بایگانی نویسنده: امیری

عباس لسانی به ۸ سال حبس و تبعید محکوم شد

عباس لسانی، فعال سرشناس ترک توسط دادگاه انقلاب شهر اردبیل به ۸ سال حبس تعزیری و دو سال تبعید محکوم شد. این در حالی است که آقای لسانی بر اساس این حکم از اتهامات مطروحه در کیفرخواست تبرئه و بابت اتهام دیگری که به وی ابلاغ نشده بود محکوم شده است. روز پنجشنبه ۶ تیرماه، آخرین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات وی در شعبه یک دادگاه انقلاب این شهر برگزار شد. عباس لسانی هم اکنون در زندان اردبیل به سر می برد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۱۷ تیرماه ۹۸، حکم دادگاه انقلاب اردبیل مبنی بر محکومیت عباس لسانی به ۸ سال حبس تعزیری و دو سال تبعید به شهر یزد به وی ابلاغ شد.

بر اساس دادنامه صادره توسط شعبه اول دادگاه انقلاب اردبیل عباس لسانی از بابت اتهام “تشکیل گروه به قصد برهم زدن امنیت کشور” به ۸ سال حبس تعزیری و ۲ سال تبعید به شهر یزد محکوم شده است. گفتنی است این اتهام که مصادیق آن مشخص نیست پیش از این به وی تفهیم نشده. بر اساس این دادنامه عباس لسانی از بابت اتهاماتی که پیشتر در کیفر خواست مطرح و به وی تفهیم شده بود تبرئه شده است.

اتهامات مطروحه علیه عباس لسانی در متن کیفرخواست صادره “تحریک و تشویق اقوام ترک در استان آذربایجان غربی از طریق سخنرانی و مصاحبه با رسانه‌های معاند نظام و متعاقبا انتشار آن با هدف جنگ با اقوام کرد”، “تشکیل، اداره و عضویت در گروه به اصطلاح مدنی و قومی گاماج (شاخه اصلی) بوسیله چارت ترسیمی منتظم در پرونده توام با شکل‌گیری مجامع” ، “سخنرانی با هدف بر هم زدن امنیت ملی” و “فعالیت تبلیغی علیه نظام از طریق انتشار مطالب موهن بواسطه مصاحبه با مجامع، رسانه‌های گروهی معاند نظام با هدف ضدیت با کلیت نظام به نحو مستمر و مداوم” عنوان شده بود.

روز پنجشنبه ۶ تیرماه ۹۸، آخرین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات عباس لسانی، زندانی محبوس در زندان اردبیل در شعبه یک دادگاه انقلاب این شهر برگزار شده بود.

پیشتر از بابت این پرونده در تاریخ ۲۰، ۲۵ و ۲۶ خردادماه ۹۸ جلسات اول، دوم و سوم رسیدگی به اتهامات وی در همین شعبه برگزار شده بود.

لازم به یادآوری است عباس لسانی، در تاریخ ۲۵ دی‌ماه ۹۷ در پی حضور در شعبه ۲ دادگاه انقلاب تبریز که پس از اعتراض وی به نحوه دادرسی و درخواست واخواهی مجدد وی تشکیل شده بود توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به زندان اردبیل منتقل شد.

جلسه دادگاه در حالی بدون حضور آقای لسانی برگزار شده بود که بر اساس ماده ۷۷ قانون آیین دادرسی مدنی، “در صورتی که خوانده در بازداشتگاه یا زندان باشد،‌ دادخواست و اوراق دعوا به وسیله اداره زندان به نامبرده ابلاغ خواهد شد”.

آقای لسانی از تاریخ ۶ خردادماه در اعتراض به ممانعت مسئولین زندان از دسترسی وی به خلاصه پرونده که توسط وکیلش تهیه و برای آقای لسانی به زندان ارسال شده بود، دست به اعتصاب غذا زده و در تاریخ ۲۵ خردادماه همزمان با دومین جلسه دادگاه به اعتصاب خود پایان داد.

در تاریخ ۲۴ فروردین ماه سال جاری جلسه دادگاه تجدید نظر این شهروند اردبیلی از بابت پرونده دیگری بدون حضور وی در شعبه ۲۶ دادگاه تجدید نظر استان آذربایجان شرقی، به ریاست قاضی خوبیارپور برگزار و محکومیت این زندانی به ۱۰ ماه حبس تعزیری عینا به تائید این دادگاه رسید.

لازم به اشاره است که عباس لسانی سوابق متعدد بازداشت و محکومیت به دلایل عقیدتی را در کارنامه خود دارد، در یکی از آخرین موارد در تاریخ ۱۱ تیرماه چند روز پیش از گردهمایی سالانه “قلعه بابک” عباس لسانی همراه با سه شهروند دیگر ساکن اردبیل توسط مأموران اداره اطلاعات این شهرستان بازداشت و سپس در روز چهارشنبه ۲۰ تیرماه با تودیع وثیقه ۵۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شد. آقای لسانی ویدیویی از خود مبنی بر تشویق افراد برای حضور در این مراسم منتشر کرده بود.

FacebookTwitter

حمیدرضا رحمتی، عضو کانون صنفی معلمان اصفهان به حبس، شلاق و جزای نقدی محکوم شد/ سند

حمیدرضا رحمتی، عضو کانون صنفی معلمان اصفهان توسط دادگاه کیفری شهرستان شهرضا به تحمل ۳ سال حبس تعزیری، ۷۴ ضربه شلاق در ملا عام و پرداخت بیست میلیون ریال جزای نقدی محکوم شد. بر اساس این حکم مدت ۱۰ ماه از محکومیت وی در تبعید و در زندان شهر نائین اجرا خواهد شد. وی پیشتر به مدت ۹ روز در اعتراض به بازداشت گسترده معلمان در جریان تحصن سراسری آنها، در مقابل اداره آموزش و پرورش شهرضا دست به تحصن یک نفره زده و پس از بازداشت و تفهیم اتهام با تودیع قرار کفالت آزاد شده بود.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، حمیدرضا رحمتی، عضو کانون صنفی معلمان اصفهان، به حبس، شلاق و پرداخت جزای نقدی محکوم شد.

بر اساس حکم صادره توسط شعبه ۱۰۳ دادگاه کیفری دو شهرستان شهرضا، حمیدرضا رحمتی از بابت اتهام “اخلال در نظم عمومی با حرکات غیر متعارف در محیط اداره آموزش و پرورش” به تحمل ۱۸ ماه حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق در ملا عام و همچنین از بابت اتهام “تشویق و ترغیب و تهدید به خشونت با ارسال پیامک در فضای مجازی” به ۱۸ ماه حبس تعزیری و پرداخت ۲۰ میلیون ریال جزای نقدی در حق صندوق دولت محکوم شد.

بر اساس این حکم، مدت ۱۰ ماه از حبس وی به صورت حبس بسته، در تبعید و در شهرستان نائین صورت خواهد پذیرفت و حکم شلاق این معلم نیز در ملا عام و در حیاط زندان شهرضا و در حضور کلیه زندانیان و قاضی ناظر بر زندان اجرا خواهد شد.

این دادگاه همچنین حمیدرضا رحمتی را به عنوان مجازات تکمیلی مکلف به انتشار و الصاق حکم قطعی خود در اداره آموزش و پرورش شهرضا و همچنین تهیه و انتشار لیست ۴۰ مورد از خدمات و پیشرفت های حکومت ایران طی ۴۰ سال گذشته در فضای مجازی کرده است.

مصادیق اتهامات مطروحه علیه آقای رحمتی، در این دادنامه تحصن تک نفره وی در اداره آموزش و پرورش شهرضا و در دست گرفتن شعار نوشته با مضمون “به زندانی بودن معلمان راستین در صحن اداره تا گرفتن پاسخ صحیح در تحصن و اعتصاب خواهم ماند” عنوان شده است.

لازم به یادآوری است حمیدرضا رحمتی، از تاریخ ۱۰ تا ۱۹ آذرماه در اعتراض به بازداشت گسترده معلمان در جریان تحصن سراسری آبان‌ماه در مقابل اداره آموزش و پرورش شهرضا دست به تحصن یک نفره زده بود.

آقای رحمتی روز شنبه ۸ دی‌ماه ۹۷، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از تفهیم اتهام «اخلال در نظم عمومی» در ارتباط با تحصن، در تاریخ ۱۱ دی‌ماه همان سال با تودیع قرار کفالت ۴۰ میلیون تومانی آزاد شده بود.

آقای رحمتی پیشتر نیز در تاریخ ۱۴ آذرماه ۹۵ در اعتراض به برخوردهای امنیتی با معلمان و زندانی‌کردن اسماعیل عبدی استعفای خود را به ریاست آموزش و پرورش شهرضا تحویل داد و مدتی بعد به سر کار خود بازگشت.

وی در تاریخ ۲۴ آذر ۹۴ نیز در اعتراض به عدم رسیدگی به وضعیت محمود بهشتی، سخنگوی کانون صنفی معلمان ایران در مقابل اداره آموزش و پرورش شهرضا تحصن و اعلام اعتصاب غذا کرده بود. او پس از مدتی توسط نیروهای امنیتی بازداشت و ساعاتی بعد با قرار کفالت آزاد شده بود.

تورج اسماعیلی، زندانی سیاسی از زندان ارومیه آزاد شد

تورج اسماعیلی، زندانی سیاسی صبح روز جاری در حالی که ۴ روز به پایان مدت محکومیتش باقی مانده بود، از زندان ارومیه آزاد شد. آقای اسماعیلی در سال ۹۴ بازداشت و سپس توسط دادگاه انقلاب ارومیه به ۵ سال حبس تعزیری محکوم شده بود. این حکم نهایتاً به دلیل عدم اعتراض به آن و تسلیم به رای به ۳ سال و ۹ ماه حبس تقلیل یافته بود.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، صبح امروز پنجشنبه ۱۳ تیرماه ۱۳۹۸، تورج اسماعیلی از بند سیاسی زندان ارومیه آزاد شد.

تورج اسماعیلی پاییز سال ۹۴ بازداشت و سپس توسط شعبه ۲ دادگاه انقلاب ارومیه از بابت اتهام “عضویت در یکی از گروه‌های مخالف نظام” به ۵ سال حبس تعزیری محکوم شده بود.این حکم به دلیل عدم اعتراض و تسلیم به رای با تخفیف مواجه شده و به ۳ سال و ۹ ماه حبس کاهش پیدا کرده بود.

این زندان سیاسی، طی روز جاری در حالی که ۴ روز به پایان مدت محکومیت ۳ سال و ۹ ماهه وی باقی مانده بود از بند سیاسی زندان ارومیه آزاد شد.

لازم به یادآوری است که عصر روز دوشنبه ۲۳ مهرماه ۹۷ در پی درگیری لفظی یکی از زندانیان سیاسی با یکی از ماموران و ضرب و شتم این زندانی، تعدادی از زندانیان سیاسی به این اقدام اعتراض کردند. پس از این اعتراضات، زندانیان سیاسی بند ۱۲ زندان ارومیه توسط حدود ۵۰ تن از نیروهای گارد ویژه زندان مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفته و تعدادی نیز از جمله تورج اسماعیلی پس از ضرب و شتم به سلول های انفرادی منتقل شده بودند.

تورج اساعیلی در اسفندماه سال گذشته به همراه سه زندانی سیاسی دیگر جهت تفهیم اتهامات جدید به شعبه ۱ بازپرسی دادسرای عمومی ارومیه منتقل شده بود. گفته می‌شود که انتقال این چهار زندانی جهت تشکیل پرونده علیه آنها به خاطر درگیری‌های زندان ارومیه در مهرماه سال گذشته صورت گرفته بود.

هرانا در فروردین ماه سال جاری در گزارشی لیست اسامی ۷۲ تن از زندانیان سیاسی محبوس در زندان ارومیه را منتشر کرده بود.

افشین برزگر جمشیدی و مجید محمودیان از زندان تبریز آزاد شدند

افشین برزگر جمشیدی و مجید محمودیان، دو زندانی سیاسی محبوس در زندان تبریز، امروز و روز دوشنبه بصورت مشروط از این زندان آزاد شدند. افشین برزگر جمشیدی پیشتر توسط دادگاه انقلاب به ۸ ماه حبس تعزیری محکوم و در اردیبهشت ماه سال جاری جهت تحمل حبس به زندان تبریز منتقل شده بود. مجید محمودیان نیز پس از سپری کردن حدود یک سال از مدت محکومیت ۲ ساله خود از این زندان آزاد شده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز پنجشنبه ۱۳ تیرماه و دوشنبه ۱۰ تیرماه ۱۳۹۸، افشین برزگر جمشیدی و مجید محمودیان بصورت مشروط از زندان تبریز آزاد شدند.

یک منبع مطلع در این خصوص به گزارشگر هرانا گفت: “آقای برزگر جمشیدی پس از سپری شدن حدود ۲ ماه و نیم از مدت محکومیت ۸ ماهه خود امروز پنجشنبه بصورت مشروط از زندان تیریز آزاد شد. مجید محمودیان نیز با تحمل نزدیک به ۱ سال از حکم حبس ۲ ساله خود روز دوشنبه ۱۰ تیرماه از زندان آزاد شد”.

افشین برزگر جمشیدی در تاریخ ۴ شهریورماه ۹۷ به همراه مادرش رقیه عزتی در منزل شخصی بازداشت و در تاریخ ۱۹ شهریورماه با قرار وثیقه ۵۰ میلیون تومانی آزاد شده بود. وی در اسفندماه سال گذشته توسط شعبه ۲ دادگاه انقلاب تبریز به ۸ ماه حبس تعزیری محکوم و در اردیبهشت‌ماه سال جاری جهت تحمل حبس خود را به اجرای احکام معرفی و به زندان منتقل شده بود.

گفتنی است که حکم وی بر اساس گزارش اداره کل اطلاعات استان آذربایجان شرقی، مبنی بر تهیه و نصب تراکت و تصاویر و دیوار نویسی و شعارنویسی در سطح شهر تبریز و ارسال تصاویر آن از طریق فضای مجازی به یکی از گروههای اپوزیسیون صادر شده بود.

آقای برزگر جمشیدی پیشتر نیز در خردادماه ۹۲ توسط نیروهای امنیتی به مدت دو روز بازداشت و در شهریور همان سال توسط شعبه ۱۰۴ دادگاه جزایی تبریز به اتهام اخلال در نظم عمومی به ۶ ماه حبس تعلیقی، ۳۰ ضربه شلاق و ۲۰۰ هزار تومان جزای نقدی محکوم شده بود.

مجید محمودیان، تابستان سال گذشته توسط نهادهای امنیتی در تبریز بازداشت و سپس در شعبه ۲ دادگاه انقلاب این شهر محاکمه و به اتهام “توهین به رهبری” به ۲ سال حبس و از بابت اتهام “تبلیغ علیه نظام” به یک سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم نهایتاً بر اساس ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی پس از تجمیع احکام به اشد مجازات یعنی ۲ سال حبس تعزیری تبدیل شد.

اعتصاب غذای سیامک میرزایی در زندان اوین

سیامک میرزایی، فعال ترک (آذربایجانی) محبوس در زندان اوین در پی گشایش پرونده جدید و انتقال به بازداشتگاه اداره اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین دست به اعتصاب غذا زد. روز گذشته، خانواده سیامک میرزایی برای تودیع قرار صادره جهت آزادی موقت وی به شعبه ۶ دادسرای اوین مراجعه کردند، با این حال مسئولین دادسرا با آزادی وی مخالفت کردند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۱۰ تیرماه ۹۸، سیامک میرزایی، فعال ترک (آذربایجانی) محبوس در زندان اوین دست به اعتصاب غذا زد.

این اقدام اعتراضی آقای میرزایی در اعتراض به ممانعت از آزادی وی و انتقال او به بند ۲۰۹ زندان اوین در ارتباط با پرونده جدید بوده است.

روز یکشنبه ۹ تیرماه ۱۳۹۸، خانواده سیامک میرزایی به شعبه ۶ دادسرای اوین مراجعه کرده و قرار صادره جهت آزادی موقت وی را ارائه کردند، اما مسئولین دادسرا با آزادی وی مخالفت کردند.

ممانعت از آزادی سیامک میرزایی در حالی صورت گرفته است که وی روز چهارشنبه ۵ تیرماه ۱۳۹۸،با نزدیک شدن به پایان دوران محکومیت خود بر اساس ابلاغیه‌ای که پیشتر دریافت کرده بود، از زندان به دادسرای اوین منتقل و طی جلسه بازپرسی، اتهام “تبلیغ علیه نظام” علیه وی مطرح شد. بازپرس پرونده نهایتاً قرار ۳۰ میلیون تومانی برای آزادی موقت این شهروند صادر کرده بود. همچنین مدت محکومیت ۳ ساله ایشان نیز روز جمعه ۷ تیرماه به پایان رسیده است.

آقای میرزایی در تاریخ ۴ تیرماه با دریافت ابلاغیه‌ای به شعبه ۶ دادسرای اوین احضار شده بود. نزدیکان وی پیشتر دلیل احتمالی این احضار را “اجرای حکم یک سال تبعید وی به شهرستان طبس” عنوان کرده بودند.

لازم به یادآوری است سیامک میرزایی در تاریخ ۲۳ تیرماه ۹۵، در پارس‌آباد مغان بدون ارائه حکم قضایی بازداشت و به زندان اوین تهران منتقل شد.

این فعال ترک سپس به استناد ماده ۴۹۹ قانون مجازات اسلامی مبنی بر “عضویت در گروه و دستجات علیه امنیت داخلی” به تحمل  ۳ سال حبس تعزیری و ۱ سال اقامت اجباری در شهرستان طبس محکوم شد. این حکم در اسفندماه ۹۶ توسط دیوان عالی کشور تایید شد.

آقای میرزایی در سال ۹۶ در اعتراض به کارشکنی‌های مکرر صورت گرفته در روند رسیدگی به پرونده خود دست بهاعتصاب غذا زده بود و پس از ۱۸ روز در تاریخ ۱۳ تیرماه ۱۳۹۶، با تحقق خواسته‌هایش به اعتصاب غذای خود پایان داده بود. وی همچنین در بهمن ماه سال گذشته نیز به مناسبت روز جهانی زبان مادری به همراه چهار زندانی دیگر دست به اعتصاب غذای ۵ روزه زده بود.

سیامک میرزایی دانشجوی محروم از تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد است که پیشتر در سال ۱۳۹۰ در خصوص پرونده دیگری به پنج سال حبس تعزیری محکوم شده بود.

دستکم ۳ تجمع اعتراضی برگزار شد

امروز دوشنبه، جمعی از خریداران محصولات رامک‌ خودرو، شماری از مهمانداران شرکت مهتاب سیر جم اندیمشک (از شرکت‌های پیمانکاری شرکت راه آهن رجا) و جمعی از تولید کنندگان پوشاک مدارس در شیراز، در تجمعاتی اعتراضی خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، به نقل از مشرق نیوز، امروز دوشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۸ جمعی از خریداران محصولات رامک‌ خودرو، در اعتراض به تاخیر در تحویل خودرو مقابل وزارت صنعت، معدن و تجارت در تهران، تجمع کردند.

صبح امروز تعدادی از خریداران محصولات رامک خودرو در واکنش به آنچه که آن را عدم ایفای تعهد این شرکت در تحویل خودروها و افزایش قیمت‌ها اعلام کرده‌اند، در مقابل وزارت صنعت، معدن و تجارت تجمع کردند و خواستار اعاده حق خود شدند.

این مشتریان معتقدند که خودروهای مانده در گمرک باید به قیمت قرارداد که ١٢٩ میلیون تومان بوده است آزاد شود.

برخی از این مشتریان در سال ۱۳٩۶ اقدام به ثبت‌نام خودروی کره‌ یی تیوولی کرده‌اند. ولی علاوه بر بدقولی این شرکت در تحویل خودروها، قیمت‌های بالایی را در دعوتنامه‌های خود برای تحویل خودرو طلب کرده است.

همه این مشتریان در ماه‌های مختلف سال ۱۳٩۶ اقدام به ثبت‌نام خودرو تیوولی با پرداخت ۵٠ میلیون تومان کرده‌اند. در زمان ثبت‌نام، قیمت این خودرو ١٢٠ میلیون تومان بوده است. اکنون بعد از گذشت بیش از یک سال از موعد تحویل، شرکت مبلغ تمام شده برای خودرو تیوولی را ٣٨٠ میلیون تومان اعلام کرده است.

تجمع مهمانداران شرکت مهتاب سیر جم در اندیمشک

به گزارش خبرگزاری هرانا، امروز دوشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۸؛ جمعی از مهمانداران شرکت مهتاب سیر جم اندیمشک (از شرکت های پیمانکاری شرکت راه آهن رجا) در اعتراض به عدم امنیت شغلی و اخراج همکاران خود، مقابل ایستگاه اندیمشک، دست به تجمع اعتراضی زدند.

این مهمانداران به حذف نیروهای این شرکت اعتراض کردند. گفته می‌شود تا امروز ۶ نفر از مهمانداران اخراج شده اند.

تجمع تولیدکنندگان پوشاک مدارس

به گزارش شیرازه، امروز دوشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۸؛ تولید کنندگان پوشاک مدارس امروز در اعتراض به نحوه قرارداد توزیع پوشاک مدارس ،جلوی فرمانداری شیراز تجمع کردند.

اجرای حکم فیض الله عرب سرخی به تعویق افتاد

اجرای حکم فیض الله عرب سرخی، زندانی سیاسی سابق به تعویق افتاد. آقای عرب سرخی صبح امروز از مراجعه به اجرای احکام اوین جهت اجرای حکم یک سال حبس خود خبر داده بود.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از ایلنا، امروز یکشنبه ۹ تیرماه ۱۳۹۸، ساجده عرب ‌سرخی، فرزند فیض‌الله عرب سرخی گفت: برای اجرای حکم به زندان اوین رفتیم که پس از گفت‌وگوی مامور اجرای احکام با دادستانی ایشان گفتند که فعلا نیازی به اجرای حکم نیست.

آقای عرب سرخی صبح امروز در یادداشتی در صفحه شخصی خود در توییتر اعلام کرده بود که مطابق احضاریه‌ای که پیشتر از سوی شعبه یک اجرای احکام اوین به دستش رسیده است، به آنجا مراجعه خواهد کرد و به مدت یک سال به زندان اوین منتقل خواهد شد.

آقای عرب سرخی در مردادماه ۹۴ به اتهام تبلیغ علیه نظام در دادگاهی به ریاست قاضی احمدزاده محاکمه و به یک سال حبس تعزیری و دو سال محرومیت از فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی محکوم شده بود. خود وی دلیل صدور این حکم را شکایت اطلاعات سپاه در پی امضای نامه‌ای در زندان عنوان کرده بود.

فیض‌الله عرب سرخی پیشتر در آبانماه سال گذشته نیز با دریافت ابلاغیه‌ای، جهت اجرای حکم حبس خود به اجرای احکام اوین احضار شده بود.

فیض‌الله عرب‌سرخی به همراه تعدادی دیگر از فعالان سیاسی پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ در شکایت‌نامه‌ای به اظهارات یک مقام امنیتی–نظامی موسوم به “سردار مشفق” اشاره کرده و آن را سند مهمی در جهت روشن شدن مسائل پشت پرده انتخابات ریاست جمهوری دهم و حوادث بعد از آن و اقدامات خلاف قانون در جریان انتخابات و پس از آن دانسته بودند.

فیض‌الله عرب‌سرخی (زادۀ ۱ مهر ۱۳۳۷) سیاستمدار اصلاح طلب و زندانی سیاسی ایرانی و عضو شورای مرکزی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران است. او دارای تحصیلات ارتباطات اجتماعی در مقطع کارشناسی است. عرب‌سرخی در کابینهٔ میرحسین موسوی مسوولیت مدیرکل حراست وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را بر عهده داشت.

فیض‌الله عرب‌سرخی که معاون وزیر بازرگانی دولت سیدمحمد خاتمی نیز بوده است، در تیرماه سال ۸۸ توسط نیروهای اطلاعات سپاه بازداشت و همان سال به اتهام “تبلیغ علیه نظام” و “اجتماع و تبانی” در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ۵ سال حبس تعزیری محکوم شده بود. وی در سال ۹۲ با پایان دوران محکومیت از زندان اوین آزاد شد.

بهزاد همایونی، توسط نیروهای امنیتی در آران و بیدگل بازداشت شد

روز جاری بهزاد همایونی، فعال مدنی به دنبال ملاقات با محمد مهدوی فر که جهت مرخصی از تبعید به زادگاهش آران و بیدگل آمده بود، توسط ماموران امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز یکشنبه ۹ تیرماه ۱۳۹۸، بهزاد همایونی در شهرستان آران و بیدگل، توسط مأموران امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

یک منبع مطلع در این خصوص به گزارشگر هرانا گفت: “محمد مهدوی فر که دوران تبعیدش را در شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان طی می‌کند، طی مرخصی چند روزه به زادگاهش آران و بیدگل بازگشته است. آقای همایونی برای ملاقات ایشان به منزلش رفته بود که ماموران امنیتی بدون ارایه هیچ حکمی وارد منزل محمد مهدوی فر شده و با زدن دست بند و چشم بند اقدام به بازداشت آقای همایونی کرده‌اند”.

لازم به ذکر است در مهر ماه سال گذشته بهزاد همایونی، طی حکمی از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی به اتهام “نشر اکاذیب در فضای مجازی” به تحمل یک سال حبس تعزیری و دو سال عدم فعالیت در رسانه ها و فضای مجازی محکوم و همچنین به مدت دو سال نیز ممنوع الخروج شد.

ماموران در زمان بازداشت آقای همایونی اطلاع خاصی ندادند و مشخص نیست بازداشت وی جهت اجرای حکم بوده یا به دلیل دیگری بازداشت شده است.

وی پیشتر نیز در تاریخ ۲۲ بهمن ماه ۹۶ با در دست داشتن پلاکاردی در حمایت از نرگس محمدی و محمد مهدوی فر همراه فرزندش بازداشت و در تاریخ ۳۰ بهمن ماه همان سال آزاد شده بود.

این شهروند سابقه مشارکت در جنگ هشت ساله را داشته و مجروح جنگی یا اصطلاحا جانباز دوران جنگ است.

ممانعت از آزادی سیامک میرزایی علیرغم پایان دوره محکومیت و تامین قرار در پرونده جدید

طی روز جاری علیرغم تامین قرار صادره در پرونده جدید برای آزادی موقت سیامک میرزایی، فعال ترک (آذربایجانی) محبوس در زندان اوین و پایان یافتن مدت محکومیت پیشین وی، از آزادی وی ممانعت به عمل آمد. این در حالی است که مدت محکومیت ۳ ساله سیامک میرزایی روز جمعه ۷ تیرماه به پایان رسیده و بازپرس پرونده جدید نیز جهت آزادی موقت وی قرار تعیین کرده بود.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز یکشنبه ۹ تیرماه ۱۳۹۸، خانواده سیامک میرزایی به شعبه ۶ دادسرای اوین مراجعه کرده و قرار صادره جهت آزادی موقت وی را ارائه کردند، اما مسئولین دادسرا با آزادی وی مخالفت کردند.

ممانعت از آزادی سیامک میرزایی در حالی صورت گرفته است که وی روز چهارشنبه ۵ تیرماه ۱۳۹۸،با نزدیک شدن به پایان دوران محکومیت خود بر اساس ابلاغیه‌ای که پیشتر دریافت کرده بود، از زندان به دادسرای اوین منتقل و طی جلسه بازپرسی، اتهام “تبلیغ علیه نظام” علیه وی مطرح شد. بازپرس پرونده نهایتاً قرار ۳۰ میلیون تومانی برای آزادی موقت این شهروند صادر کرده بود. همچنین مدت محکومیت ۳ ساله ایشان نیز روز جمعه ۷ تیرماه به پایان رسیده است.

آقای میرزایی در تاریخ ۴ تیرماه با دریافت ابلاغیه‌ای به شعبه ۶ دادسرای اوین احضار شده بود. نزدیکان وی پیشتر دلیل احتمالی این احضار را “اجرای حکم یک سال تبعید وی به شهرستان طبس” عنوان کرده بودند.

لازم به یادآوری است سیامک میرزایی در تاریخ ۲۳ تیرماه ۹۵، در پارس‌آباد مغان بدون ارائه حکم قضایی بازداشت و به زندان اوین تهران منتقل شد.

این فعال ترک سپس به استناد ماده ۴۹۹ قانون مجازات اسلامی مبنی بر “عضویت در گروه و دستجات علیه امنیت داخلی” به تحمل  ۳ سال حبس تعزیری و ۱ سال اقامت اجباری در شهرستان طبس محکوم شد. این حکم در اسفندماه ۹۶ توسط دیوان عالی کشور تایید شد.

آقای میرزایی در سال ۹۶ در اعتراض به کارشکنی‌های مکرر صورت گرفته در روند رسیدگی به پرونده خود دست بهاعتصاب غذا زده بود و پس از ۱۸ روز در تاریخ ۱۳ تیرماه ۱۳۹۶، با تحقق خواسته‌هایش به اعتصاب غذای خود پایان داده بود. وی همچنین در بهمن ماه سال گذشته نیز به مناسبت روز جهانی زبان مادری به همراه چهار زندانی دیگر دست به اعتصاب غذای ۵ روزه زده بود.

سیامک میرزایی دانشجوی محروم از تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد است که پیشتر در سال ۱۳۹۰ در خصوص پرونده دیگری به پنج سال حبس تعزیری محکوم شده بود.

بازداشت و نکاتی برای فعالین مدنی؛ نوشته‌ای از صبا کردافشاری از زندان

صبا کردافشاری، فعال مدنی که هم اکنون در زندان قرچک ورامین در بازداشت به سر می برد، با نگارش مقاله ای تحت عنوان «بازداشت» به مسائل و مشکلات فعالین مدنی و پیامدهای پس از بازداشت آنان پرداخته است. این فعال مدنی به هدف به اشتراک گذاری تجربه تاکید می کند “پیش از هر چیز دانستن حق و حقوقمان به عنوان یک متهم ضروری است و در کنار آن آگاهانه گام برداشتن لازم است. عدم وجود آگاهی لازم آسیب زننده است”. متن کامل این مقاله را در ادامه بخوانید.

صبا کردافشاری، که پیشتر متحمل یکسال حبس شده بود و به تازگی در بهمن ماه ۹۷ از زندان اوین آزاد شده بود، روز شنبه ۱۱ خردادماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و در شعبه ۱ بازپرسی دادگاه عمومی و انقلاب ناحیه ۲۱ تهران (دادسرای ارشاد) از بابت عناوین اتهامی “اشاعه فساد و فحشا از طریق کشف حجاب و پیاده روی بدون حجاب”، “تبلیغ علیه نظام از طریق ارتباط با گروه های معاند و طرح (طراحان) براندازی نرم”و “اجتماع و تبانی علیه نظام از طریق ارتباط با رسانه های خارجی” مورد تفهیم اتهام قرار گرفت و به زندان قرچک ورامین منتقل شد. او کماکان بصورت بلاتکلیف در این محل به سر می برد

صبا کردافشاری با نگارش مقاله ای که جهت نشر در اختیار هرانا قرار گرفته است بعنوان فردی که دارای چند سابقه بازداشت و زندان است به بررسی مفاهیم کلیدی و آموزشی پرداخته است که برای هر فعال مدنی که در معرض آسیب یا بازداشت قرار دارد خواندن آن می‌تواند مفید و آموزنده باشد. او در این نوشتار به ارائه دیدگاه و نظریات خود می پردازد.

متن کامل این یادداشت عینا در پی می آید:

چقدر در مورد هزینه‌هایی که پس از بازداشت در انتظارمان است آگاهی داریم؟

فعالیت‌های مدنی و اجتماعی در قوانین کشور به گونه‌ای تعریف شده‌اند که معترضین با هر میزان فعالیتی را بازداشت و با فشارهای پس از آن در بازجویی مواجه می‌شوند. به این ترتیب هر گونه فعالیتی در فضای سرکوب پس از چندی متوقف می‌شود. عدم آگاهی می‌تواند بعضا افراد را در مواجهه با فشارها در بدو بازداشت به ضد خود بدل کند.

افرادی که بدون شناختِ نحوه مبارزه و حق خواهی، راهی بازداشتگاه یا زندان می‌شوند بدون کمترین مقاومتی تن به خواسته‌های بازجویان یا تیم رسیدگی کننده به پرونده می‌دهند. به همین جهت شاهدیم کسانی که اقدام به هرگونه فعالیت و ساختارشکنی می‌کنند، در روزهای اول بازداشت در مقابل دوربین نشسته و خود را و باورهای خود را و آنچه که بابت آن از خانه خارج شده‌اند را نقد کرده زیر سوال می‌برند و گفته‌های دیکته شده بازجویان را به راحتی در برابر دوربین تکرار نموده و اصطلاحا خود زنی می‌کنند.

با آگاهی به اینکه اعترافات اثرگذاری پیشین را ندارد و اذهان عمومی نیز به آن واکنش خاصی نشان نمی‌دهد؛ اما چه باید کرد که به جای جذب حداکثریِ افراد جهت اعتراض و ساختارشکنی، تلاش کنیم تا افرادی که آگاهی بیشتری به مسیر مبارزه دارند و توان و مقاومت بیشتری دارند در مسیرهای موجود به عنوان پیشرو، قدم‌های اولیه را بردارند.

شاهدیم بسیاری پس از بازداشت شدن و درگیر کردن اذهان عمومی، عواطف و احساسات جمعی و صرف کردن توان و انرژی رسانه‌ای، پس از مواجهه با روند بازداشت و بازجویی، یا تحمل حبس، اقدام به خود زنی نموده و پس از مدت کوتاهی حتی در فضای آزاد نیز دست به نقد خود یا جریانی که با آن همراه بوده اند می‌زنند و انرژی مصرف شده را به بی‌راهه برده و بعضاً سپاسگزار مسئولین می‌باشند.

این گونه شاهد خیل عظیمی از معترضانی هستیم که نام و چهره‌شان به عنوان پیشرو در اذهان عمومی نقش بسته است و در فضای رسانه و مجازی افراد بسیاری پیگیری کننده افکار، نظریات و عملکردشان هستند. نقدِ پس از بازداشت این افراد نسبت به خود یا جریانی که پیش برنده آن بودند، باعث می‌شود جامعه بازخورد منفی یا اشتباه به آن جریان نشان دهد و البته این نیز مهم است که جامعه عادت می کند معترضین و منتقدان را در حدی از اعتبار ببیند که تا زمانی که هزینه‌ای برای فعالیت‌های‌شان در انتظارشان نباشد فریادی بر لب دارند و پس از مواجهه با واقعیت که همانا بازداشت، تحت فشار قرار گرفتن و بعضاً شکنجه است افراد را وارونه و متضاد گفتارشان می‌یابند.

و این تصور برای اذهان عمومی ایجاد می‌شود که فعالین بالاخص فعالین مدنی گفتار و عملکردشان با هم همخوانی ندارد و این موجب دلسردی جامعه به هرگونه فعالیت مدنی، اجتماعی و سیاسی می‌شود. به عنوان مثال شاهدیم در مبحث مخالفت با حجاب بسیاری از کسانی که به عنوان پیشرو  قدم برداشتند و حمایت جامعه را نیز به همراه داشتند پس از مدتی از مقاومت روز اولشان کاسته شده و برای تغییر شرایطِ تحمیل شده (بازداشت و فشارهای موجود) اقدام به استفاده ابزاری از جنسیت یا فرزندان خود نموده‌اند.

در عین حال که باور داریم به حضور تک تک افراد جامعه و اینکه تا همراه نباشیم کاری از پیش نخواهیم برد و با تاکید بر حل نمودن شورایی مسائل و پیشبرد اهداف باید در نظر داشته باشیم که اگر هر کدام‌مان بدون شناخت و آگاهی کافی به مسائل و شرایطِ پیش‌رو خود را رهبر بدانیم نیز آسیب‌های جبران ناپذیری وارد می‌کنیم و بعضا پیش می‌آید که مسیر را به ناکجاآبادی ختم می کنیم که رهایی از آن شاید سال‌ها زمان بر باشد. برای مثال در اعتراض به حجاب اجباری تنها برداشتن شال کفایت نمی‌کند.

فارغ از اینکه زن هستیم یا مرد باید حرفی برای گفتن داشته باشیم تا پس از اعتراض اولیه برای احقاق حق اقدام کنیم و اینکه عواقب را نیز بسنجیم. چراکه در بیان اعتراض و در مواجهه با بازجو اگر متهم به زیرِ سوال بردنِ شرع و اهانت به مقدسات شدیم توان پاسخگویی داشته باشیم.

و همچنین اگر متهم به فساد و فحشا شدیم نیز بتوانیم از خود دفاع کنیم. اگرنه به ازای هر اعتراضی آنچه که در انتظارمان خواهد بود تنها بازداشت و حبس است و قدمی به جلو بر نداشته‌ایم.

همچنین مواجه هستیم با جمعیت بسیاری که با چهره ای محو یا پنهان پشت تکه‌ای مقوا اعتراض خود را بیان می‌کنند. اگر چه شاید در اعتراضشان خلوص نیت دارند اما غیر از آن که به دلیلِ اصطلاحا یواشکی بودن، بازخورد زیادی ندارند، در صورت مشخص شدن هویت شان نیز (به دلیل عدم آگاهی در مواجهه با فشارها) قائل به باورهای خود نیستند و همه آنچه که در لحظه فریاد کرده بودند را زیر سوال می‌برند.

پس آنچه مهم است و کار ساز در قدم اول داشتن آگاهی کامل از شرایط موجود است. خواه ناخواه با حاکمیتی طرف هستیم که کوچکترین نقدی را با برچسبِ غیر سازنده بودن رد می‌کند و کمترین اعتراضی را تاب نمی‌آورد.

برای مقابله با شکستن زود هنگام و خودزنی و برای مقاوم‌تر شدن جهت رسیدن به هدفی که برای آن متحمل هزینه می‌شویم باید به واقعیت طرف مقابل که همان حاکمیت می‌باشد آگاه باشیم و به نحوه عملکرد و واکنش‌هایش نسبت به کاری که انجام می‌دهیم واقف باشیم.

میزان توان و استقامت خود را نیز بسنجیم و هماهنگ با آن اقدام کنیم.

فعالیت سیاسی یا مدنی در جامعه‌ای که خفقان بر آن حاکم است سرگرمی نیست که دو روز درگیر آن شویم و بعد تصور کنیم نقش خود را ایفا نموده‌ایم و سهم خود را ادا کرده‌ایم و بعد به مسیر دیگری برویم.

باور کنیم این حضورهای مقطعی و این بودن و نبودن‌ها آسیب زننده است و مسیر آزادی خواهی ایران را که بیش از یک قرن پیشینه دارد، کند نموده و کار را برای فعالینی که از جان و زندگی خود هزینه می‌دهند سخت‌تر می‌کند.

از آنجا که فعالیت‌های مدنی در شرایط کنونی حول محور مسائل زنان مطرح می‌شود جا دارد فعالین حوزه زنان نسبت به این مسئله واکنش جدی نشان دهند و در برابر اینگونه استفاده‌های ابزاری از جنسیت، که پس از بازداشت، اذهان عمومی را در جهت رهایی فرد حساس می‌نماید معترض شوند.

همچنین استفاده از کودکانِ فرد بازداشت شده، نه تنها کودک را بدون آنکه انتخابی داشته باشد درگیر مسائل می‌نماید بلکه به واقع استفاده‌ای‌ست ابزاری از او جهت تحریک اذهان.

شکی نیست که کودکان پس از بازداشت والدین با فشارهایی مواجه خواهند بود؛ اما اینگونه سوء استفاده از کودکان به نوبه خود تنها جلب عواطف و ایجاد فضایی احساسی است و نفع دیگری در مبارزه و اعتراضات ندارد، که اگر می‌داشت بسیاری از مبارزانی که سال‌هاست در زندان و در شرایط سخت به سر می‌برند، پیشتر به این عرصه وارد می‌شدند. در حالی که شاهدیم این شیوه را نقد و آن را کوچک کردن ابعاد مبارزه قلمداد می‌کنند.

در پایان: برای انجام هرگونه فعالیتی اعم از سیاسی یا مدنی باید قائل به در نظر گرفتن چهار چوبی مشخص باشیم و در کنار عملگرایی و حضور فیزیکی توان تحلیل خواسته‌هایمان و دفاع از باورهایمان را داشته باشیم.

پیگیری مسائل و اعتراضات باید با آگاهی کامل به عواقب آن باشد تا بدانیم در بدو بازداشت چگونه در برابرِ بازجو رفتار کنیم. چگونه باید با ترس‌های موجود مواجه شویم؟ رعب و وحشت در مسیر بازجویی غیر قابل انکار است، به جای تاکید بر اینکه نمی‌ترسیم و مواجه می‌شویم، راه‌های مقابله با ترس‌های موجود که واقعی هستند و غیر قابل انکار را شناسایی کنیم.

البته مواجهه با هر پیش آمدی از جمله ترس‌های تحمیل شده با آگاهی بیشتر میسر است.

با آگاهی به قوانین و مقررات موجود و چگونگی بازجویی پس دادن و دانستن حق و حقوق یک متهم یقینا بهتر از پسِ آنچه تحمیل می‌شود، برمی‌آییم.

با باور به اینکه شجاعت در نترسیدن نیست و در کنترل ترس و از پسِ آن بر آمدن است، قدم برداریم.

و در مرحله بعد با شناخت مسیری که قطعا مسیر سختی است و مقاومت بیشتری نیاز دارد، بازی‌های احتمالی موجود را بشناسیم.

پس از تحمیل ترس، تیم پیگیری کننده با زبانی گاه خشمگین و گاه آرام قصد ایجاد ارتباط با متهم را دارد.

چگونه از پس این مراحل باید برآمد؟ به یقین ناآگاهی و عدم شناختِ شرایط، موجب می‌شود، ناخواسته یا نادانسته وارد معامله‌ای شویم و سال‌ها از آسیب‌های بعدی آن در امان نمانیم.

بنابراین پیش از هر چیز دانستن حق و حقوقمان به عنوان یک متهم ضروری ست و در کنار آن آگاهانه گام برداشتن لازم است. عدم وجود آگاهیِ لازم آسیب زننده است؛ نه تنها به خودمان بلکه به دیگران و نیز به جریان آزادی خواهی کشورمان.

با ناآگاهی می‌توان به ضدِ خود بدل شد و این بدل شدن به سادگی اتفاق می‌افتد.

صبا کردافشاری / زندان قرچک / تیرماه ۹۸

FacebookTwitter

Copyright © 2015 radiopars.org Designed by Arman Charostaei.