاد زندانی سیاسی

Image result for ‫یک‌سال بلاتکلیفی سعید شیرزاد زندانی سیاسی‬‎
سعید شیرزاد زندانی سیاسی زندان رجایی شهر کرج که در سومین سال حبس خود به سر می برد پس از گذشت یک‌سال از رای دادگاه بدوی هنوز منتظر صدور حکم دادگاه تجدیدنظر در بلاتکلیفی بسر می برد.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سعید شیرزاد، ۲۷ ساله، فعال سیاسی و عضو جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان از ۱۸ خرداد ماه ۱۳۹۳ در بازداشت به سر می‌برد. او بیش از ۲ ماه را در بند ۲۰۹ زندان اوین در انفرادی و بدون داشتن ارتباط با خانواده و وکیل خود به سر برد.
آقای شیرزاد پیش از تبعید به زندان رجایی شهر کرج، در زمان بازداشت در بند ۲۰۹ برای انجام اعتراف های ویدیویی تحت فشار قرار گرفت.
دادگاه این فعال سیاسی، ۲۱ شهریور ۹۴ در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی و با حضور وکیل او امیرسالار داودی پس از گذشت پانزده ماه از تاریخ بازداشتش برگزار شد. وی در نهایت به اتهام «ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ ﻭ ﺗﺒﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻗﺼﺪ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﮐﺸﻮﺭ» به ۵ سال حبس تعزیری محکوم و حکم صادره در روز چهارشنبه ۲۵ شهریور ماه ۱۳۹۴ به وکیل وی ابلاغ شد.
مصداق های اتهامی که در صدور رای دادگاه مد نظر گرفته شده بود عمدتا مربوط به فعالیت های مدنی وی از جمله دیدار با خانواده های زندانیان سیاسی و گزارشگری از وضعیت حقوق بشر بود.
علی‌رغم گذشت سه سال از تاریخ بازداشت و  یکسال از تاریخ دادگاه بدوی، این فعال سیاسی هنوز منتظر رای دادگاه تجدیدنظر بوده و به صورت بلاتکلیف در بند ۴ سالن ۱۲ زندان رجایی شهر کرج نگهداری می شود.
شایان ذکر است در مدت دو سال اخیر بسیاری از سازمان ها و شخصیت های سیاسی و حقوق بشری خواستار آزادی سعید شیرزاد شده‌اند. ازجمله می توان به بیانیه اتحادیه پست کارگران کانادا، نامه خانم باربارا لوخبیلر معاون رییس کمیسیون حقوق بشر پارلمان اروپا و انتشار بیانیه دانشجویان دانشگاه والتر پیتون در شیکاگوی آمریکا اشاره کرد. همچنین بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد در آخرین گزارش خود به موضوع آقای شیرزاد بعنوان یک مصداق از نقض حقوق بشر اشاره کرده بود.
سازمان عفو بین الملل در دو بیانیه جداگانه در مهرماه سال ۹۳ و فروردین‌ماه سال۹۵ به ترتیب خواستار آزادی فوری این زندانی و در بیانیه اخیر در ارتباط با اعتصاب غذای آقای شیرزاد خواستار اقدام فوری در مورد خواسته‌های وی و آزادی او شده بود.
آقای شیرزاد در دو سال اخیر با نگارش مطالب و یادداشتهایی با مضامین حقوق بشری از درون زندان همچنان به فعالیت خود ادامه داده است، از جمله در مقاله ای در شماره ۴۵ ماهنامه خط صلح در مخالفت با قانون ازدواج کودکان زیر ۱۸ سال در ایران با اشاره به نشست کمیته‌ی حقوق بشر سازمان ملل متحد و تصویب قطع‌نامه‌ای مبنی بر ممنوعیت ازدواج افراد زیر هجده سال و مخالفت ایران و سودان و تصویب نهایی آن در مجمع عمومی به واکاوی معضل پرداخته بود.

محرومیت از تحصیل پنج شهروند بهایی دیگر در کنکور ۱۳۹۵

به گزارش خبرگزاری بهایی نیوز پنج شهروند بهایی دیگر از ادامه تحصیل در دانشگاه محروم شدند.
موج محرومیت از تحصیل بهائیان پس از اعلام نتایج کنکور و بازگشایی دانشگاه ها در ایران همچون سالهای گذشته افزایش چشمگیری داشته است.به گفته بعضی از منابع آگاه در ایران تاکنون بیش از صد شهروند بهایی در کنکور امسال از دانشگاه محروم شده اند.
بنابرگزارش مجموعه خبری بهایی نیوز ۵ شهروند بهایی دیگر به نام های مبین طالعی از شیراز ، عفیف دانشگر از اصفهان ، وصال ندافیان ، وداد لقایی و عفیف رحمانی مهدی آبادی از ادامه تحصیل در دانشگاه به دلیل باورمند بودن به دیانت بهایی محروم شدند.

بنابر گزارش که پیشتر مجموعه خبری بهایی نیوز منتشر کرده بود ، دیگر شهروند بهایی که از دانشگاه محروم شده اند عبارت اند از پارسا عنایی از شهرستان میاندوآب با رتبه۲۹۱۸ ، منا هوشمند با رتبه ۱۳۸۳۲ در ریاضی و رتبه ۷۰۴ در رشته هنر، درسا کمالی از شیراز با رتبه ۳۰۰۰ در کنکور ریاضی و رتبه ۴۰۰ در کنکور زبان های خارجه ، روژینا پورشاهرضایی از شهر کرج ، لواء زینلی اسمعیل آباد با رتبه ۱۴ هزار از شهر کرمان ، فروزان بهرام پور در رشته ریاضی و فیزیک، شادی بهرامی از شهر قزوین ،فؤاد سلمانيان از بروجرد لرستان ، نعمه فروزان از شهر شیراز در کنکور هنر ، طنین آزادی از شهر آبادان ، آیدا فلاح از شیراز و هما بابائیان از شهر میاندوآب به دلیل ذکر ” نقص در پرونده” از ادامه تحصیل به دلیل باورمند بودن به دیانت بهایی محروم شدند.

همچنین یادآور می شویم که از صبح روز گذشته در تاریخ ۳۱ شهربورماه ۱۳۹۵ خبر از محرومیت از تحصیل حداقل ۲۲ شهروند بهایی از سوی بهاییی نیوز منتشر شده است و تعداد بسیاری دیگر نیز همچون سالهای گذشته محروم از تحصیل شده اند.
لازم به یادآوری است که در سالهای گذشته تعدادی از شهروندان بهایی که اجازه حضور در دانشگاه ها را نیز پیدا کرده بودند پس از شناسایی آنها از دانشگاه اخراج شده اند.
اولین اعلامیه حقوق بشر جهانی در۱۰ دسامبر ۱۹۴۸ حق تحصیل را برای همه انسانها فارغ از نژاد، رنگ، عقیده، مذهب و جنسیت برابر می‌داند.
در سال‌های گذشته، اعلام “نقص در پرونده” داوطلبان بهایی ورود به دانشگاه‌ها در ایران معادل محرومیت از تحصیل آن‌ها بوده به نظر می‌رسد که این روند، در سال جاری نیز ادامه پیدا کند.
محرومیت از تحصیل بهاییان در دانشگاه‌های ایران با استناد به مصوبه‌ی ششم اسفند ۱۳۶۹ “شورای عالی انقلاب فرهنگی” صورت می‌گیرد که بهاییان را علاوه بر محرومیت از اشتغال در اماکن دولتی، از تحصیلات دانشگاهی نیز محروم می‌کند.
بر اساس بند سوم این مصوبه، نه تنها باید از ثبت نام بهاییان در دانشگاه‌ها جلوگیری به عمل آید بلکه چنان‌چه هویت بهایی فردی بعد از ثبت نام و “هنگام تحصیل” نیز احراز گردد، باید از تحصیل محروم شود.
محرومیت شهروندان بهایی پس از انقلاب اسلامی و اعلام انقلاب فرهنگی در ایران به صورت سیستماتیک اجرا شده است.

بازداشت بیش از 6 شهروند اهل سنت در سقز

بعدازظهر شنبه 27 شهریورماه آرام میکائیلی به همراه شش تن دیگر از شهروندان اهل سنت شهرستان سقز بازداشت شدند.
به گزارش فعالان اهل سنت ایران بعدازظهر روز شنبه 27 شهریورماه آرام میکائیلی زندانی سابق زندان رجایی شهر کرج به همراه شش تن دیگر از شهروندان اهل سنت شهرستان سقز بازداشت شدند.
منابع محلی همچنین خبر از بازداشت ناصر زارعی داماد آرام میکائیلی قبل از بیست روز پیش می دهند.
خالد یکی دیگر از بازداشتی های این مجموعه است اما هنوز اسامی دیگر بازداشت شدگان برای فعالان اهل سنت قابل احراز نشده.
به گفته بستگان یکی از این بازداشتیان بعد از مراجعه به اداره اطلاعات شهرستان سقز نیروهای امنیتی حاضر به پاسخگویی به خانواده ها نشدند. تاکنون از علت بازاداشت و اتهام وارده به این افراد اطلاعی در دست نیست.
گفتنی است آرام میکائیلی آبان ماه سال ۱۳۸۹ به همراه ادریس خادمی در حال پخش مواد غذایی در بین اقشار کم درآمد شهرستان سقز بود که مورد هجوم نیروهای وزارت اطلاعات قرار گرفتند. در این جریان ادریس خادمی با تیراندازی مستقیم نیروهای وزارت اطلاعات کشته و آرام میکائیلی بازداشت می شود. وی پس از سپری کردن ۱۷ ماه بازداشت در سلول های انفرادی وزارت اطلاعات سنندج و تهران در یک دادگاه ناعادلانه به ۹ سال حبس تعزیری محکوم شد که پس از گذراندن مدت ۵ سال از حبس خویش در 19 مهر 1394 آزاد شد.
Bild zeigt Text

فشار اقتصادی بر خانواده های بهایی سمنان و تخریب بزرگترین باغ سیب استان سمنان

به گزارش خبرگزاری بهایی نیوز سپاه پاسداران جمهوری اسلامی با اعلام منطقه نظامی در منطقه مهدی شهر اقدام به اخراج ۸۰ خانوار ساکن این منطقه و فشار بر بهائیان با نابودی زمین های کشاورزی، باغات و مناطق کشت و بهره وری کرده است.
بنابر گزارش مجموعه خبری بهایی نیوز به نقل از منابع مطلع در سالهای گذشته به دلیل حضور بهائیان در این منطقه فشارها افزایش یافته و سپاه پاسداران به بهانه های نظامی و امنیتی دست به تصرف املاک بهائیان و تعطیلی شرکت تعاونی کشاورزی در این منطقه زده اند ، لازم به یادآوری است که در سال گذشته قسمتی از منزل جمال الدین خانجانی یکی از مدیران جامعه بهایی ایران در سمنان نیز به دست نیروی انتظامی تخریب شده است.
همچنین بنابر گزارش ایران وایر، در سال ۱۳۷۰ و با کوچک شدن اندازه زمین های کشاورزی، این خانواده ها اقدام به تاسیس شرکت کشاورزی و دامداری کرده و به صورت تعاونی تمامی زمین های منطقه را زیر کشت بردند و بزرگترین باغ سیب استان سمنان را در آنجا ایجاد کردند. این شرکت ۳۵ هکتار از این زمین ها را بادام کاری کرده و باغ سیبی به مساحت ۵۰ هکتار در اختیار دارد.
وبسایت ایران وایر همچنین در گفتگو با سیاوش خانجانی یکی از افراد خانواده ای که در ثبت این شرکت کشاورزی نقش داشته در این رابطه می گوید: «این شرکت برای تامین آب و برق مورد نیاز خانواده ها و فعالیت های کشاورزی و دامداری خود، با هزینه شخصی اعضای شرکت و با موافقت اداره برق استان سمنان، بیش از ۵ کیلومتر خط انتقال برق به منطقه کشید و همراه با آن مجوز احداث سه بند خاکی را از مقامات استان به دست آورد.»
او در توضیح کارهای صورت گرفته در محدوده اراضی این شرکت افزود: «برای جلوگیری از سیلاب های خطرناک منطقه و جلوگیری از هرز روی آب های سطحی، احداث سه بند خاکی پیش بینی شده بود که دوتا از آنها با ظرفیت ۸۰ و ۱۲۰ هزار متر مکعب در سال ۷۸ به بهره برداری رسید.» این شرکت در سال های گذشته نیز اجاره ۳۰ ساله بهره برداری از اراضی ملی را از سازمان جنگل ها و مرتع کشور بدست آورده بود و اقدام به نگهداری گوسفند و پرورش آنها و تولید گوشت هم می کرد.
به گفته او ، از سال ۱۳۷۸ فشار بر این خانواده ها به روش های مختلف زیاد شد و با توقف امکان استفاده آنها از چراگاه و سپس قطع برق از سوی شرکت برق منطقه ای استان، این فشارها تشدید شد. به نظر می رسد هدف آنها از اعمال این فشارها وادار کردن مردم و خانوارها به تخلیه اجباری منطقه بود.
تعداد زیادی از این خانوارها بهایی هستند و جمال الدین خانجانی یکی از اعضای هیات مدیره جامعه بهائیان ایران نیز یکی از سهامداران این شرکت است. به همین سبب، این فشارها در ادامه فشارهای اقتصادی بر بهائیان و در تنگنا قرار دادن بیشتر آنها ارزیابی می شود.
با شکایت و پیگیری این خانوارها و مقاومت هایی که انجام دادند، به نظر می رسید فشارها کاهش یافته ولی سپاه پاسداران استان سمنان در سال ۹۲ با نظامی اعلام کردن منطقه، زمینه اخراج خانواده ها و تصرف املاک و باغ های آنها را به بهانه های نظامی و امنیتی فراهم کرد. سپاه در ادامه، دو بند خاکی ساخته شده را تخریب کرد و سپس چاه حفاری شده در منطقه را نیز پر کرد و آن را خشکاند. این در حالی است که مجوز احداث این چاه در سال ۱۳۷۴ دریافت و اقدامات قانونی آن طی شده بود.
در چهار سال گذشته این خانوارها به شدت در مضیقه مالی قرار گرفته اند و املاک ۱۵۰ ساله آنها به تصرف نهادهای نظامی درآمده و گوسفندان شان نیز به حراج گذاشته شده است. پرونده شکایت این خانوارها هم اکنون در دیوان عدالت ادری است و پس از دو سال از شکایت آنها هنوز هیچگونه رسیدگی به آن صورت نگرفته است.

تیر اندازی نیروهای امنیتی به استاد دارالعلوم مکی زاهدان

تیر اندازی نیروهای امنیتی به استاد دارالعلوم مکی زاهدان
 ساعاتی پیش مولوی حمیدالله گمشادزهی استاد دارالعلوم زاهدان توسط نیروهای امنیتی مورد اصابت چند گلوله قرار گرفت.
به گزارش بام، ارگان خبری بنیاد اکبر محمدی؛ شب یکشنبه ۲۱ شهریور مولوی حمیدالله گمشادزهی استاد دارالعلوم مکی زاهدان در ۲۰ کیلومتری خاش در مسیر خاش- میرجاوه توسط سرنشینان یک اتومبیل پژو بدون پلاک متعلق به “نیروهای امنیتی” از پشت سر به رگبار بسته شد.
به گزارش شاهدان عینی ماموران هنگامی که نامبرده پس از اینکه بخاطر سرعت گیر در جاده کاملا ایستاده بود به سمت او شلیک کرده اند که از ناحیه پا و کلیه مورد اصابت گلوله قرار گرفتند.
بنا به گفته منابع نزدیک به مولوی گمشادزهی، نیروهای امنیتی بعد از تیراندازی و مجروح کردن استاد دارالعلوم مکی مدعی شدند” اشتباهی به سمت مولوی تیر اندازی کردیم”.
این در حالی است که ماموران پس از تحویل دادن پیکر نیمه جان مولوی به بیمارستان محل را ترک کرده اند.
این موضوع اتفاق تازه ای نیست، سالیانه ده ها نفر از شهروندان بلوچ در اثر تیراندازی ماموران امنیتی کشته و زخمی می شوند در اکثر موارد ماموران محل واقعه را ترک کرده و پاسخگو نمی شوند.
سال گذشته ماموران نیروی انتظامی به سمت چند تن از مسئولان و فرهنگیان بلوچ شهرستان سراوان که شب هنگام از یک جلسه فرهنگی از شهر جالق باز می گشتند و را مورد شلیک پی در پس گلوله قرار دادند که خوشبختانه به آنها اصابت نکرد.
موضوع تیر اندازی های خودسرانه بارها با واکنش ائمه جمعه بلوچستان مواجه شده است اما تا کنون هیچ تغییری در این نوع بر خوردها مشاهده نمی شود.

اخرین وضعیت هفت تن از شهروندان بهایی دستگیر شده در شیراز

خبرگزاری بهایی نیوز در گزارشی درخصوص وضعیت هفت تن از شهروندان بهایی بازداشت شده در ماههای اخیر شیراز که دو تن از این افراد با قرار وثیقه آزاد شده اند اما همچنان پنچ تن از این افراد در بازداشت به سر می برد ، پرداخته است.
مجموعه خبری بهایی نیوز در گفتگو با منابع مطلع از آخرین وضعیت شهروندان بهایی بازداشت شده در شیراز، گزارش زیر را منتشر می کند.
صبح روز شنبه ۲۶ تیر ماه ۱۳۹۵، مامورین اداره اطلاعات شیراز به منزل آقای ناصر مصلی نژاد، یکی از بها‌ئیان شیراز، که در آن عده ای از شهروندان در حال صحبت در مورد محیط زیست بودند، یورش بردند و ضمن ضبط وسایل شخصی تمام حاضرین، از آنها در همان محل فیلمبرداری و بازجویی کردند و تعدادی را نیز دستگیر و به بازداشتگاه اطلاعات شیراز، معروف به پلاک ۱۰۰ منتقل کردند.
مامورین اداره اطلاعات این استان در تفتیش منزل تمامی گوشی های همراه و لپ تاپ افراد حاضر در این جلسه و همچنین تمامی قاب عکس ها و کتب مذهبی صاحبخانه را ضبط نموده، سپس به منازل برخی از بازداشت شدگان رفته و با کمال بی احترامی، به فحاشی و تفتیش و ضبط وسایل شخصی آنها، از جمله هارد کامپیوتر، تبلت، گوشی همراه و حتی خودروی سواری ایشان پرداخته اند.
به گفته منابع مطلع به خبرنگار بهایی نیوز در نهایت مامورین امنیتی یکتا فهندژ سعدی، نوشین زنهاری، بهنام عزیزپور، سعید حسنی، رامین شیروانی و اسماعیل روستا را بازداشت نموده و به بازداشتگاه اطلاعات شیراز منتقل کردند. لازم به ذکر است طی چند سال اخیر یکتا فهندژ سعدی برای مرتبه سوم دستگیر و بازجویی می شود. وی بار اول در بهمن ماه سال ۱۳۹۰ و بار دیگر در اسفند ماه سال ۱۳۹۲ بازداشت و بازجویی شده بود. پس از این بازداشت ها وی با وثیقه دویست میلیون تومانی آزاد شد و یک هفته قبل از دستگیری سوم، به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام به ۵ سال حبس تعزیری محکوم شده است.
به گفته این منبع مطلع “ماموران امنیتی پس از بازداشت تعدادی از شهروندان بهایی در روز ۲۷ تیر ماه ۱۳۹۵، طی یورشی دیگر که مرتبط با بازداشت روزهای قبل بوده است، دو تن دیگر از بهاییان شیراز به نام های نبیل تهذیب و نعیم قائد شرفی را دستگیر و به بازداشتگاه اطلاعات شیراز (پلاک ۱۰۰) منتقل نمودند، که البته نعیم قائد شرفی یک روز بعد، در تاریخ ۲۸ تیر ماه آزاد گردید.”
به گفته منابع نزدیک به بازداشت شدگان اخیر در شهر شیراز ” دستگیر شدگان طی ۱۰ روز نخست، اجازه تماس تلفنی یا ملاقات داده نشد و در تاریخ ۵ مرداد، به نیمی از این افراد ملاقات حضوری و به نیمی دیگر اجازه تماس تلفنی بسیار کوتاه داده شد. در طی روزهای بعد، هفته ای یک بار به مدت ۳ تا ۱۰ دقیقه به همه دستگیر شدگان اجازه ملاقات کابینی داده شده است. “
در حالی هفت شهروند بهایی در شیراز در ماه گذشته بازداشت شده اند که” گفته می شود اتهام این افراد تبلیغ علیه نظام اعلام شده است.”
به گفته منابع مطلع به خبرنگار بهایی نیوز ” خانواده دستگیر شدگان برای اتخاذ وکیل اقدام نموده اند، اما همچنان فرم پذیرش وکالت به مشاهده و امضای ایشان نرسیده است. در این گونه دستگیری ها، معمولا وکلا تا پایان دوره بازجویی و بازداشت قادر به انجام هیچ کاری نیستند و این موضوع وضعیت نام بردگان را بحرانی تر می سازد و راه را برای پرونده سازی های بیشتر هموار می کند.”
مجموعه بهایی نیوز در خبری که در روزهای گذشته اعلام کرد، نوشین زنهاری پس از گذشت ۲۸ روز، در تاریخ ۲۳ مرداد ماه و رامین شیروانی پس از گذشت ۳۶ روز، در تاریخ ۳۱ مرداد ماه به قید وثیقه دویست میلیون تومانی آزاد گردیدند. با این وجود یک منبع مطلع اعلام کرد که ” به برخی دیگر از دستگیر شدگان نیز گفته شده که به زودی با قید وثیقه آزاد خواهند شد، اما هیچ تاریخی مشخص نشده است. همچنین برخی وسایل افراد دستگیر نشده پس از گذشت چند هفته به آنها تحویل داده شد.”
پس از گذشت بیش از ۵۵ روز از بازداشت تعدادی از شهروندان بهایی شیراز اکثر این دستگیر شدگان در سلول های انفرادی و تحت بازجویی های شدید به سر برده اند و وضعیت روحی این افراد نامساعد عنوان شده است. لازم به یادآوری است که منابع نزدیک به بازداشت شدگان اعلام کرده اند که “نگه داشتن متهمان در سلول انفرادی برای این مدت طولانی عملی بسیار غیر انسانی است و فشار وارده بر این اشخاص در طی این مدت اسف‌بار و غیر قابل توصیف است. گفتنی است که بازجویی های بازداشتگاه اطلاعات (پلاک ۱۰۰) اغلب با نقض قوانین بسیاری همراه است، از جمله بازجویی های طولانی مدت با چشم بند و رو به دیوار همراه با توهین و تهدید و ایجاد فشارهای روانی و همچنین گرفتن تعهدات غیر قانونی و بی اساس در قبال آزادی.”
شایان ذکر است که در طی سال های اخیر، بسیاری از شهروندان بهایی در ایران صرفا به دلیل باورمند بودن به دیانت بهایی، دستگیر و با اتهاماتی بی اساس از جمله تبلیغ علیه نظام و اقدام علیه امنیت ملی، به زندان انداخته می شوند.

قطعنامه نقض فاحش و نظام‌مندِ حقوق بشر در ایران در سی و نهمیم کنگره فدراسیون حقوق بشر

vbb

سی‌ونهمین کنگره‌ی فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر 

ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی (۲۷ـ۲۳ اوت ۲۰۱۶/۶ـ۲ شهریور ۱۳۹۵)

قطعنامه در باره نقض فاحش و نظام‌مندِ حقوق بشر در ایران

ابرازی: «جامعه‌ی دفاع از حقوق بشر در ایران»
(LDDHI)

نظر به این‌که وضعیت حقوق بشر در ایران در سه سال گذشته به شدت رو به وخامت رفته است:

  • دبیر کل سازمان ملل و گزارشگر ویژه‌ی وضعیت حقوق بشر در ایران هر سال گزارش‌هایی در باره بدتر شدن شرایط حقوق بشر در ایران منتشر کرده‌اند؛

  • مجمع عمومی سازمان ملل هر سال قطعنامه‌هایی را در محکومیت نقض حقوق بشر به تصویب رسانیده است؛

  • حکومت توصیه‌های اصلی را که در سال ۲۰۱۴ طی رسیدگی ادواری جهانی به کارنامه‌ی حقوق بشر ایران مطرح شد و توصیه‌های نهادهای ناظر بر اجرای عهدنامه‌های دیگر را نادیده گرفته و از اجرای توصیه‌هایی که پذیرفته بود سر باز زده است.

از آنجا که مجازات اعدام در سطحی گسترده و به شمار زیاد به اجرا در می‌آید:

  • جمهوری اسلامی ایران از نظر شمارِ اعدام‌ها در مقام دوم جهان قرار دارد و از نظر سرانه‌ی اعدام در مقام اول جهان شناخته می‌شود؛ و هزاران تن محکوم به اعدام هستند؛

  • مجازات اعدام برای بیش از ۲۰ نوع جرم صادر می‌شود، از جمله برای جرایم غیرمهم، مثل مواد مخدر و جرایم اقتصادی، رابطه‌ی جنسی توافقی بین مردان، زنای محصنه، تکرار نوشیدن نوشابه‌های الکلی، دزدی، سّبِ پیامبران، و اتهام‌های مبهمی مثل محاربه، بغی و فساد روی زمین که اغلب علیه زندانیان سیاسی مطرح می‌شوند؛

  • حکم غیرانسانی سنگسار برای زنای محصنه در قانون مقرر شده است و چندین نفر محکوم به اعدام با سنگسار هستند؛

  • در سه سال گذشته، شمار اعدام‌ها پیوسته روبه‌افزایش بوده است: دست‌کم ۷۰۴ تن در سال ۲۰۱۳، ۷۴۳ تن در ۲۰۱۴، و ۹۷۷ تن در ۲۰۱۵ که رکوردی در شمار اعدام‌ها از سال ۱۹۸۹ به‌بعد به‌شمار می‌رود. شمار واقعی اعدام‌ها ممکن است بیشتر باشد. در حدود سه‌چهارم اعدام شدگان متهم به جرایم مربوط به مواد مخدر و بسیاری از آنها از اقشار فقیر و حاشیه نشین و جوامع قومی بوده‌اند، به‌ویژه کُردها، بلوچ‌ها، عرب‌ها و افغان‌ها. اعدام در برابر چشمان مردم و اعدام‌های پنهانی رایج است؛

  • جمهوری اسلامی ایران مقام نخست جهان را در اعدام کودکان دارد. کودکان و نوجوانان به اتهام جرایمی که گویا پیش از رسیدن به سن ۱۸ سالگی مرتکب شده‌اند، اعدام می‌شوند. دست‌کم ۷۳ نوجوان از سال ۲۰۰۵ به‌بعد اعدام شده‌اند، از جمله چهار تن در سال ۲۰۱۵، ۱۳ تن در ۲۰۱۴، هشت تن در ۲۰۱۳، چهار تن در ۲۰۱۲، و هفت تن در ۲۰۱۱. در دسامبر ۲۰۱۴، دست‌کم ۱۶۰ کودک محکوم به اعدام بودند. به‌طورِ معمول، متهمان نوجوان تا رسیدن به سن ۱۸ در زندان می‌مانند و پس از آن اعدام می‌شوند. با وجود این، چندین متهم پیش از رسیدن به سن ۱۸ اعدام شده‌اند؛

  • «جرایم» مذهبی ممکن است به صدور حکم اعدام یا زندان بلندمدت منجر شود.

    • دست‌کم یک زندانی عقیدتی که به‌خاطر تفسیرهای غیرسنتی از آموزه‌های اسلامی و سوره‌های قران دستگیر و به «بدعت» متهم شده بود در سپتامبر ۲۰۱۴ (شهریور ۱۳۹۳) اعدام شد. دست‌کم دو مرد دیگر به اتهام «سّبِ نبی» به اعدام محکوم شدند: یک تن به‌خاطر اظهار نظر در فیس‌بوک و دیگری به‌خاطر اظهاراتی در فیلم ویدیویی خصوصی. یک نویسنده نظریه‌ی «طب مکمل فرادرمانی» به ارتداد متهم و به اعدام محکوم شد ولی این حکم پس از توبه‎ی وی نقض شد.

  • قانون مجازات اسلامی حکم اعدام را برای رابطه‌ی جنسی توافقی بین مردان مقرر کرده است. برای نمونه، منابع رسمی در مارس ۲۰۱۴ (اسفند ۱۳۹۲) از اعدام دو مرد در شهر رشت در شمال ایران به‌خاطر رابطه‌ی نامشروع خبر دادند.

نظر به این‌که موازین دادرسی را دولت‌مردان به‌طور منظم نادیده می‌گیرند و نفی می‌کنند:

  • متهمان، به ویژه در پرونده‌های سیاسی، بدون حکم جلب دستگیر می‌شوند، مدت‌های طولانی در حبس انفرادی می‌مانند، از تماس با خانواده و وکیل و محاکمه‌ی عادلانه محروم هستند، در محاکمه‌های به‌شدت ناعادلانه مورد پیگرد قرار می‌گیرند که در آنها اعتراف زیر شکنجه به‌عنوان مدرک پذیرفته و گاه پیش از محاکمه از تلویزیون پخش می‌شود؛

  • فعالان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران، وکلای دادگستری و دگراندیشانی که با مسالمت از آزادی بیان، آزادی گردهمایی یا آزادی تشکل بهره می‌گیرند، به اتهام‌های امنیتی مثل «گردهمایی و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت ملی»، «تبلیغ علیه نظام»، «تشکیل گروه‌های غیرقانونی» متهم و به حکم‌های بلندمدت زندان و محرومیت از فعالیت‌های حرفه‌ای و اجتماعی محکوم می‌شوند؛

  • برای جلوگیری از آزادی بعضی از زندانیان سیاسی اغلب اتهام‌های تازه‌ای علیه آنها مطرح می‌شود و آنها دوباره در محاکمه‌ها‌ی ناعادلانه به حکم‌های تازه‌ی زندان محکوم می‌شوند؛

  • دادگاه‌ها به صدور حکم‌های منجر به شکنجه و مجازات‌های غیرانسانی مثل قطع عضو، کورکردن چشم، آزمایش بکارت و شلاق ادامه می‌دهند؛

  • زندانیان بسیاری از مراقبت پزشکی محروم هستند؛ از سال ۲۰۰۳ تاکنون، در حدود ۵۰ زندانی که بیشتر آنها زندانی سیاسی بودند، در شرایط مشکوک به دلایلی از جمله ضرب و جرح، شکنجه و در پی آن محرومیت از مراقبت و معالجه‌ی پزشکی جان خود را از دست داده‌اند.

از آنجا که آزادی وجدان و اعتقاد، بیان، گردهمایی و تشکل در عمل وجود ندارد:

  • در شاخص آزادی مطبوعات ۲۰۱۵ گزارشگران بدون مرز، ایران در میان ۱۸۰ کشور جهان در رتبه‌ی ۱۷۳ قرار گرفت؛

  • برآوردها حاکی است که بیش از ۱۰۰۰ تن به دلایل صرف سیاسی یا به‌خاطر فعالیت‌های حقوق بشری در زندان به‌سر می‌برند؛

  • گروه تحقیق سازمان ملل در مورد حبس‌های خودسرانه تاکنون حبس شماری از زندانیان را در ایران خودسرانه تشخیص داده است. ۱۴ تن از این عده در حال حاضر هنوز در زندان به سر می‌برند؛

  • ده‌ها روزنامه‌نگار ناگزیر از ترک کشور شده‌اند و در ماه مه ۲۰۱۶ (اردیبهشت ۱۳۹۵)، در حدود ۳۰ روزنامه‌نگار، نویسنده و وبلاگ‌نگار در زندان بودند؛ بعضی از آنها به عضویت در «شبکه‌ی نفوذی همکار با دولت‌های متخاصم غربی در فضای مجازی و مطبوعات کشور» متهم شده‌اند؛

  • روزنامه‌ها زیر سانسور شدید فعالیت می‌کنند و در صورت گذار از خط قرمز که مسایل بسیاری را در بر می‌گیرد، در خطر تعطیلی به سر می‌برند؛

  • گردهمایی‌های صلح‌آمیز و حتا ادبی در عمل ممنوع هستند؛ مقام‌های کشوری یا محلی قضایی کنسرت‌های موسیقی را حتا در مواردی که دولت مجوز آنها را صادر کرده به‌طورِ منظم لغو می‌کنند؛

  • سازمان‌های مختلف جامعه‌ی مدنی، از جمله انجمن صنفی روزنامه‌نگاران و کانون نویسندگان نمی‌توانند فعالیت و نشست‌های خود را برگزار و نمایندگان خود را انتخاب کنند. قانون اتحادیه‌های مستقل کارگری را به رسمیت نمی‌شناسد و فعالان آنها پیوسته با آزارهای مختلف از جمله آزار قضایی روبرو هستند. فعالیت گروه‌های حقوق بشری که به شیوه‌ی صلح‌آمیز فعالیت می‌کنند، از جمله سازمان‌های ایرانی عضو فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر ـ جامعه‌ی دفاع از حقوق بشر در ایران و کانون مدافعان حقوق بشر ـ در ایران و نظارت آنها بر وضعیت حقوق بشر در کشور خود ممنوع است.

  • احزاب مخالف و مسالمت‌جوی سیاسی از فعالیت ممنوع شده و فعالان آنها اغلب به حکم‌های بلندمدت زندان محکوم می‌شوند؛

  • فعالان مستقل کارگری و معلمان به‌ویژه مورد حمله قرار گرفته‌اند. ده‌ها فعال سندیکایی حکم‌های بلندمدت زندان را گذرانده‌اند یا در حال حاضر می‌گذرانند. شماری دیگر با وثیقه آزاد هستند و در انتظار نتیجه‌ی محاکمه یا تجدید نظر به سر می‌برند؛

  • حکم‌های زندان چندین فیلمساز به‌خاطر فعالیت حرفه‌ای تأیید شده و آنها هر لحظه در خطر دستگیری برای اجرای حکم زندان به سر می‌برند؛

  • هنرمندان دیگر، از جمله شاعران و کاریکاتوریست‌ها، به زندان محکوم شده و حکم خود را گذرانده‌اند یا برای پرهیز از زندان ناگزیر از فرار از کشور شده‌اند؛

  • صنعت نشر کتاب گرفتار کنترل شدید و سخت و دچار سانسور شدیدی است که بسیاری از ناشران را به ورشکستگی می‌کشاند.

از آنجا که مدافعان حقوق بشر، از جمله وکلای حقوق بشری، فعالان حقوق زن، فعالان حقوق کارگری که می‌کوشند اتحادیه‌های کارگری تشکیل بدهند، فعالان دانشجویی، روزنامه‌نگاران و نویسندگان، و مدافعان حقوق اقلیت‌ها با آزار و تعقیب شدید روبرو بوده‌اند، قربانی سرکوب خشن و به حکم‌های طولانی زندان محکوم شده‌اند؛ از جمله:

  • دو عضو کانون مدافعان حقوق بشر ـ گروه عضو فدراسیون بین المللی جامعه‌های حقوق بشر ـ اکنون حکم‌های زندان را به‌خاطر فعالیت مسالمت‌آمیز حقوق بشری می‌گذرانند:

    • آقای عبدالفتاح سلطانی، عضو بنیانگذار کانون مدافعان حقوق بشر، حکم ۱۰ سال زندان را می‌گذراند و نیازمند درمان برای بیماری‌های مختلف است؛

    • خانم نرگس محمدی (سخنگو و نایب رئیس کانون مدافعان حقوق بشر) حکم ۶ سال زندان را می‌گذراند. دولت‌مردان او را در ژوئیه ۲۰۱۲ (تیر ۱۳۹۱)، سه ماه پس از آغاز حکم زندان، و در پی فلج عضلانی و بیماری ریوی، آزاد کردند. وی در ماه مه ۲۰۱۵ (اردیبهشت ۱۳۹۴) دوباره دستگیر شد تا گویا بقیه‌ی همان حکم را بگذراند، با وجود این‌که هنوز دچار همان بیماری‌هاست. او در ماه مه ۲۰۱۶ (اردیبهشت ۱۳۹۴) دوباره به ۱۶ سال زندان محکوم شدکه در صورت رد شدن اعتراض، باید دست‌کم ۱۰ سال از آن را در زندان بگذارند.

  • آقای محمد صدیق کبودوند، رییس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان، از سال ۱۳۸۶ محکومیت ۱۰ سال و شش سال زندان را می‌گذراند. دولت‌مردان در ماه مه ۲۰۱۶ (اردیبهشت ۱۳۹۴)، اتهام‌های تازه‌ای را علیه او مطرح کردند که در صورت تأیید به صدور حکم تازه‌ی زندان منجر خواهد شد.

نظر به این‌که حقوق زنان به طور منظم نقض می‌شود:

  • در میان ۱۴۲ کشورِ مورد ارزیابی مجمع اقتصادی جهان در زمینه‌ی توانمندسازی سیاسی زنان در سال ۲۰۱۴، ایران در رتبه‌ی ۱۳۵ قرار گرفت. قانون اساسی، قانون مدنی و قانون مجازات اسلامی در زمینه‌ی ازدواج، طلاق، حضانت کودکان، ارث و تابعیت، به‌شدت علیه زنان تبعیض قائل شده‌اند. قانون مجازات اسلامی به مردان اختیار می‌دهد تا همسرانشان را در صورت ارتکاب زنا با معافیت از مجازات به قتل برسانند. طرح‌های قانون‌گذاری دیگری در جریان است که مشارکت زنان در بازار کار را کاهش خواهد داد. قانون حمایت از خانواده (۲۰۱۳) چندهمسری را آسانتر کرده و حقوق بسیار محدود زنان را کاهش داده است؛

  • سن مسئولیت کیفری برای زنان ۹ سال قمری است؛

  • ازدواج‌های زودهنگام و اجباری بسیار رایج و روبه‌افزایش است. در سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲، بیش از ۹۰۰۰۰ ازدواج دختران زیر ۱۵ سال ثبت شد و بیش از ۲۲۰۰ تن از این دختران کمتر از ۱۰ سال داشتند؛

  • پلیس و دیگر نیروهای امنیتی از زور و خشونت و مقررات قانونی و جریمه برای تحمیل حجاب سخت‌گیرانه بر زنان استفاده می‌کنند؛ شماری از زنان «بدحجاب» قربانی حمله‌های اسیدپاشی بوده‌اند؛

  • اقدام‌های گسترده‌ای برای جداسازی زنان از مردان در دانشگاه‌ها و اداره‌های دولتی و محرومیت زنان از شماری از رشته‌های دانشگاهی به اجرا در آمده است؛

  • زنان از تماشای مسابقات ورزشی مردان محروم هستند.

از آنجا که هزاران قربانی و خانواده‌های قربانیان موارد نقضِ فاحشِ حقوق بشر به دست حکومت نزدیک به چهار دهه از عدالت محروم بوده‌اند:

  • خانواده‌های هزاران زندانی سیاسی در سراسر دهه‌ی ۱۹۸۰ (دهه‌ی ۱۳۶۰) و به‌ویژه در کشتار زندانیان در سال ۱۹۸۸ (۱۳۶۷) خواهان پاسخ‌گویی و اطلاع در باره‌ی محل دفن عزیزانشان بوده‌اند؛

  • در اعتراض‌های سال ۲۰۰۹ (۱۳۸۸) در پی انتخابات ریاست جمهوری، هزاران تن که علیه تقلب در انتخابات اعتراض کردند، دستگیر، شکنجه و زندانی شدند؛ ده‌ها تن در بازداشتگاه‌ها زیر شکنجه یا در شرایط بسیار مشکوک جان خود را از دست دادند و مرتکبان این قتل‌ها هنوز از مجازات مصون هستند.

نظر به این‌که جوامع قومی پیوسته مورد سرکوب قرار داشته‌اند:

  • از حق آموزش، تدریس و نشر کتاب و روزنامه به زبان خود محروم شده‌اند؛

  • با تبعیض گسترده سیاسی و اقتصادی روبرو بوده‌اند؛

  • فعالان سیاسی و فرهنگی جوامع عرب‌ و آذری با سرکوب خشن روبرو بوده‌اند. شمار اعدام‌ها به ویژه در میان جوامع عرب، کُرد و بلوچ‌ به میزان بی تناسبی زیاد بوده است. در اکتبر ۲۰۱۳، دولت‌مردان اعلام کردند که دست‌کم ۱۶ زندانی بلوچ را در استان سیستان و بلوچستان به تلافی کشته شدن ۱۴ نگهبان مرزی در همان استان به دست یک گروه مسلح بلوچ اعدام کرده‌اند.

از آنجا که اقلیت‌های دینی گرفتار سرکوب شدیدی بوده‌اند:

  • اقلیت‌های دینی پیرو ادیان رسمی در قانون اساسی، به ویژه مسلمانان اهل سنت، شیعه‌های منتقد از جمله دراویش، مسیحیان و اقلیت‌های دیگر با سرکوب شدید روبرو بوده‌اند و تعداد زیادی از پیروان آنها دستگیر و فقط به‌خاطر اعتقاداتشان به حکم‌های سنگین زندان محکوم شده‌اند؛

  • عبادت‌گاه‌های دراویش و مسلمانان اهل سنت مورد حمله قرار گرفته، به‌شدت صدمه دیده یا کامل تخریب شده‌اند؛ کلیساهای مسیحیان بسته شده‌اند؛

  • در سپتامبر ۲۰۱۵ (شهریور ۱۳۹۴)، در حدود ۹۰ مسیحی، دست‌کم پنج مسلمان درویش و شمار نامعلومی مسلمان اهل سنت در زندان بودند؛

  • پیروان آئین غیررسمی بهایی با تبعیض‌های ویژه‌ای روبرو هستند، از جمله دستگیری‌های خودسرانه، بستن محل کسب و کار، حمله به خانه‌ها، توقیف اموال، تخریب گورستان‌ها، ندادن اجازه‌ی دفن مردگان و محرومیت از آموزش عالی؛ در مارس ۲۰۱۶ (اسفند ۱۳۹۴)، ۸۰ تن از پیروان آئین بهایی در زندان بودند و بعضی از آنها حکم‌های بلندمدت زندان را می‌گذراندند.

نظر به این‌که از انجام انتخابات آزاد پارلمانی پیوسته جلوگیری می‌شود:

  • در انتخابات فقط نامزدهای دست‌چین شده بر اساس قانونِ به‌شدت تبعیض‌آمیز حق شرکت دارند؛

  • فقط هشت نامزد اجازه‌ی حضور در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۳ (۱۳۹۲) را یافتند و صلاحیت شمار زیادی از نامزدهای دیگر رد شد؛

  • صلاحیت بیش از نیمی از در حدود ۱۲۰۰۰ نامزدی که در انتخابات پارلمانی فوریه ۲۰۱۶ (بهمن ۱۳۹۴) ثبت نام کردند، رد شد و آنها اجازه شرکت نیافتند؛

  • زنان اجازه‌ی نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری را ندارند؛

  • دو نامزد انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸، نخست وزیر پیشین میرحسین موسوی و رئیس پیشین مجلس مهدی کروبی و نیز خانم زهرا رهنورد، همسر آقای موسوی، از زمان دستگیری در فوریه ۲۰۱۱ (بهمن ۱۳۹۳) هنوز در حبس خانگی به سر می‌برند.

سی‌ونهمین کنگره‌ی فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر

پشتیبانی گسترده خود را از تمام مدافعان حقوق بشر، دیگر مدافعان، زندانیان عقیدتی و قربانیان نقض حقوق بشر در ایران اعلام می‌کند؛

از دولت جمهوری اسلامی ایران به تاکید می‌خواهد:

  • به تمام تعهدات خود نسبت به حقوق بین المللی حقوق بشر احترام بگذارد و به ویژه:

  • فوری اعدام نوجوانان و اعدام در برابر چشمان مردم را متوقف کند؛

  • فوری به صدور حکم اعدام برای اتهام‌های سیاسی پایان دهد؛

  • اجرای مجازات اعدام را با هدف الغای کامل آن متوقف کند؛

  • برابری زنان را در عمل و قانون تضمین کند و به آن احترام بگذارد؛

  • آزادی بیان، اندیشه، وجدان و اعتقاد، گردهمایی و تشکل و حقوق اقلیت‌ها را تضمین کند و به آنها احترام بگذارد؛

  • اجرای انتخابات آزاد و منصفانه را تضمین کند؛

  • برخورداری تمام زندانیان از موازین دادرسی، مراقبت مناسب پزشکی، تماس با خانواده و وکیل و حق محاکمه‌ی عادلانه در سازگاری با موازین بین‌المللی را تضمین کند؛

  • تمام زندانیان عقیدتی را فوری و بدون‌قیدوشرط آزاد کند؛

  • کنوانسیون رفع همه اشکال تبعیض علیه زنان (CEDAW)، کنوانسیون ضد شکنجه سازمان ملل، کنوانسیون‌های اساسی سازمان بین‌المللی کار و نیز کنوانسیون بین‌المللی محافظت از حقوق همه‌ی کارگران مهاجر و اعضای خانواده‌های آنها را تصویب کند و به اجرا بگذارد.

با تاکید سازمان ملل، اتحادیه ‏ی اروپا و دولت‌ها را فرا می‌خواند تا:

  • از دولت ایران بخواهند با کارشناسان ویژه‌ی سازمان ملل همکاری و هر چه زودتر برای آنها امکان ورود به کشور را فراهم کند؛

  • موارد مستند نقضِ فاحشِ حقوق بشر را در کلیه‌ی تبادل‌ها با دولت‌مردان ایران مطرح کنند؛

  • بر رعایت اصول راهنمای سازمان ملل در مورد اقتصاد و حقوق بشر (UNGPs) و اصول راهنمای سازمان همکاری و توسعه‌ی اروپا (OECD) برای شرکت‌های چندملیتی در همه‌ی معامله‌ها و قراردادها با طرف‌های ایرانی اصرار بورزند؛

  • از دولت‌مردان ایران بخواهند کلیه‌ی حقوق اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، مدنی و سیاسی مندرج در میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و دیگر عهدنامه‌های حقوق بشر را که ایران تصویب کرده، رعایت کنند؛

  • از دولت‌مردان ایران بخواهند کلیه‌ی زندانیان عقیدتی از جمله مدافعان حقوق بشر و روزنامه‌نگاران و دگراندیشان را بدون استثنا آزاد کنند؛

  • از دولت‌مردان ایران با تأکید بخواهند گام‌های مؤثری را برای مقابله با معافیت از مجازات در مورد موارد نقضِ فاحشِ حقوق بشر بردارند و عدالت را برای قربانیان این‌گونه موارد نقض حقوق بشر در تقریباً چهار دهه‌ی اخیر تأمین کنند.

توجه:‌ بر پایه‌‎ی مقررات اساسنامه‌ی فدراسیون، این قطعنامه‌ در مه 2016، سه ماه پیش از کنگره، تنظیم شد.

اسامی برخی از بازداشت شدگان نو کیش مسیحی در ایران در سال های اخیر

Image result for ‫نو کیش مسیحی در ایران‬‎

اسامی برخی از بازداشت شدگان نو کیش مسیحی در ایران در سال های اخیر
وحید زردی، موسیقی دان جوان، روز ۶ خرداد ۱۳۹۱، در مشهد به همراه همسرش و تعدادی از نومسیحیان دیگر با حمله ماموران امنیتی لباس شخصی در یك كلیسای خانگی بازداشت شد و همه آنان به مكان نامعلومی انتقال یافتند.
وحید زردی لیسانس موسیقی دانشگاه سوره در تهران و از هنرمندان مسیحی است كه تاكنون در برخی از جشنواره های سراسری هنری كشور، از جمله در جشنواره تئاتر، با برخی از هنرمندان بنام كشور همكاری داشته و برای ساخت موسیقی آن آثار جوایزی دریافت كرده است. او در برخی از روزنامه های كشور نیز مطالبی در باب موسیقی و خداشناسی نگاشته است.

هم زمان با بازداشت وحید زردی در مشهد، در نیشابور که دومین شهر پرجمعیت خراسان رضوی است، ماموران امنیتی به کلیسایی خانگی یورش بردند وهمه اعضای آن را دستگیر و بازداشت کردند.
۴خرداد ماه ۱۳۹۱ مهندس مهرداد سجادی و همسرش فروغ دشتیانی از اعضای رسمی کلیسای انجیلی عمانوئیل تهران توسط ماموران امنیتی لباس شخصی در خانه خود در کرج بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند. منابع غیررسمی از انتقال این افراد به زندان اوین خبر داده اند.
کشیش فرشید فتحی، ۳۳ ساله در اردیبهشت ۱۳۹۱ در دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی به شش سال زندان محکوم شد. او در دی ماه ۱۳۸۹ در جریان حمله گسترده شب کریسمس به مراسم مسیحیان بازداشت شد و از آن زمان حدود یک سال و نیم بدون تفهیم اتهام در بازداشت به سر برد. شواهد از ضرب و شتم او در دوران بازداشت خبر می دهند. فعالیت های تبلیغی او برای مسیحیت به عنوان اقدام علیه امنیت ملی به او تفهیم شده است. این نشان دهنده شیوه جدید برخورد قوه قضائیه و مقام های امنیتی در وزارت اطلاعات و سپاه پاسداران با فعالیت های تبشیری نوکیشان مسیحی به عنوان جرم سیاسی – امنیتی است.
همچنین بهنام ایرانی ، کشیش دیگری که قرار بود در مهرماه ۱۳۹۰ آزاد شود، اندکی پیش از آزادی باردیگر به تحمل پنج سال زندان محکوم شد. وضعیت سلامت این کشیش بسیار وخیم گزارش شده است. 
در فروردین ۱۳۹۱ یک زن و یک مرد جوان نوکیش مسیحی با هجوم ماموران امنیتی لباس شخصی قضایی به خانه شان، بدون داشتن حکم قضایی، بازداشت شدند. ماموران در پاسخ به مادر یکی از آنان که پرسیده است دخترم را کجا می برید گفته اند:« به عیسی مسیح بگویید بیاید نجاتش دهد.»
حتی انتخابات مجلس نهم هم نتوانست ولو به صورت موقت، موج حمله مقام های امنیتی را به پیروان ادیان و عقایدی سوای مذهب تشیع دوازده امامی اسلامی ، به ویژه به مسیحیان نوکیش و بهائیان و درویشان گنابادی، اگرنه متوقف که دست کم خفیف کند. دامنه و روند مسیحیت ستیزی پس از شهرهای تهران، اهواز ، شیراز ، واصفهان و همدان به شهرستان كرمانشاه رسید.
در دوم اسفند ماه، سه روز پیش از آغاز هفته انتخابات، ماموران امنیتی با هجوم به کلیسایی خانگی در کرمانشاه ۱۱ نوکیش مسیحی را بازداشت کردند که از محل نگهداری سه تن از آنان خبری در دست نیست.
در اصفهان همزمان با بازداشت حکمت سلیمی كشیش كلیسای رسمی پولس اصفهان ، ماموران اطلاعات اصفهان صبح روز چهارشنبه سوم اسفندماه ۱۳۹۰ خانم گیتی حكیم پور۷۸ ساله را که از اعضا و خادمان كلیسای لوقای اصفهان بود بازداشت کردند.
مسعود دلیجانی که از فرهنگیان كرمانشاه و معلم مدرسه است در پی ابلاغ حکم دادگاه کرمانشاه، برای تحمل ۳ سال حبس راهی زندان دیزل آباد كرمانشاه شد؛ زندانی که وضعیت آن بسیار اسفناک توصیف شده است. علاوه بر روند مبهم قضایی دادگاه، این نوکیش مسیحی نه تنها از حق انتخاب وكیل مدافع محروم بوده، بلکه امكان دفاع از خود را هم نداشته است.
مسعود دلیجانی ۲۶ اسفندماه ۱۳۸۹ به همراه همسر و ۹ تن دیگر از نوكیشان مسیحی در یك كلیسای خانگی توسط ماموران لباس شخصی اطلاعات كرمانشاه بازداشت شد. او پس از تحمل دوران بازداشت خود در شرایطی که به نوشته سایت محبت نیوز سخت و طاقت فرسا توصیف شده در ۱۸ تیرماه ۱۳۹۰ پس از گذراندن ۱۱۴ روز كه بیشتر در سلول انفرادی بازداشتگاه وزارت اطلاعات كرمانشاه بود، با سپردن وثیقه به طور موقت آزاد شده بود.

دو تن از شهروندان بهایی بازداشت شده در شیراز با قرار وثیقه آزاد شدند

 دو تن از شهروندان بهایی بازداشت شده در شیراز با قرار وثیقه آزاد شدند

نوشین زنهاری و رامین شیروانی دو تن از شهروندان بهایی شیراز هفته گذشته پس از بازداشت طولانی مدت در اداره اطلاعات شیراز با قرار وثیقه آزاد شده اند.
به گزارش بام، ارگان خبری بنیاد اکبر محمدی به نقل از بهایی نیوز، این دو شهروند بهایی به همراه تعدادی دیگر از شهروندان بهایی از جمله خانم یکتا فهندژسعدی و آقایان بهنام عزیزپور، سعید حسنی و تعدادی از شهروندان ایرانی مرتبط با شهروندان بهایی شیراز بازداشت و به اداره اطلاعات شیراز معروف به پلاک ۱۰۰ منتقل شدند.
پیشتر این دو شهروند بهایی به همراه دیگر شهروندان بهایی صبح روز شنبه ۲۶ تیرماه ۱۳۹۵ در یورش ماموران اداره اطلاعات به منازل آنها بازداشت شدند و منزل شخصی آنها مورد تفتیش قرار گرفت. به گفته یک منبع مطلع در زمان بازداشت ماموران دست به فیلمبرداری از محل کرده است و در زمان تفتیش منزل رفتار ناشایستی انجام داده اند.
در هفته های گذشته نزدیک به ۱۰ شهروند بهایی در شهر شیراز بازداشت و مورد بازجویی قرار گرفته اند.

Copyright © 2015 radiopars.org Designed by Arman Charostaei.