بایگانی/آرشیو برچسب ها : حقوق‌بشر

احضار و تهدید نزدیک به ۴۰۰ تن از شهروندان کردستان و سیستان و بلوچستان جهت سکوت در برابر اعدام‌ها

زندانیان سنی copy
نزدیک به چهارصد تن از فعالین استان‌های کردستان و سیستان و بلوچستان به مکان‌های مختلف احضار شدند تا در برابر اعدام زندانیان اهل سنت سکوت کنند.
به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، از سه روز قبل از اعدام اهل سنت تاکنون نزدیک به ۴۰۰ تن از فعالین مذهبی و یا شهروندان کرد و سنی به وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه احضار و به آن‌ها گوشزد شد تا در برابر اعدام‌ها سکوت کرده و در عدم صورت همکاری خود و اعضای خانواده آن‌ها به اتهام «همکاری با داعش» بازداشت خواهند شد.
در این میان می‌توان به احضار مولوی عبدالحمید، عضو اتحادیه جهانی علمای مسلمان، عضو مجمع فقهی مکه، امام‌جمعه اهل سنت شهر زاهدان اشاره کرد که به همراه ۴۷ تن دیگر به بیت رهبری احضار شده بودند.
بنا بر اطلاع گزارشگر تارنگار حقوق بشر در ایران، نزدیک به سی تن در زندان رجایی شهر اعدام شدند، این در حالی است که دادستان کل کشور، محمدجعفر منتظری تاکنون اعدام ۲۰ تن از زندانیان را تائید کرده است.
وزارت اطلاعات در بیانیه‌ای اعلام کرده است که این افراد قصد حملات تروریستی در ایران داشته‌اند که خود نشانگر دخالت نیروهای امنیتی در پرونده این زندانیان بوده است.
در همین رابطه محمد سیف زاده، وکیل و مدافع حقوق بشر واکنش نشان داد و تأکید کرد «محاکمات هیچ محمل و توجیه قانونی نداشته چه آنکه آن‌ها در مرجعی غیرقانونی و غیر صالح و توسط قضاتی غیرقانونی و غیر صالح، بدون داشتن حق دفاع کامل، محکوم و مجازات شده‌اند.»
وی ادامه داد: «آنچه امروز دیدیم هیچ شباهتی به هیچ دادگاهی حتی قرون‌وسطی نداشت، حق دفاع نبود، اسامی و حکم را نوشته بودند، ظرف حدود یک ربع این زندانی ۳۷ نفر را بردند و گفتند حکمت اعدام است و امضاء می‌گرفتند»

jafar azim zadeh
 وکیل جعفر عظیم زاده می‌گوید که دادگاه رسیدگی به اتهامات موکلم در ساوه مشخص شده است، وی در پایان ابراز امیدواری کرد که با رسیدگی دقیق مسئولان امر، جعفر عظیم زاده که تنها به علت فعالیت های صنفی متهم شده، به زودی از همه اتهامات وارده تبرئه شود.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از ایلنا، محمدعلی جداری فروغی وکیل جعفر عظیم زاده گفت: “طبق پیامک رسیده از سایت قوه قضاییه، شعبه ۴ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب ساوه با صدور کیفرخواست، پرونده جعفر عظیم زاده را به شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری ۲ شهرستان ساوه ارسال کرده است”.
وی افزود: “با توجه به مشخص شدن مرجع قضایی، ظرف دو سه روز آینده جهت مطالعه پرونده و اطلاع از مفاد کیفرخواست صادره به همراه موکلم به شعبه ۱۰۱ کیفری ۲ ساوه مراجعه خواهم کرد”.
جداری در پایان ابراز امیدواری کرد که با رسیدگی دقیق مسئولان امر، جعفر عظیم زاده که تنها به علت فعالیت های صنفی متهم شده، به زودی از همه اتهامات وارده تبرئه شود.

برگزاری جلسه دادرسی چهار فعال مدنی در دادگاه تجدید نظر

Atena-Omid-Ali-Asoo
 جلسه دادرسی تجدید نظر برای چهار فعال مدنی “آتنا دائمی، امید علی‌شناس، ئاسو رستمی، علی نوری و همچنین محمد حسین دائمی (پدر آتنا دائمی)”، روز جاری در شعبه ۳۶ دادگاه تجدید نظر استان تهران برگزار شد.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز ۱۳ مردادماه، جلسه دادرسی تجدید نظر برای چهار فعال مدنی “آتنا دائمی، امید علی‌شناس، ئاسو رستمی، علی نوری و همچنین محمد حسین دائمی (پدر آتنا دائمی)” در شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران برگزار شد.
یک منبع نزدیک به این فعالین با اعلام این خبر به گزارشگر هرانا گفت: “آقای ئاسو رستمی برای چند دقیقه و ارائه دلیل برای شرکت نکردن در جلسه به این شعبه مراجعه کرده بود. خانم آتنا دائمی به همراه پدر و وکیل آقای امیرسالار داوودی به اتفاق آقای امید علی‌شناس و آقای علی نوری در جلسه حضور داشتند و به دفاع پرداختند. رای این دادگاه در روزهای آتی صادر خواهد شد.”
چندی پیش در تاریخ ۱۵ تیرماه سال جاری، جلسه دادگاه این فعالین در این شعبه به دلیل غیبت دو قاضی از سه قاضی و هم‌چنین غیبت یکی از متهمان به تعویق افتاده بود و تاریخ جلسه دیگری مورخ سیزدهم مرداد (روز جاری) تعیین و به نامبردگان ابلاغ شده بود.
آتنا دائمی ۲۷ ساله، بیست‌و‌نهم مهرماه سال ۹۳ بازداشت و ۸۶ روز در سلول انفرادی بند دو الف تحت بازجویی بود. وی در تاریخ ۲۸ دی‌ماه ۱۳۹۳ پس از پایان بازجویی ها به بند زنان زندان اوین منتقل شد.
این فعال مدنی پس از چندین بار به تعویق افتادن جلسه دادگاه نهایتا در تاریخ ٢٣ اسفند ٩٣ در دادگاهی به ریاست قاضی مقیسه، قاضی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران با حضور وکیل خود و دیگر متهمین این پرونده به نام‌های امید علی شناس، ئاسو رستمی و علی نوری مورد محاکمه قرار گرفت. وی به دلیل فعالیت های مدنی مسالمت آمیز، به اتهام «تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی، توهین به رهبری، توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی و اختفای ادله جرم» به ۱۴ سال زندان محکوم شد.
پیش‌تر، قاضی دادگاه تجدید نظر با تبدیل قرار بازداشت به وثیقه موافقت و پس از شانزده ماه بازداشت موجب آزادی این فعال مدنی در تاریخ ۲۶ بهمن‌ماه سال گذشته از بند زنان زندان اوین شد.
امید على شناس، ١٣ شهریور سال ۹۳ بازداشت و به بند دو-الف سپاه پاسداران منتقل شد و علی‌‌رغم صدور قرار وثیقه ١٠٠میلیون تومانی، دادستانی به دلایل نامعلومی از پذیرش وثیقه خودداری کرد. او با پایان بازجویی‌ها به بند هشت زندان اوین منتقل شد.
این فعال مدنی پس از شانزده ماه بازداشت ۲۸ دی‌ماه سال گذشته با تودیع وثیقه از زندان اوین آزاد شد.
ئاسو رستمی دیگر متهم این پرونده، روز چهارشنبه ۱۶ مهر ماه پس از برگزاری تجمع در مقابل دفتر سازمان ملل در حمایت از کوبانی به همراه چند فعال مدنی دیگر بازداشت شد و پس از طی دوران انفرادی و بازجویی به بند هشت زندان اوین منتقل شد.
وی به دلیل فعالیت های مدنی مسالمت آمیز، به اتهام «تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی و توهین به رهبری» به ۷ سال زندان محکوم شد.
این فعال مدنی نیز پس از شانزده ماه، در تاریخ ۲۶ بهمن‌ماه سال ۹۴ با قرار وثیقه از بند هشت زندان اوین آزاد شد.
علی نوری، فعال مدنی و فعال کودکان کار نیز، چهارشنبه ۱۶ مهر ۱۳۹۳، پس از شرکت در تجمع کوبانی در مقابل سازمان ملل بازداشت شد، بعد از بازداشت به بند ۲-الف سپاه منتقل شد و بعد از مدت‌ها بازجویی و سلول انفرادی به بند عمومی ۸ زندان اوین، محل نگهداری زندانیان مالی منتقل شد.
وی پس از آزادی به قید وثیقه پنجاه میلیون تومانی، به هفت سال حبس در مرحله بدوی محکوم شد.

ضرب و شتم زندانیان اعدامی محبوس در انفرادی های رجایی شهر

ضرب و شتم زندانیان اعدامی محبوس در انفرادی های رجایی شهر

 
zarb-o-shatm-kotak-dargiri-shoresh
دقایقی پیش زندانیان سنی مذهب محکوم به اعدام که در سلولهای انفرادی بند سپاه پاسداران در زندان رجایی شهر کرج به سر می برند پس از اطلاع از اعدام تعداد پر شماری از هم بندیان خود با سر دادن شعار دست به اعتراض زدند، این زندانیان که با دستبند و پابند در سلولهای انفرادی نگهداری میشوند مورد ضرب و شتم مامورین زندان قرار گرفتند. همزمان زندانیان اندرزگاه ۷ دست به اعتصاب غذا زده اند، صدای آژیر خطر در زندان به گوش می رسد.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، ۳۶ زندانی سنی مذهب محکوم به اعدام روز گذشته به سلولهای انفرادی بند سپاه پاسداران در زندان رجایی شهر کرج منتقل شدند، سحرگاه امروز بین ۱۰ تا ۲۹ تن از آنان بدون طی تشریفات از جمله اجازه آخرین دیدار با خانواده ها به چوبه دار آویخته شدند.
سایر زندانیان در امان مانده از اعدام که با دستبند و پابند همچنان در سلولهای انفرادی این بند نگهداری میشوند دقایقی پیش با اطلاع از اجرای احکام هم بندیان خود با سر دادن شعار دست به اعتراض زدند، این اعتراض با واکنش خشونت آمیز نگهبانان زندان و ضرب و شتم زندانیان معترض همراه شد.
از تعداد دقیق زندانیان در امان مانده از اعدام اطلاع دقیقی در دست نیست، همچنین مشخص نیست چرا این زندانیان همچنان با دستبند و پابند در سلولهای انفرادی بند سپاه نگهداری میشوند.
همزمان زندانیان سنی مذهب اندرزگاه ۷ این زندان به نشانه اعتراض به اعدامها و همبستگی با خانواده های قربانیان دست به اعتصاب غذا زده اند.
در زمان تنظیم این گزارش درهای سالن ها بسته است و صدای آژیر خطر در زندان به گوش می رسد، سلیمان پیروتی یکی از زندانیان که اخیرا به خاطر سکته قلبی به بیمارستان منتقل شده بود دچار وخامت حال شده است با اینحال به دلیل شرایط امنیتی زندان مسولین از خارج کردن وی از بند و انتقال به مرکز درمانی سر باز می زنند.
جو زندان به شدت متشنج گزارش می شود.
لازم به یادآوری است سحرگاه امروز حکم اعدام تعداد پرشماری از زندانیان سنی مذهب زندان رجایی شهر کرج اجرا شد. خانواده های زندانیان از روئیت اجساد اعدام شدگان در پزشکی قانونی کهریزک خبر می دهند.
ﮐﺎﻭه ﻭﯾﺴﯽ، ﺑﻬﺮﻭﺯ ﺷﺎﻧﻈﺮﯼ، ﻃﺎﻟﺐ ﻣﻠﮑﯽ، ﺷﻬﺮﺍﻡ ﺍﺣﻤﺪﯼ، ﮐﺎﻭه ﺷﺮﯾﻔﯽ، ﺁﺭﺵ ﺷﺮﯾﻔﯽ، ﻭﺭﯾﺎ ﻗﺎﺩﺭﯼ ﻓﺮﺩ، ﮐﯿﻮﺍﻥ ﻣﻮﻣﻨﯽ ﻓﺮﺩ، ﺑﺮﺯﺍﻥ ﻧﺼﺮﺍﻟﻠﻪ ﺯﺍﺩﻩ، ﻋﺎﻟﻢ ﺑﺮﻣﺎﺷﺘﯽ، ﭘﻮﺭﯾﺎ ﻣﺤﻤﺪﯼ، ﺍﺣﻤﺪ ﻧﺼﯿﺮﯼ، ﺍﺩﺭﯾﺲ ﻧﻌﻤﺘﯽ، ﻓﺮﺯﺍﺩ ﻫﻨﺮﺟﻮ، ﺳﯿﺪ ﺷﺎﻫﻮ ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻤﯽ، ﻣﺤﻤﺪ ﯾﺎﻭﺭ ﺭﺣﯿﻤﯽ، ﺑﻬﻤﻦ ﺭﺣﯿﻤﯽ، ﻣﺨﺘﺎﺭ ﺭﺣﯿﻤﯽ، ﻣﺤﻤﺪ ﻏﺮﯾﺒﯽ، ﻓﺮﺷﯿﺪ ﻧﺎﺻﺮﯼ، ﻣﺤﻤﺪﮐﯿﻮﺍﻥ ﮐﺮﯾﻤﯽ، ﺍﻣﺠﺪ ﺻﺎﻟﺤﯽ، ﺍﻣﯿﺪ ﭘﯿﻮﻧﺪ، ﻋﻠﯽ ﻣﺠﺎﻫﺪﯼ، ﺣﮑﻤﺖ ﺷﺮﯾﻔﯽ، ﻋﻤﺮ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻬﯽ، ﺍﻣﯿﺪ ﻣﺤﻤﻮﺩﯼ، عبدالرحمان سنگانی و سید جمال سید موسوی، ۲۹ نفر از زندانیان اهل سنت محبوس در زندان رجایی‌شهر هستند که حکم اعدام‌شان به دایره اجرای احکام رفته است.
همچنین حکم اعدام هفت تن دیگر محبوس در این زندان یعنی قاسم آبسته، داود عبداللهی، کامران شیخه، خسرو بشارت، ایوب کریمی، انور خضری و فرهاد سلیمی هنوز در دیوان‌عالی کشور در دست بررسی است و هنوز تایید نشده است.
لازم به ذکر است کاوه شریفی یکی از این زندانیان در حالی که بخاطر سکته قلبی در بیمارستان خارج از زندان بستری بود از آن مرکز درمانی به قرنطینه زندان و سپس سلولهای انفرادی منتقل شد.
روز گذشته دست‌کم با بیست‌ویک خانواده زندانی از سوی زندان تماس گرفته شده است. به این خانواده‌ها گفته شده برای ملاقات آخر به زندان بیایید.
گفته می‌شود هواخوری های این سالن و بندهای مرتبط آن از صبح دیروز به بهانه «آماده باش بودن» زندان باز نشده بود و مدیریت بخشی از زندان در اختیار نیروهای سپاه پاسداران قرار گرفته بود.
این یورش بی سابقه و انتقال غیرمعمول زندانیان جهت اجرای حکم اعدام، درست چند روز پس از پخش فیلم اعترافات تنی از آنان تحت عنوان “در عمق تاریکی” صورت گرفته است.
فیلم مورد اشاره ماه گذشته با حضور عوامل صدا و سیما در بند این زندانیان تهیه شده بود.
نهادهای قضایی عمده این افراد را به عضویت در گروه اسلامگرای “توحید و جهاد” متهم می کنند و مدعی هستند این افراد و گروه مذکور در عملیات های بمب گذاری، ترور، سرقت دست داشته اند، ادعایی که بصورت مشخص عمده این زندانیان آن را رد می کنند و محکومیت ها را به دلیل باورهای مذهبی خود می خوانند.

شهرام احمدی هم به بهرام پیوست

 

شهرام به بهرام پیوست

شهرام احمدی مثل برادر کوچکش بهرام احمدی اعدام شد.
بنا بر گزارشهاى دریافتى ماموران امنیتی در بهشت زهرا در قطعه ۳۰۵ در حال دفن تعدادی از زندانیان عقیدتی هستند که شب گذشته به بند انفرادی منتقل شده و سحرگاه امروز به صورت مخفیانه اعدام شدند.ماموران امنیتی به نزدیکان این زندانیان اجازه نداده اند تا از نزدیک شاهد دفن فرزندانشان باشند.
گفته می شود احتمال افزایش شمار اعدامها تا ۲۰ نفر هم وجود دارد.
هویت شهرام احمدی، خالد ملکی، مختار رحیمی، بهمن رحیمی، آرش شریفی، کاوه ویسی و کاوه شریفی تا این لحظه مشخص شده است.

آخرین وضعیت ارژنگ داوودی در پانزدهمین روز اعتصاب غذا و دارو

آخرین وضعیت ارژنگ داوودی در پانزدهمین روز اعتصاب غذا و دارو
 ارژنگ داوودی زندانی سیاسی بند ۱۰ زندان رجایی شهر در پانزدهمین روز از اعتصاب غذا برگه اعتصاب غذا پرنکرده و از رفتن به بهداری خودداری کرده است.
به گزارش بام، ارگان خبری بنیاد اکبر محمدی؛ روز یکشنبه ۱۰ مرداد ماه ۱۳۹۵ ارژنگ داوودی زندانی سیاسی سالخورده در پانزدهمین روز اعتصاب غذای خود در اعتراض به وضعیت ضد انسانی زندان ها و خواستار بازدید احمد شهید از زندان های ایران و مصاحبه با زندانیان سیاسی و عادی می باشد. اما تا این تاریخ این زندانی سیاسی هیچ برگه اعتصاب غذایی پر نکرده و مسئولین قضایی و مسئولین زندان هیچگونه رسیدگی به وضعیت وی و توجه به اعتصاب غذای وی نکرده اند.
همچنین آقای ارژنگ داوودی تا این تاریخ به بهداری نرفته و هیچگونه چک و کنترل روی وضعیت ایشان انجام نشده است.
لازم به ذکر است که آقای داوودی مبتلا به بیماری های مختلفی می باشد که همین امر مستلزم رسیدگی های خاص پزشکی به ایشان می باشد.

کارتن‌خوابی کارگران؛ دستاورد او که گفته بود نفت بر سر سفره‌ها می‌آورم

به خاطر نان شب، یعنی ابتدایی‌ترین نیازهای بشری از شهری به شهر دیگر می‌روند، رکود اقتصادی کنونی حاصل ۸ سال سوء مدیریت، فساد اقتصادی و رانت‌خواری در دولت کودتایی محمود احمدی‌نژاد است. احمدی‌نژاد آمد تا نفت را بر سر سفره مردم ایران بیاورد اما نان را هم با خود برد. دولت یازدهم تاکنون تنها توانسته به تورم مهار بزند و شرایط ناپایدار اقتصادی را آرام کند. اما اقشار ضعیف یعنی همان‌هایی که به وسیله‌ای برای دولت نهم و دهم تبدیل شده بودند آسیب دیده و می‌بینند.
کارگران مهاجر از خانه و کاشانه خود دور می‌شوند تا نان شب برای فرزندان و خانواده خود بفرستند اما خود به خانه به‌دوش‌هایی تبدیل می‌شوند که سرپناهی برای چند ساعت خواب شبانه ندارند. در این میان از دولت یازدهم انتظار می‌رود تدبیری برای این اقشار ضعیف جامعه به کار بگیرد.
کمبود بارندگی در سال‌های گذشته و سود پایین این کار بسیاری از کشاورزان را راهی غربت کرده است. کشاورزانی که اکنون کارگران ساده‌ای هستند که روزی ۱۲ ساعت یا بیشتر کار می‌کنند تا زندگی خانواده‌های خود را در شهری دیگر تامین کنند و در واقع پولی برای تهیه سرپناه برای آنها باقی نمی‌ماند.
ایسنا در گزارشی در این مورد می نویسد، کارتن‌خواب‌هایی که معتاد نیستند، آنها کارگرانی هستند که برای امرار معاش شهر و دیار خود را رها کرده و به بندرعباس آمده‌اند تا هر کاری که گیرشان بیاید، انجام ‌دهند.
منوچهر یکی از کارگرانی که از سیستان و بلوچستان به بندرعباس آمده، می گوید: حدود ۹ماه است که از سیستان به بندرعباس آمده‌ام یکی از دلایل مهاجرتم به بندرعباس بیکاری در آنجا بود. تصمیم‌گرفتم به اینجا بیایم اما از شرایطی که طی این ۹ماهه در بندرعباس داشتم هم راضی نیستم اما به خاطر نان شب است دیگر…
او ادامه داد: از همکارانم شرایط زندگی‌شان را جویا می‌شوم، بیان می‌کنند که زندگی با داشتن چنین شغلی نه تنها بهتر نمی‌شود که بدتر هم می‌شود. برخی بیان می‌کنند که برای خودم کاری دست و پا کرده و به نوعی کارآفرینی کنم، اما من سرمایه اولیه‌ای ندارم، حتی در اندازه کم هم این سرمایه را ندارم، از ترس و هراس هزینه‌های بندرعباس، خانواده‌ام را با خودم به اینجا نیاورده‌ام.
منوچهر که دو پسر ۳ و ۷ ساله دارد افزود: زندگی است دیگر… در این شرایط سخت اقتصادی باید دوری از خانواده را تحمل کنم تا امرار معاش صورت گیرد.
عضو شورای شهر بندرعباس در این مورد گفت: تفکیک و تعریف کارتن خواب‌ها نیازمند تخصیص بودجه است، اگر بودجه به این کار تعلق بگیرد و آئین نامه مربوطه‌اش تهیه و نحوه شناسایی، طبقه بندی، تفکیک و نوع سرویس و خدمات شناسایی شود، مشکلات کارگران کارتن‌خواب‌ها تا حدودی حل می‌شود.
اسلام باوقار خاطرنشان کرد: ممکن است با جمع کردن این کارتن خواب‌ها در یک محل خیلی راحت بگوییم کارتن خواب‌ها یک جای گرم برای خوابیدن پیدا کرده‌اند، اما بحث صرفا جای گرم و خوابیدن نیست، مسائل بهداشتی این افراد بسیار حائز اهمیت است.
او اظهار کرد: ممکن است محل‌هایی که قرار است بسازیم به مأمنی برای خیلی از تخلفات تبدیل شود و افرادی که نمی‌خواهید جای مشخصی داشته باشند و شناسایی شوند، سر از این جاها درآورند.
این عضو شورای شهر بندرعباس ادامه داد: باید اعتبار ویژه‌ای از سوی دولت برای کارتن خواب‌ها در نظر گرفته شود تا بتوانیم با هماهنگی بیشتر به این قشر از جامعه کمک کنیم.
موسی کارگر ساده است‌ که روستاهای استان کرمان برای کار و گذران مخارج زندگی به بندرعباس آمده است، شغل اصلی او کشاورزی بود ولی به دلیل کمبود بارندگی در سال های گذشته و سود پایین این کار را رها کرده است.
موسی می گوید: از پنج و نیم صبح از خواب بیدار می‌شوم و تا هشت و نیم شب باید کار کنم تا روزی ۲۰ هزار تومان حقوق بگیرم، در حال حاضر هم محل خواب و زندگی‌ام کنار خیابان است.
او با بیان اینکه در کنار خیابان زندگی می‌کند، اظهار کرد: خانواده‌ام در روستا زندگی می‌کنند و من با حقوق روزی ۲۰ هزار تومان و مخارج بالا و گرانی توانایی این را ندارم که خانواده‌ام را به شهر بیاورم و حداقل از پس اجاره خانه و سایر مخارج بر بیایم به ناچار آنها در روستا زندگی می‌کنند و من هر چندماه یک بار برای دیدن آنها به روستا می‌روم.
بیژن خوشنود دکترای جامعه شناسی معتقد است: امروزه قشر زحمت کش کارگری یکی از ستون‌های محکم در اجرای اقتصاد مقاومتی محسوب می‌شوند و این به گونه‌ای است که توسعه رشد اقتصادی در سایه تلاش این قشر پر تلاش افتاده است، کارگران در توسعه و پیشرفت کشور در عرصه‌های مختلف نقش بی‌بدیل و کم نظیری دارند و ارکان اصلی چرخه اقتصادی در حوزه صنعت، کشاورزی، عمران و آبادانی کشور هستند.
وی با بیان اینکه کارگران مهاجر برای یافتن شغل مجبور هستند که  تن به کارهای بسیار خطرناک و سخت بدهند، افزود: به لحاظ عدم برخورداری از تغذیه، بهداشت و مسکن مناسب، از نظر جسمی و روانی بسیار آسیب پذیر شوند و به دلیل بروز بیماری‌های مزمن و عدم درمان به موقع از ضریب بسیار پایینی در این زمینه برخوردار باشند.
خوشنود یکی از معضلات اصلی کارگران فصلی را محلی برای اسکان دانست و افزود: مشکل اصلی کارگران غیر بومی اسکان و بهداشت آنها است، هر ساله تعداد زیادی کارگر از استانهای همجوار و بعضا استان‌های شرقی به شهر بندرعباس هجوم می‌آورند، به کار می‌پردازند، ولی مسئولین شهری از دو نکته غافل می‌شوند. حضور تعداد زیاد کاگران با وضع ظاهری عمدتا نامناسب در سطح شهر علاو بر اینکه به چهره شهر آسیب می‌زند و  آن را نازیبا می‌کند، به نوعی به احساس امنیت شهروندان نیز لطمه وارد کند.
وی اضافه کرد: متاسفانه برای اسکان این کارگران شهرداری بندرعباس هیچ برنامه مدونی ندارند و کارگران پس از پایان ساعات کاری روزانه در خیابان‌های سطح شهر و یا در پارک‌ها می‌خوابند که همین موضوع به یک مساله اجتماعی برای خود این عزیزان و البته شهروندان تبدیل شده است.
این جامعه شناس با اشاره به اینکه خوابیدن در فضای باز آن هم در گرما و رطوبت بالای شهری همچون بندرعباس می‌تواند باعث پیدایش بیماری‌های گوناگونی شود، افزود: خوابیدن کارگران در کنار خیابان‌های شهر نه تنها موجب بروز مشکلاتی می‌شود که به آن اشاره کردیم بلکه سلامت کارگران را نیز به مخاطر می‌اندازد.
وی با بیان اینکه خوابیدن در سطح اماکن عمومی به ویژه خیابان‌ها شاید برای کارگر مهاجر امری ناپسند نباشد، افزود: به دلیل اینکه این گونه کارگران مهاجر هستند، شاید در فرهنگ آن منطقه خوابیدن در معابر و اماکن عمومی امری عادی باشد، اما در فرهنگ شهری یک امر کاملا ناپسند است و این امر موجب عدم ارتباط مناسب میان این دو قشر می‌شود.
خوشنود با پیشنهادی به مسئولان شهری در خصوص ساماندهی کارگران روزمزد، گفت: مسئولان شهری و به ویژه شهرداری می‌تواند برای ساماندهی این گونه کارگران مکانی را با امکانات اولیه مشخص کند تا کارگران در آن جا استقرار یابند و تمامی کسانی که نیاز به دریافت خدمات کارگری هستند، به آن مکان مراجعه کنند.
به هر حال تعداد روز افزون بیکاران در کشور یافتن شغل را به یکی از مباحث مهم در بسیاری از خانواده‌ها تبدیل کرده است؛ بالا بودن نرخ بیکاری در برخی از استان‌های کشور مشکل های فراوانی را ایجاد کرده است‌، به طوری که برخی از جوانان به امید آنکه در شهرهای اقتصادی بتوانند شغلی بیابند به ناچار مهاجرت می‌کنند.
کارتن‌خواب‌هایی که شاغل هستند، مفهوم کارتن خوابی را دگرگون کرده‌اند و به نظر می‌رسد طبقه جدیدی از کارگران در حال شکل‌گیری هستند. طبقه‌ی کارگری که کف خیابان زندگی می‌کند.
این دسته از کارگران بدون داشتن هیچ گونه حمایتی روزها را سپری و به اصطلاح نان بخور و نمیری را کسب می‌کنند. معمولاً سر تقاطع‌های خیابان ‌امام خمینی(ره) به ویژه از چهار راه نخل ناخدا تا چهار راه پگاه به راحتی می‌توان این کارگران را مشاهده کرد که حتی روزهای تعطیل نیز منتظر خوردن دری به تخته و جور شدن کاری مناسب هستند.
با توجه به اینکه بسیاری از این افراد از اقشار محروم جامعه هستند و سامانه‌ای در خصوص شناسایی آنها وجود ندارد، ساماندهی آنها ضروری است.

نازیلا حمیدف زندانی دوتابعیتی ایرانی-آذربایجانی در بند زنان زندان اوین

nazila-hamidof
 نازیلا حمیدف شهروند دوتابعیتی ایرانی-آذربایجانی از دی‌ماه سال گذشته به اتهام «جاسوسی» بازداشت شده و درحال حاضر در بند زنان زندان اوین نگهداری می‌شود. این نوکیش مسیحی در حال حاضر در شرایط بلاتکلیفی با قرار موقت بازداشت قرار دارد.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، نازیلا حمیدف شهروند آذربایجانی-ایرانی از دی‌ماه سال ۹۴ بعد از شرکت در کنفرانس ایران، ترکمنستان-تاجیکستان در تهران بازداشت شده است.
گفته می‌شود خانم حمیدف در ابتدای بازداشت به مدت یک‌ماه در سلول‌های انفرادی زندان اوین نگهداری و در معرض بدرفتاری قرار گرفته است.
یک منبع نزدیک به این زندانی امنیتی با اعلام این خبر به گزارشگر هرانا گفت: “نازیلا حمیدف بعد از کنفرانس ترکمنستان-تاجیکستان سه ماه قبل از عید نوروز دستگیر شد. کنفرانس در تالار رودکی در تهران بود و او از طرف سفارت ترکمنستان دعوت شده بود. خانواده نازیلا اصلا اطلاع نداشتند که دستگیر شده و در بیمارستان ها و سردخانه ها به دنبالش می گشتند. بعد از یکماه انفرادی خانواده موفق به ملاقات شدند. نازیلا مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود. پیشانیش طوری پاره شده بود که تعداد زیادی بخیه خورده بود. بینی اش شکسته بود.”
این منبع مطلع هم‌چنین در مورد اتهامات خانم حمیدف افزود: “اتهام مطرح شده جاسوسی است هر چند مشخص نیست باتوجه به اینکه نازیلا نوکیش مسیحی هم هست از این منظر هم تحت فشاری قرار گرفته یا خیر.”
این شهروند ایرانی-آذربایجانی درحال حاضر در بند زنان زندان اوین با قرار بازداشت موقت نگهداری می‌شود.

دادگاه تجدید نظر چهار فعال مدنی به زودی برگزار خواهد شد

در پی غیبت یکی از متمهان پرونده و همچنین غیبت دو قاضی از سه قاضی در ۱۵ تیر ماه ، جلسه دادرسی تجدید نظر « امید علی شناس»، « آتنا دائمی» ، «ئاسو رستمی» ، «علی نوری» چهار فعال مدنی و همچنین « محمد حسین دائمی» پدر «آتنا دائمی»، که به ۱۳ مرداد ماه موکول شده بود، در تاریخ ذکر شده درشعبه ۳۶ دادگاه تجدید نظراستان تهران برگزار خواهد شد.
 
به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، پیش تر طی احضاریه ای این چهار فعال مدنی ساعت ۱۰ صبح روز سه شنبه ۷ اردیبهشت ماه سال جاری در شعبه ۳۶ دادگاه تجدید نظر احضار شدند و وقت برگزاری دادگاه تجدید نظر این چهار فعال مدنی برای ۱۵ تیر ماه ۱۳۹۵ تعیین و آنها ابلاغ شد.
 
در ۱۵ تیر ماه به علت غیبت یکی از متمهان پرونده و همچنین غیبت دو قاضی از سه قاضی جلسه دادسری تجدید نظر این چهار فعال مدنی به ۱۳ مرداد ماه موکول و متهمین ابلاغ شد.
همچنین در این دادگاه «محمد حسین دائمی» پدر «آتنا دائمی» که پیش تر به دلیل داشتن تجهیزات گیرنده ماهواره حکم جریمه برای او صادر و ابلاغ شده بود، به علت ذکر اسمش در دادنامه و همچنین تعهد «آتنا دائمی» جهت حضور او در دادگاه، می بایست در این دادگاه حاضر شود.
 
«آتنا دائمی» در عصر دوشنبه ۲۶ بهمن ماه ۱۳۹۴ با تودیع وثیقه ۶۰۰ میلیون تومانی از بند زنان زندان اوین (نسوان) آزاد شد.
 
این فعال مدنی ۲۷ ساله و دارای مدرک دیپلم در ۲۹ مهرماه ۱۳۹۳، از سوی مامورین لباس شخصی در منزل پدری خود بازداشت و به «بند ۲-الف سپاه پاسداران زندان «اوین»» منتقل شد.
 
«آتنا دائمی» پس از تحمل ۸۶ روز انفرادی و بازجویی‌های پی‌درپی، در ۲۴ دی‌ ماه ۱۳۹۳، به بند عمومی زنان (موسوم به بند نسوان) در «زندان اوین» منتقل شد و پس از چندین بار به تعویق افتادن جلسه دادگاه، در ۱۶ اسفند ماه ۱۳۹۳، در شعبه ۲۸ «دادگاه انقلاب اسلامی» به ریاست قاضی «مقیسه»، در حضور وکیلش و دیگر متهمین پرونده «امید علی‌شناس»، «ئاسو رستمی» و «علی نوری» محاکمه شد.
 
در نهایت این فعال مدنی در ۲۲ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۴، به تحمل ۱۴ سال حبس تعزیری محکوم شد.
 
اتهامات این مدافع حقوق بشر و فعال حقوق کودکان کار و خیابان، «اجتماع و تبانی برای بر هم زدن امنیت کشور برای تجمع در مقابل دفتر سازمان ملل متحد در تهران در دفاع و حمایت از کودکان کوبانی و شنگال و حضور در تجمعاتی علیه اعدام مانند تجمع اعتراضی در مقابل زندان رجایی شهر کرج در اعتراض به اعدام ریحانه جباری، حضور در مقابل زندان اوین در حمایت از امید علی‌شناس و آرش صادقی و اعتراض به بازداشت آنها، ارتباط با مادران عزادار پارک لاله، حضور در مراسمات و اغتشاشات، تشکیل دستجات غیرقانونی جهت برهم زدن امنیت با برگزاری جلسات به منظور تصمیم‌گیری در جهت اعتراض به احکام قضایی صادره در خصوص زندانیان سیاسی و متهمان جنبش سبز و ملاقات با خانواده کشته‌شدگان سال ۸۸، شعارنویسی و توزیع در حمایت و دفاع از زندانی محکوم به اعدام ارژنگ داودی، ارتباط و ارسال اطلاعات به خبرگزاری‌های ضد انقلاب و معاند، ارتباط با محمد نوری‌زاد، نرگس محمدی، خانواده ستار بهشتی و فعالیت در جهت حمایت از زندانیان سیاسی جنبش سبز، هواداری از مجاهدین خلق، ارسال اخبار به سرپل نفاق، اهانت به بنیانگذار جمهوری اسلامی، اهانت و افترا به رهبر و اهانت به رییس‌جمهوری و…» (ماده ۶١٠)، «فعالیت تبلیغی علیه نظام»، «توهین به رهبری و مقدسات به دلیل گوش دادن به آهنگ‌های شاهین نجفی» (ماده ۵١۴)، «مخالفت با حجاب اجباری» و «مخالفت با اعدام»، «اختفای ادله جرم برای رهایی متهم علی نوری» (ماده ۵۵۴) عنوان شد.
 
پرونده این فعال مدنی پیش تر، جهت رسیدگی مجدد به دادگاه تجدیدنظر ارسال شد. دیگربار پرونده او روز سه‌شنبه ۶ مردادماه ۱۳۹۴، پس از تعیین شعبه، به شعبه ٣۶ به ریاست «قاضی زرگر» جهت بررسی مجدد ارسال شد.
 
این فعال مدنی سابقه بیماری قلبی دارد. همچنین به علت نگهداری طولانی‌مدت در سلول های انفرادی و شرایط بد بهداشتی بازداشتگاه و عدم دسترسی به هواخوری و نور آفتاب، دچار ناراحتی پوستی و همچنین ضعف شدید بینایی در دوران زندان شد.
 
«آتنا دائمی» در عصر دوشنبه ۲۶ بهمن ماه ۱۳۹۴با تودیع وثیقه ۶۰۰ میلیون تومانی از بند زنان زندان اوین (نسوان) آزاد شد.
 
«امید على شناس» دیگر فعال مدنی نیز در ۲۴ شهریورماه ۱۳۹۳ بازداشت و پس از مدتی بازجویی و نگهداری در بند دو الف سپاه زندان اوین به بند ۸ زندان این زندان منتقل شد و عصر دوشنبه ۲۸ دی ماه ۱۳۹۴ پس از گذشت ۱۷ ماه به قید وثیقه ۷۰۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شد.
 
علی‌‌رغم صدور قرار وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی برای این فعال مدنی، دادگاه بدوی و پیش تر دادسرا به دلایل نامعلومی از پذیرش وثیقه خودداری می کردند.
 
این فعال مدنی در کمتر از پانزده دقیقه، از سوی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی «مقیسه» به اتهام «توهین به رهبری»، «تبلیغ علیه نظام»، «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» به ۱۰ سال زندان محکوم شد.
 
همچنین «ئاسو رستمی» نیز در روز چهارشنبه ۱۶ مهر ماه ۱۳۹۴ پس از شرکت در تجمع مسالمت آمیز در مقابل دفتر سازمان ملل در حمایت از کوبانی به همراه چند فعال مدنی دیگر بازداشت و پس از طی کردن روند بازجویی و انفرادی به بند ۸ زندان اوین منتقل و عصر روز دوشنبه ۲۶ بهمن ماه ۱۳۹۴ با قرار وثیقه از زندان آزاد شد.
 
این فعال مدنی به اتهام «اجتماع وتبانی علیه امنیت ملی»،«توهین به رهبری» و «تبلیغ علیه نظام» درکمتر از از پانزده دقیقه، از سوی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی «مقیسه» به ۷ سال زندان محکوم شد.
 
«علی نوری» نیز همانند «ئاسو رستمی» در روز چهارشنبه ۱۶ مهر ماه ۱۳۹۳، پس از شرکت در تجمع کوبانی در مقابل سازمان ملل بازداشت شد و پس بازجویی و سلول انفرادی به بند ۲-الف سپاه منتقل و درنهایت به بند عمومی ۸ زندان اوین، محل نگهداری زندانیان مالی منتقل شد.
 
او پس از آزادی به قید وثیقه پنجاه میلیون تومانی، به هفت سال حبس در مرحله بدوی محکوم شد.

پایان محکومیت و آزادی مسعود چوبدار

«مسعود عرب چوبدار»، زندانی امنیتی محبوس در زندان رجایی شهر کرج با پایان محکومیت ۳سال حبس تعزیری خود، ساعاتی پیش آزاد شد.
 
به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، «مسعود عرب چوبدا»پیش تر به اتهام “ارتباط با دول متخاصم و افشای اسناد محرمانه” از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست صلواتی محاکمه و به ۳سال حبس تعزیری محکوم شد.
 
«مسعود عرب چوبدار» به دفعات پی درپی در زندان دچار تشنج شدید شده وبارها به بهداری منتقل شده بود .
 
مسوولین زندان رجایی شهر بارها بدون ارائه دلیل مشخصی از تحویل گرفتن داروهای او از سوی خانواده امتناع می کردند.
 
این زندانی امنیتی پیش تر ساعت ۹:۳۰ دقیقه چهارشبه شب برابر با ۸ مهر ماه ۱۳۹۴ ، در پی تشنج و اختلال تنفسی به بهداری زندان منتقل و پس از دومین تشنج به بیمارستان انتقال یافت و در روزشنبه ۱۱ مهر ماه ۱۳۹۴ به زندان بازگردانده شد.
 
یک منبع مطلع از وضعیت این زندانی امنیتی پیش تر در گفتگویی با کمپین گفته بود” او پس از انتقالش به بیمارستان در چهارشبه شب برابر با ۸ مهر ماه ۱۳۹۴، به دلیل خودداری از استفاده از دستبند و پابند، مورد ضرب و شتم و فحاشی قرار گرفت و به وی گفته شد برخورد صورت گرفته به دستور «محمد مردانی»، رئیس زندان رجایی شهر انجام گرفته است”
 
 

Copyright © 2015 radiopars.org Designed by Arman Charostaei.